Słudzy Jezusa i Maryi

Słudzy Jezusa i Maryi (SJM)
Servi Jesu et Mariae
Servants of Jesus and Mary
Servi di Gesù e Maria
Siervos de Jesús y María
Servos de Jesus e Maria
Serviteurs de Jésus et de Marie
Diener Jesu und Mariens
Zgromadzenie tradycyjne podległe Papieskiej Komisji Ecclesia Dei.

Data i miejsce założenia:
1988 rok - Niemcy

Założyciel:
o. Andreas Hönisch

Liczba zakonników na świecie: ok. 50 (w tym 30 kapłanów)   * dane z 2013 roku

Słudzy Jezusa i Maryi obecni są w krajach: Niemcy, Austria, Belgia, Francja, Włochy, Kazachstan.

Dom generalny: Austria (​​Blindenmarkt)

Habit aktualny:

Czarna sutanna przepasana czarnym pasem wiązanym po prawej stronie.

Duchowość:

Słudzy Jezusa i Maryi to wspólnota zakonna kapłanów i ​​braci, których celem jest zdobywać ludzi dla Chrystusa i towarzyszyć im na drodze wiary.

Zgromadzenie opiera się na duchowości św. Ignacego Loyoli, założyciela Zakonu Jezuitów. Jej główną zasadą jest czynienie wszystkiego dla większej chwały Bożej. Obejmuje to zarówno działalność apostolską, jak i wykonywanie zwykłych domowych obowiązków, jak gotowanie, sprzątanie, pranie, praca w przydomowym warsztacie itp., które w miarę możliwości wykonywane są przez samych zakonników, zwłaszcza braci.

Duchowość ignacjańska wymaga także od zakonników gotowości do podjęcia się każdego rodzaju pracy duszpasterskiej, zleconej przez Kościół. Wierność Ojcu Świętemu i Magisterium Kościoła i oddanie się do dyspozycji papieża są cechą charakterystyczną charyzmatu ignacjańskiego. Biskup Rzymu będąc wikariuszem Chrystusa na ziemi, jest gwarantem prawdziwej wiary, skałą, na której Kościół stoi bezpiecznie. Zakonnicy dokładają starań, aby przez tą wierność przyczyniali się do zachowania jedności Kościoła i czystości wiary świętej.

Aby wierniej żyć charyzmatem ignacjańskim, Słudzy Jezusa i Maryi przyjęli za swoje dawne Konstytucje Jezuitów, starając się żyć na sposób Towarzystwa Jezusowego sprzed Soboru Watykańskiego II, z wyjątkiem tego, co rzeczywiście było konieczne, aby dostosować do współczesnych czasów.

Zgromadzenie nastawione jest na apostolat. Podobnie jak u Jezuitów, nie kładzie się nacisku, jak w innych zakonach, na wspólnotę. Aby być bardziej dyspozycyjnymi dla pracy apostolskiej zakonnicy odmawiają Liturgię Godzin indywidualnie. Wymaga to jednak solidnej formacji duchowej, która oparta jest na ignacjańskich ćwiczeniach duchowych.

Szczególną cechą wspólnoty jest poświęcenie się Najświętszemu Sercu Jezusa i Niepokalanemu Sercu Maryi, które ponawiane jest przez zakonników każdego dnia. Życie duchowe karmi się także codzienną godzinną medytacją, różańcem oraz częstą adoracją Najświętszego Sakramentu.

Pierwsze miejsce zajmuje jednak Najświętsza Ofiara Mszy Świętej, która sprawowana jest w obu formach rytu rzymskiego: zwyczajnej (posoborowej) i nadzwyczajnej (przedsoborowej). Obie formy liturgii traktowane są z równą czcią i są celebrowane z najwyższą starannością, z troską o piękno i wierność przepisom liturgicznym Kościoła. W seminarium duchownym zgromadzenia dba się o zrównoważony stosunek pomiędzy celebracjami w „nowej” i „starej” formie. W parafiach prowadzonych przez zgromadzenie zwykle sprawuje się formę „nową” w miarę możliwości dołączając tradycyjne elementy takie jak: korzystanie z Kanonu Rzymskiego także w języku łacińskim, wspólny kierunek modlitwy kapłana i ludu (ad orientem), udzielanie Komunii Świętej na język itp. We Mszach Świętych sprawowanych dla poszczególnych grup np. w czasie dni skupienia, rekolekcji, bądź dla grup młodzieżowych, częściej używana jest liturgia przedsoborowa.

