Misjonarki Jezusa Wiecznego Kapłana

Siostry Misjonarki Jezusa Wiecznego Kapłana (MGES)
Missionary Sisters of Jesus the Eternal Priest
Missionarie di Gesù Eterno Sacerdote
Misioneras de Jesús Eterno Sacerdote
Missionárias de Jesus Eterno Sacerdote
Sœurs Missionnaires de Jésus Prêtre Éternel

Data i miejsce założenia:
1947 rok - Włochy

Założycielka:
m. Margerita Maria Guaini

Liczba sióstr na świecie: 214   * dane z 2011 roku

Misjonarki Jezusa Wiecznego Kapłana obecne są w krajach: Włochy, Peru, Boliwia, Urugwaj, Indie, Filipiny.

Dom generalny: Włochy (Rzym)

----------------------------------------------------------------------------------------------

Habit aktualny:

Szary habit z prostokątnym wycięciem pod szyją, szary welon z białą wypustką, na piersi zawieszony duży biały krzyż.

W Ameryce Płd. i Azji używany szary habit z białym welonem.

Na Filipinach możliwy także cały strój w kolorze białym.

----------------------------------------------------------------------------------------------

Habit historyczny:

-------------------------------------

nowicjuszki

-------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------------------

Duchowość:

Najważniejszą zasadą życia w zgromadzeniu jest podążanie za Jezusem Chrystusem Kapłanem według Ewangelii, i konstytucji wspólnoty. Oznacza to życie zgodnie z radami ewangelicznymi oraz zobowiązanie do przemiany całego życia w Chrystusie, jako ofiara podobająca się Bogu, dla dobra Kościoła, w szczególności dla uświęcenia kapłanów i dla służby całej ludzkości, odkupionej Krwią Pana.

Charyzmat ten ujawnił się w życiu założycielki w jej doświadczeniu duchowym, które przeżyła rozważając słowa Psalmu: Jaki będzie pożytek z krwi mojej, z mojego zejścia do grobu? (Ps 30, 10). Siostry rozumieją to jako wołanie całego Chrystusa: Głowy i członków, o miłość i szacunek i na to wołanie odpowiadają ofiarą miłości uczynioną z siebie, wnikaniem coraz głębiej w Tajemnicę Kapłaństwa Chrystusa oraz w rozumienie Ofiary Eucharystycznej, obecnej na ołtarzach świata, a także uwielbieniem obecności Bożej w Najświętszym Sakramencie oraz posługą apostolską.

Działalność:

Apostolstwo zgromadzenia ukierunkowane jest na szerzenie miłości i znajomości Eucharystii jako Ofiary Chrystusa, szerzenie kultu Najświętszego Sakramentu, dążenie, aby ludzie zrozumieli wartość kapłaństwa, szanowali papieża, biskupów i księży. Siostry współpracują z nimi w pracy ewangelizacyjnej, katechetycznej, duszpasterstwie parafialnym, liturgicznym, powołaniowym oraz w działalności charytatywnej. Czynią to m.in. w prowadzonych przez siebie przedszkolach i szkołach. Ponadto poświęcają się pracy misyjnej, posługują w seminariach duchownych oraz domach dla księży emerytów.

Historia:

Matka Margerita Maria Guaini, życia zakonne zaczynała w Zgromadzeniu Służebnic Miłości w Brescii, w którym żyła przez dwanaście lat, służąc chorym jako pielęgniarka. Jednak coraz bardziej wzrastało w niej pragnienie życia kontemplacyjnego poświęconego kapłanom. Uzyskała zgodę na opuszczenie zgromadzenia i wstąpienie do klasztoru Wizytek, tam przeżyła siedem kolejnych lat, ale wciąż czuła wezwanie do pomocy kapłanom, co odczytała jako wolę Bożą do założenia nowego zgromadzenia zakonnego, które wspierałoby kapłanów duchowo i posługą oraz szerzyło wśród wiernych świadomość wartości Mszy Świętej i wspólnego kapłaństwa wiernych. Spotkawszy bpa Montiniego, przyszłego papieża Pawła VI, przedstawiła mu swoje zamiary, ten pobłogosławił je, co upewniło m. Margeritę, że taka jest wola Boża.