Słudzy Jezusa i Maryi prowadzą prosty i skromny styl życia, wyrzekają się własności osobistej, wszystko oddając wspólnocie. Gotowi są podjąć się z zapałem każdego zadania, iść absolutnie wszędzie, jeśli przyniesie to większą chwałę Bogu.

Działalność:

Zgromadzenie prowadzi parafie, szkoły, internaty, domy rekolekcyjne, zakonnicy formują wiarę wiernych poprzez rekolekcje ignacjańskie, kierowanie Trzecim Zakonem św. Ignacego Loyoli oraz środki masowego przekazu: prowadzą wydawnictwo, studio nagrań, redagują magazyn katolicki. Szerzą także ideę poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusa i Niepokalanemu Sercu Maryi oraz angażują się w pracę misyjną w Kazachstanie.

Mimo, iż praca duszpasterska zgromadzenia nie ogranicza się do żadnego konkretnego obszaru, szczególną uwagę poświęca się duszpasterstwu młodzieżowemu prowadzonemu głównie w ramach skautingu, starając się przyciągnąć młodych ludzi do Kościoła i wzmocnić ich wiarę.

Historia:

Początki Zgromadzenia Sług Jezusa i Maryi związane są z posługą apostolską niemieckiego Jezuity o. Andreasa Hönischa. Pracował on z młodzieżą zrzeszoną w Federacji Skautingu Europejskiego w Niemczech, działającej według zasad wypracowanych przez Roberta Baden-Powell’a – założyciela skautingu. Celem ruchu skautowego był rozwój młodych ludzi w taki sposób, by w pełni mogli wykorzystać swoje możliwości fizyczne, umysłowe, społeczne i duchowe jako jednostki oraz jako członkowie społeczeństwa. Skauting oparty został na trzech zasadach: obowiązek wobec Boga, obowiązek wobec bliźnich i obowiązek wobec samego siebie.

Praca ta przypadła jednak na okres posoborowy, gdy poszukiwanie tego, co nowe w wielu środowiskach kościelnych prowadziło do rozmywania katolickiej nauki i moralności. Ojciec Hönisch nie bał się przypominać młodzieży niepopularnych prawd wiary i zasad moralnych. Siłą rzeczy zrodziło to pewne spory. Jego przywiązanie do tradycyjnej doktryny i poglądów na wychowanie przyniosło niechęć ze strony przełożonych zakonnych, którzy w konsekwencji polecili kapłanowi zakończyć współpracę z młodzieżą pod groźbą wykluczenia z zakonu. W obliczu dylematu o. Hönisch zwrócił się o wsparcie do ówczesnego prefekta watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary kard. Josepha Ratzingera, późniejszego papieża Benedykta XVI, który zachęcił go, aby nie porzucał pracy z młodzieżą. Ojciec Hönisch opuścił więc Jezuitów i został inkardynowany do diecezji Augsburg.

Jakiś czas później trzech młodych mężczyzn ze skautingu z zwróciło się do kapłana z pragnieniem poświęcenia się Bogu, które łączyłoby kapłaństwo z pracą z młodzieżą z ruchu skautowego. Zrodziło to ideę powołania do życia nowego zgromadzenia zakonnego.
Powstało ono w 1988 roku; pierwsza wspólnota zamieszkała w domu parafialnym w Wickstadt w Niemczech. Po kliku miesiącach zgłosiło się kolejnych czterech kandydatów. Jeszcze w tym samym roku biskup Augsburga zaoferował rosnącej wspólnocie osiedlenie się w starym klasztorze kapucynów w Mussenhausen, który stał się domem macierzystym zakonników.

Od początku swojego istnienia, oprócz wierności tradycyjnej doktrynie katolickiej, zgromadzenie dostrzegało także bogactwo duchowe zawarte w przedsoborowej liturgii, uzyskując zgodę władz kościelnych na celebrowanie „starej” formy liturgii, obok liturgii posoborowej. W 1994 roku zgromadzenie zostało uznane na prawie papieskim i zostało związane z Papieską Komisją Ecclesia Dei, stając się tzw. zgromadzeniem tradycyjnym. Jego duchowość oraz sposób życia zakonników wzorowany jest na Towarzystwie Jezusowym w kształcie sprzed Soboru Watykańskiego II. Podobnie jak inne tradycyjne wspólnoty Słudzy Jezusa i Maryi nie cierpią na brak nowych powołań. Do dzisiaj opieka duszpasterska nad skautami jest jednym z głównych zadań zgromadzenia.

Strony www:
www.sjm-congregation.org

Franciszkanki Najczystszego Poczęcia Maryi

Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Najczystszego Poczęcia Maryi
Congregation of the Franciscan Sisters of the Most Pure Conception of Mary
Congregación de Religiosas Franciscanas de la Purísima Concepción de María
Congregação das Religiosas Franciscanas da Puríssima Conceição de Maria

Data i miejsce założenia:
1595 rok - Peru

Liczba sióstr na świecie: brak danych
Franciszkanki Najczystszego Poczęcia Maryi obecne są w krajach: Peru.
Dom generalny: Peru (Lima)

Habit aktualny:

Biały habit ze szkaplerzem przepasany białym sznurem, na głowie czarny welon z białą wypustką, na piersi zawieszony na łańcuszku krzyżyk, przy boku różaniec.

Używany również habit w kolorze jasno-brązowym.

Habit historyczny:

Duchowość:

Powołaniem sióstr jest naśladowanie Jezusa Chrystusa ubogiego, czystego i posłusznego oraz całkowite i wielkoduszne poświęcenie się przesłaniu Ewangelii na wzór św. Franciszka z Asyżu i założycielki zgromadzenia.

Charyzmat Franciszkanek Najczystszego Poczęcia Maryi składa się z dwóch zasadniczych elementów. Pierwszy oznacza, że siostry mają być osobami modlitwy i kontemplacji, która ożywia ich życie duchowe. Wśród praktyk duchowych znajduje się m.in. codzienne uczestnictwo we Mszy Świętej i Komunia Święta, modlitwa Liturgią Godzin, częste przystępowanie do spowiedzi świętej, comiesięczne dni skupienia i coroczne rekolekcji.

Drugi element charyzmatu to pełnienie apostolatu edukacyjnego wśród dzieci i młodzieży i za ich pośrednictwem oddziaływanie na rodziny, zwłaszcza najbiedniejsze i najbardziej potrzebujące.

Działalność:

Główną formą apostolstwa zgromadzenia jest prowadzenie szkół. Ponadto siostry katechizują, odwiedzają ubogie rodziny, więźniów w zakładach karnych, chorych w szpitalach.

Historia:

Korzenie zgromadzenia sięgają XVI wieku. Kilkadziesiąt lat po podboju Inków i założenia tam wicekrólestwa przez Hiszpanów, ludność miasta Huánuco zwróciła się z prośbą do hiszpańskiego króla oraz władz kościelnych o zgodę na fundację klasztoru mniszek.

W 1595 roku założono więc klasztor, który miał być miejscem modlitwy i kontemplacji. Poświęcono go Niepokalanemu Poczęciu Maryi. 

m. Joaquina
de la Santísima Trinidad

Ważną datą w historii wspólnoty był 1716 rok. Wtedy to z inicjatywy Marii Sanchy de Rivadeneira zostały opracowane nowe konstytucje, nadając nowy kształt wspólnocie. Sancha wraz z towarzyszkami złożyła śluby zakonne przyjmując zakonne imię Joaquina de la Santísima Trinidad. Matka Joaquina wymieniana jest czasem jako założycielka, a rok 1716 jako data założenia zgromadzenia.

Od 1858 roku zgromadzenie otwarło przy klasztorze bezpłatną szkołę. W niedługim czasie działalność edukacyjna stałą się podstawową misją apostolską sióstr.

Strony www:
http://franciscanasdelapcm.jimdo.com

Eucharystki

Zgromadzenie Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii (SJE)
Congregatio Sororum Ancillarum Jesu in Eucharistia
Congregation of the Sisters Servants of Jesus in the Eucharist
Congregazione delle Suore Ancelle di Gesù nell'Eucaristia
Congregación de las Hermanas Siervas de Jesús en la Eucaristía
Congregação das Irmãs Servas de Jesus na Eucaristia
Congrégation des Soeurs Servantes de Jésus dans l'Eucharistie
Kongregation der Schwestern Dienerinnen Jesu in der Eucharistie (Eucharistinerinnen)
Конгрегация сестер служительниц Иисуса в Евхаристии

Data i miejsce założenia:
1923 rok - Polska

Założyciel:
bł. Jerzy Matulewicz MIC

Liczba sióstr na świecie: 172 (w Polsce: 85)  * dane z 2008 roku

Eucharystki obecne są w krajach: Polska, Litwa, Białoruś, Ukraina, Rosja, Kazachstan, Gruzja, Niemcy.