Opuściła więc Wizytki i szukając sposobu realizacji zamiarów spotkała na swojej drodze ks. Achille Fosco, który w Atelli w diecezji Melfi założył stowarzyszenie do opieki nad sierotami i szukał współpracowniczek. Był to 1947 rok, gdy Margerita przybyła do Atelli, wkrótce pojawiły się pierwsze kandydatki do nowego zgromadzenia, tam siostry otrzymały habity i odbywały formację zakonną.

Jednak i tutaj Margerita spostrzegła, że nie może poświęcać się kapłanom modlitwą i uczynkami w taki sposób, do jakiego czuła powołanie, gdyż stowarzyszenie ks. Fosco było bardziej nastawione na działalność opiekuńczą względem dzieci. Ostatecznie m. Margerita wraz kilkoma towarzyszkami została przyjęta w diecezji Novara i zamieszkała w opuszczonym klasztorze w Varallo Sesia. Część dotychczasowych sióstr postanowiło pozostać przy ks. Fusco i dziś wspólnota ta znana jest jako Siostry Miłosierne. Natomiast wspólnotę m. Margerity erygował jako Zgromadzenie Misjonarek Jezusa Wiecznego Kapłana biskup Novara. Tam też dwanaście pierwszych zakonnic złożyło swoje śluby zakonne. Mimo tego, to rok 1947 uważany jest przez siostry za datę założenia zgromadzenia. W 1964 roku uznane zostało ono na prawie diecezjalnym, a obecnie jest zgromadzeniem na prawie papieskim.

Strony www:
www.mges.it

Kapucynki Tercjarki

Siostry Kapucynki Tercjarki od Świętej Rodziny (TC)
Capuchin Tertiary Sisters of the Holy Family
Sorelle Terziarie Cappuccine della Sacra Famiglia
Hermanas Terciarias Capuchinas de la Sagrada Familia
Irmãs Terciárias Capuchinhas da Sagrada Família
Soeurs Tertiaires Capucines de la Sainte Famille
Kapuziner-Terziarinnen von der Heiligen Familie

Data i miejsce założenia:
1885 rok - Hiszpania

Założyciel:
bp Luis Amigó y Ferrer OFMCap

Liczba sióstr na świecie: ok. 1300   * dane z 2008 roku

Kapucynki Tercjarki obecne są w krajach: Hiszpania, Włochy, Belgia, Niemcy, Polska, Słowacja, Meksyk, Kuba, Dominikana, Portoryko, Gwatemala, Honduras, Nikaragua, Kostaryka, Panama, Kolumbia, Wenezuela, Ekwador, Peru, Boliwia, Brazylia, Paragwaj, Argentyna, Chile, Benin, Gwinea Równikowa, RD Kongo, Tanzania, Indie, Korea Płd., Filipiny.

Dom generalny: Włochy (Rzym)

----------------------------------------------------------------------------------------------

Habit aktualny:

Brązowy habit wycięty pod szyją w szpic, czarny welon z biała wypustką,
na piersi zawieszony znak zgromadzenia.

-----------------------------------

Oprócz habitu używany jest także strój składający się z białej bluzki i brązowej spódnicy oraz czarnego lub białego welonu.

Możliwy także strój całkowicie świecki.

-----------------------------------

W Brazylii i na Filipinach dodatkowo używany również uproszczony strój
o kroju sukienki w kolorze beżowym i biały welon.

-----------------------------------

Pojedyncze siostry można spotkać w brązowym lub beżowym habicie przepasanym sznurem, szkaplerzem z białym kołnierzykiem oraz czarnym lub białym welonem.

----------------------------------------------------------------------------------------------

Habit historyczny:

----------------------------------------------------------------------------------------------

Duchowość:

Kapucynki Tercjarki żyją według Reguły Trzeciego Zakonu Regularnego Św. Franciszka z Asyżu. Starają się naśladować Jezusa Chrystusa w postawie umniejszenia za przykładem św. Franciszka, który czuł się ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich, a także w duchu pokuty i w wierności Kościołowi. Siostry czują się wezwanie do bycia siostrami dla wszystkich. Jednoczy je wspólne powołanie i cel: wzrastanie w poznaniu i doświadczaniu miłości Boga, budowanie Jego Królestwa wśród ludzi oraz wypełnianie Jego woli.

Wzorem życia konsekrowanego jest dla sióstr Maryja w swoim całkowitym oddaniu Synowi i Jego dziełu. Życie wspólnotowe wzorują na przykładzie Świętej Rodziny z Nazaretu, której poświęcone jest całe zgromadzenie, czemu dopomagać mają nieduże liczebnie wspólnoty klasztorne, natomiast w działalności apostolskiej naśladują postawę Dobrego Pasterza, co jest charakterystyczne dla duchowości amigoniańskiej.

Dobry Pasterz objawia oblicze dobrego Ojca wszystkim marnotrawnym synom. Dobry Pasterz zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, bo wie, że nic im się nie stanie i idzie ratować jednego zagubionego, tego, któremu zabrano godność, chleb i wykształcenie, dom i ciepło rodzinne, lub który stracił sens życia i nie liczy się dla nikogo.

Dobry Pasterz jest gotów oddać własne życie za swoje owce. Innymi cechami zgromadzenia są radość i prostota w relacjach, w przyjmowaniu bliźnich, gościnność oraz zaufanie Bożej Opatrzności.

Wiara sióstr karmi się Eucharystią, słuchaniem słowa Bożego, modlitwą liturgiczną i osobistą relacją z Jezusem Chrystusem. To właśnie życie modlitwy i relacja z Bogiem, jest dla nich podstawą i źródłem podejmowanej misji.

Działalność:

Siostry pracują w takich dziedzinach jak edukacja dzieci i młodzieży w szkołach, katechizacja, profilaktyka i reedukacja młodych ludzi zagrożonych demoralizacją, opieka nad kobietami i rodzinami, opieka nad chorymi i cierpiącymi, działalność duszpasterska Kościoła, szczególnie wśród młodzieży, praca misyjna.

W jedynym domu zgromadzenia w Polsce, który znajduje się we Wrocławiu, Kapucynki prowadzą świetlicę środowiskową dla dzieci i młodzieży, w której dzielą z nimi czas, pomagają w nauce i w rozwiązywaniu problemów, ponadto prowadzą dni skupienia dla dziewcząt.

Historia:

Z problemami osób z marginesu społecznego Luis Amigó y Ferrer stykał się już od młodości, będąc członkiem różnych katolickich stowarzyszeń, które wspierały służbę wolontariuszy wśród tych ludzi. Chcąc wstąpić do Kapucynów w 1874 roku wyjechał do Francji, gdyż w owym czasie władze świeckie w Hiszpanii zlikwidowały wszystkie zakony. Trzy lata później mógł wrócić do swojego kraju.

Po przyjęciu święceń kapłańskich rozpoczął posługę m.in. w bardzo zaniedbanym więzieniu. Zaskoczyła go ogromna liczba młodzieży zamkniętej w tym zakładzie karnym. Poprzez kontakty z tercjarzami franciszkańskimi oraz zaniedbaną młodzieżą narodziło się w nim pragnienie założenia nowego zgromadzenia zakonnego. Pierwsze członkinie wywodziły się właśnie z grona tercjarek, które zaczęły już żyć we wspólnocie na wzór zakonny i zwróciły się z prośbą do o. Luisa o objęcie duchowego kierownictwa i formację. Tak w 1885 roku w Walencji narodziły się Kapucynki Tercjarki Św. Rodziny, którego głównym zadaniem miała być pomoc zagubionej moralnie i zagrożonej demoralizacją młodzieży.

Cztery lata później o. Luis założył także zgromadzenie męskie Kapucynów Tercjarzy Matki Bożej Bolesnej, którego celem miało być wychowanie moralne więźniów.

Strony www:
Dom generalny: www.terciariascapuchinas.org
Hiszpania: www.terciariascapuchinasnazaret.org
Kolumbia: www.htcprovmadredelbuenpastor.org 
Brazylia: www.capuchinhas.com.br
Korea: www.capuchin.co.kr/cafucin