Dom generalny: Polska (Pruszków)

Habit aktualny:

Czarny habit z białym kołnierzykiem o rogach prostych, na głowie czarny welon z biała wypustką, na piersi zawieszony krzyżyk.

W okresie letnim możliwy habit i welon w kolorze szarym.

Duchowość:

Duchowość zgromadzenia koncentruje się wokół Jezusa Chrystusa obecnego w Eucharystii. Siostry starają się Go coraz lepiej poznawać, naśladować i kochać, żyjąc na co dzień Jego duchem. Oznacza to, że Eucharystki składają Bogu ofiarę z siebie, w posłuszeństwie oddając się do Jego dyspozycji i wydając w ofierze swoje życie za ludzi.

Duch zgromadzenia cechuje się postawą adoracji, dziękczynienia i uwielbieniu Boga Ojca, wynagradzania i odwzajemniania Jego miłości. Każdego dnia siostry przez pół godziny adorują Najświętszy Sakrament; w domu generalnym w każdy czwartek adoracja trwa przez cały dzień.

Ponieważ Eucharystia jest źródłem życia siostry pragną przyprowadzić do tego źródła każdego człowieka, co czynią poprzez osobiste świadectwo życia w jedności, miłości i pokoju, modlitwę wstawienniczą, bezpośrednią ewangelizację.

Zgromadzenie charakteryzuje się również gorącą miłością do Kościoła katolickiego, który siostry otaczają największą czcią oraz trwają wiernie w jego służbie poprzez modlitwę, pracę i ofiarę.

Działalność:

Eucharystki poświęcają się wychowaniu dzieci i młodzieży głównie poprzez katechizację i prowadzenie różnych grup parafialnych oraz chórów i scholi, przygotowują do przyjęcia Sakramentów świętych, organizują rekolekcje i dni skupienia, opiekują się chorymi i ubogimi w parafiach. Ponadto Eucharystki prowadzą przedszkola oraz posługują w parafiach w charakterze organistek bądź zakrystianek.

Historia:

Założycielem zgromadzenia jest bł. Jerzy Matulewicz. Choć początkowo był księdzem diecezjalnym miał duże zrozumienie sensu i potrzeby życia zakonnego w Kościele, m.in. pomagał o. Honoratowi Koźmińskiemu OFMCap w organizowaniu ukrytego życia zakonnego pod zaborem rosyjskim. Sam też myślał o życiu zakonnym.

Jako dawny wychowanek Marianów, głęboko przejął się losem zakonu, który znajdował się na krawędzi upadku. W tym czasie żył już bowiem tylko jeden Marianin. Wstąpił więc do tego zakonu z myślą uratowania go, co też mu się udało.

Już jako przełożony generalny Marianów przebywał w Mariampolu na Litwie. Tam w 1918 roku powołał do życia Zgromadzenie Sióstr od Ubogich Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, poświęcone zaspokajaniu potrzeb Kościoła i ubogiego społeczeństwa litewskiego.

W tym samym roku został arcybiskupem diecezji wileńskiej, będącej wówczas w granicach Polski. W 1923 roku założył drugie żeńskie Zgromadzenie Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii przewidziane głównie dla potrzeb diecezji, z myślą o szerzeniu oświaty religijnej oraz rozwijaniu życia sakramentalnego miejscowej ludności. Siostry miały też prowadzić pracę misyjną wśród licznych na tym terenie prawosławnych.

Zgromadzenie zaczęło formować się w małym miasteczku Druja na terenie dzisiejszej Białorusi. Początkowo siostry pracowały w gimnazjum, prowadziły szkołę krawiecką dla dziewcząt, internat, pracownię tkacką i trykotarską, przytułek, katechizowały oraz posługiwały w parafii; nieco później prowadziły także sierociniec i przedszkole. W okresie komunizmu, kiedy statutowa działalność apostolska została mocno ograniczona przez władze świeckie, zgromadzenie przyjęło model służby pomocniczej wobec duszpasterskiej pracy kapłanów w parafiach.

Strony www:
Polska: www.eucharystki.pl
Rosja: http://catholic.tomsk.ru/vocation/eucharistsisters
Niemcy: www.eucharistinerinnen.de

Filmy: