Karmelitanki Boskiego Serca Jezusa

Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Boskiego Serca Jezusa (CDCJ)
Congregatio Sororum Carmelitarum a Divino Corde Iesu
Suore Carmelitane del Divin Cuore di Gesù
Carmelite Sisters of the Divine Heart of Jesus
Hermanas Carmelitas del Divino Corazón de Jesús
Irmãs Carmelitas do Divino Coração de Jesus
Soeurs Carmélites du Divin Cœur de Jésus
Karmelitinnen vom Göttlichen Herzen Jesu
Karmelietessen van het Goddelijk Hart van Jezus
Karmelićanke Božanskog Srca Isusova
Jézus Isteni Szívéről Nevezett Kármelita Nővérek
Кармелитки Божественного Сердца Иисуса

Data i miejsce założenia:
1891 rok - Niemcy

Założycielka:
bł. M. Teresa od św. Józefa - Anna Maria Tauscher van den Bosch

Liczby: 454 siostry na świecie
Karmelitanki Boskiego Serca Jezusa obecne są w krajach: Niemcy, Austria, Holandia, Islandia, Włochy, Chorwacja, Węgry, Rosja, USA, Kanada, Nikaragua, Wenezuela, Brazylia, Nigeria, Kamerun.
Dom generalny: Holandia (Sittard)

Habit aktualny:

Brązowy habit przepasany czarnym skórzanym paskiem z różańcem, brązowy szkaplerz z prostokątnym wycięciem, biały kołnierz, na głowie czarny prosty welon z białą wypustką. Stroju dopełnia biały płaszcz.

Habit historyczny:

Na szkaplerzu wyszyte czerwone serce z literami JHS w środku serca.

Duchowość:

Zgromadzenie opiera się na duchowości karmelitańskiej. Jej podstawą jest modlitwa kontemplacyjna i życie w obecności Boga. Modlitwa i skupienie prowadzi do zjednoczenia z Bogiem i „sprowadza niebo na ziemię”. Każdy dzień w zgromadzeniu zaczyna się i kończy modlitwą. Najważniejszą z nich jest uczestnictwo w Najświętszej Ofierze Mszy Świętej. Ponadto siostry odmawiają Liturgię Godzin, różaniec, odprawiają Drogę Krzyżową, medytują nad Słowem Bożym, praktykują czytanie duchowe. Szczególne miejsce zajmuje adoracja Najświętszego Sakramentu, w czasie której karmelitanki wynagradzają Boskiemu Sercu Jezusa za niewiarę w Jego Boskość.

Zgromadzenie łączy kontemplację z apostolstwem, dlatego siostry mają "zejść z wyżyn Karmelu" i udać się do apostolskich zadań. Życie braterskie pomaga siostrom wytrwać w dążeniu do świętości. Szczególną cechą wspólnot domowych jest rodzinna atmosfera, a fundamentem miłość. Siłą jednoczącą jest wiara w Chrystusa i Jego Kościół; jest także tym, co pomaga siostrom wzrastać w miłości do Boga i do siebie nawzajem.

Karmelitanki starają się wcielać w życie słowa założycielki: widzieć Boga we wszystkim, służyć Bogu we wszystkim i kochać Boga we wszystkim.

Działalność:

Działalność zgromadzenia obejmuje wsparcie dla ubogich i opuszczonych, fizycznie i duchowo. Zgodnie z duchem założycielki siostry obejmują troską przede wszystkim dzieci i młodzież poprzez chrześcijańskie wychowanie i edukację. Prowadzą m.in. żłobki, przedszkola, katechizują, włączają się w pracę duszpasterską w parafiach z młodzieżą i rodzinami. Ponadto opiekują się ludźmi starszymi w domach opieki, prowadzą dom pielgrzyma, wypiekają komunikanty.

Historia:

Bł. Maria Teresa Tauscher van den Bosch z pochodzenia była Niemką, urodziła się w miejscowości Sandow, dziś znajdującej się w Polsce koło Słubic i noszącej nazwę Sądów, jej ojciec był luterańskim pastorem. Oprócz atmosfery w domu rodzinnym na jej życie religijne miał wpływ sen z dzieciństwa, w którym Maria zobaczyła Boskiego Zbawiciela w otoczeniu wielu dzieci. Jego oblicze, wyrażające miłość i dobroć, zapaliło w dziewczynce ogień Bożej miłości. Zapragnęła wówczas, aby wszystkie dzieci pokochały Jezusa tak jak ona. Zaczęła wówczas zapraszać miejscowe dzieci do domu, aby jej matka poopowiadała im o Zbawicielu; był to początek "dziecięcej Służby Bożej". W miarę dorastania wzrastało w niej pragnienie złożenia Bogu wielkiej ofiary, aby udowodnić Mu swą miłość. Wraz z pogłębianiem wiedzy religijnej coraz bardziej zbliżała się do wiary katolickiej. Kontakt z katolickim personelem oraz kapelanami szpitala w Kolonii, w którym pracowała jako młoda kobieta, a także katolicki duch środowiska, w którym przebywała sprawiły, że w wieku 33 lat postanowiła przyjąć wiarę katolicką. 

Ostatecznie znalazła się w Berlinie. Widząc dużą liczbę biednych dzieci błąkających się po ulicach, odżyło w niej pragnienie z dzieciństwa, aby wszystkie dzieci kochały Jezusa. W 1891 roku postanowiła założyć katolicki dom dla porzuconych dzieci pod nazwą "Dom dla Bezdomnych". Wraz z nim zaczęła organizować nowe zgromadzenie zakonne inspirowane duchowością karmelitańską, połączoną z pełnieniem posługi apostolskiej. Troska sióstr skierowana była przede wszystkim w stronę biednych i zaniedbanych dzieci, które nie miały domu, następnie w kierunku ludzi samotnych, w podeszłym wieku, imigrantów rodzin i osób, które opuściły Kościół. Nie mogąc uzyskać akceptacji miejscowych władz kościelnych m. Teresa od św. Józefa zaczęła szukać miejsca gdzie mogłaby założyć dom macierzysty. Znalazła je w Sittard w Holandii, początkowo tymczasowo, od 1922 roku na stałe.

Karmelitanki Boskiego Serca Jezusa są jednym ze stosunkowo niewielu zgromadzeń w krajach zachodnich, które nie uległy trendom modernistycznym w Kościele w okresie posoborowym, zachowując tradycyjny zakonny tryb życia (habit, dyscyplina, modlitwy, życie wspólnotowe itp.). Dzięki temu zgromadzenie nadal cieszy się nowymi powołaniami. Szczególnie wyraźnie widać to w Stanach Zjednoczonych, gdzie każdego roku kilka młodych kobiet rozpoczyna formację zakonną, w przeciwieństwie do większości zmodernizowanych amerykańskich zgromadzeń starzejących się z powodu braku kandydatek.Co ciekawe,amerykańska prowincja po Soborze Watykańskim II początkowo jednak uległa trendom modernizacyjnym i dokonała radykalnych zmian, po pewnym czasie widząc, że zamiast odnowy zgromadzenia przynosi to opłakane skutki,siostry postanowiły powrócić do tradycyjnego stylu życia zakonnego, co sugeruje,że przyczyn współczesnego  kryzysu życia zakonnego należy szukać raczej wewnątrz samych zgromadzeń niż w środowisku zewnętrznym.

Strony www:
Holandia: www.carmeldcj.nl     http://carmeldcj.hyves.nl
Niemcy: www.kloster-im-park.de
Włochy: http://carmelodcj.com
Chorwacja: www.karmelbsi.hr
Węgry: www.karmelita-noverek.hu
Austria: www.karmel.at/deu/dcj/dcj.htm
Rosja: http://taganrog.dscs.ru/sestry/
USA: prowincja centralna: www.carmelitedcj.org
prowincja północna:  www.carmelitedcjnorth.org
prowincja południowo-zachodnia: www.carmelitesistersdcj.org
Nikaragua: www.carmelitasdcjnic.org
Brazylia: www.carmelodcj.com.br

Zdjęcia pochodzą ze stron internetowych zgromadzenia.

Filmy:




.
.
.

Małe Siostry Jezusa

Zgromadzenie Małych Sióstr Jezusa
Congregatio Parvarum Sororum Iesu
Piccole Sorelle di Gesù
Little Sisters of Jesus
Pequeñas Hermanas de Jesús (Hermanitas de Jesús)
Pequenas Irmãs de Jesus (Irmãzinhas de Jesus)
Petites Sœurs de Jésus
Kleine Schwestern Jesu
Malé Sestry Ježišove

Data i miejsce założenia:
1939 rok - Algieria

Założycielka:
m. Magdalena Hutin

Liczby: 1350 sióstr na świecie (w Polsce: 42)

Małe Siostry Jezusa obecne są w krajach: Włochy, Polska, Hiszpania, Portugalia, Wielka Brytania, Francja, Belgia, Holandia, Dania, Grenlandia, Szwecja, Finlandia, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Grecja, Albania, Chorwacja, Serbia, Słowacja, Czechy, Węgry, Ukraina, USA, Kanada, Meksyk, Kuba, Martynika, Brazylia, Peru, Urugwaj, Chile, Argentyna, Egipt, Algieria, Libia, Maroko, Tunezja, Burkina Faso, Niger, Nigeria, Kongo, Kamerun, Etiopia, Tanzania, Rwanda, RPA, Izrael, Syria, Liban, Jordania, Turcja, Armenia, Irak, Afganistan, Pakistan, Indie, Hongkong, Wietnam, Japonia, Korea Płd., Filipiny, Papua Nowa Gwinea, Australia.

Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:
Brak wspólnoty stroju zakonnego.

Niebieski habit przepasany brązowym lub czarnym skórzanym paskiem z różańcem, na głowie mały prosty niebieski welonik, na piersi duży drewniany krzyż z sercem pośrodku. - Habit używany głównie przez siostry w Polsce, Słowacji, Czechach, Izraelu, Egipcie, poza nimi od lat 80-tych habit w zgromadzeniu spotykany rzadko, jedynie u pojedynczych sióstr.

W Chorwacji, w krajach Afrykańskich oraz część sióstr w innych krajach nosi welon do świeckiego, zazwyczaj niebieskiego ubrania, na piersi krzyż.

Małe Siostry Jezusa w Rwandzie

Małe Siostry Jezusa w Nigerii

Duża część sióstr głównie w Europie
Zachodniej, Ameryce Pn. i Płd.,
w Azji oraz Australii nosi
strój świecki bez welonu.

W Indiach strój świecki -
- tradycyjne sari w kolorze niebieskim
na piersi krzyż.

Habit historyczny: 

1947 rok

1950 rok

1966 rok

1967 rok - można było spotkać siostry z czerwonymi welonami

Duchowość:

Zgromadzenie żyje duchowością bł. Karola de Foucauld. Opiera się ona na tajemnicy ukrytego życia Pana Jezusa w Nazarecie.
Małe Siostry Jezusa są wspólnotą kontemplacyjną; przeżywają ją jednak nie za klauzurą, ale w świecie, pośród ludzi, mieszkając wśród nich, pracując z nimi, dzieląc ich warunki bytowe, tak jak Jezus żył w Nazarecie jako robotnik. Starają się czynić to w duchu Betlejem, czyli w dziecięctwie duchowym na wzór małego Dzieciątka Jezus ze żłóbka, w którym Bóg objawia się w Jezusie, bezbronnym, wydanym w ręce człowieka i pragnącym jego miłości dziecku. Dlatego tym, co cechuje Małe Siostry Jezusa jest dobroć i przyjaźń wobec ludzi, wśród których żyją, a także jedność z nimi i we własnych siostrzanych wspólnotach. Fundamentem w podążaniu za Panem Jezusem jest Eucharystia – Msza Święta oraz codzienna milcząca adoracja Najświętszego Sakramentu.

Siostry żyją w małych cztero- pięcioosobowych wspólnotach, w miarę możliwości międzynarodowych. W formacji zakonnej obok zwykłych dla zgromadzeń etapów formacji, znajduje się także tzw. rok wspólny, podczas którego małe siostry pochodzące z różnych krajów wspólnie przygotowują się do ślubów wieczystych. Przed ślubami wieczystymi lub tuż po nich, siostry żyją przez kilka miesięcy w jednym z krajów islamu, ponieważ tym co wyróżnia zgromadzenie jest szczególna miłość do muzułmanów oraz ofiara i modlitwa za nich.

Działalność:

Wzorując się na zwyczajnym, ukrytym życiu Jezusa w Nazarecie małe siostry nie podejmują się żadnej zorganizowanej działalności, typowej dla zgromadzeń zakonnych. Nie mieszkają w klasztorach, lecz w blokach, w zwykłych domach, barakach i pracują w tych samych miejscach i zawodach, co zwykli ludzie. Wybierają te zawody, które nie cieszą się wielkim społecznym uznaniem: pracują jako sprzątaczki, praczki, pomocnice kuchenne, w supermarketach, w fabrykach, sprzątają ulice, klatki schodowe, biurowce itp. Szczególnie starają się być wśród ubogich i zapomnianych. Chętnie też obecne są wśród ludzi z marginesu społecznego – prostytutek, narkomanów, więźniów, ale także tych, którzy funkcjonują poza zorganizowanymi formami duszpasterstwa np. plemiona koczownicze czy pracownicy cyrków.

Historia:

Początki zgromadzenia sięgają osoby bł. Karola de Foucauld, który po latach beztroskiego życia nawrócił się do Pana Boga. W czasie pielgrzymki do Ziemi Świętej zafascynował się ukrytym życiem Jezusa w Nazarecie i zapragnął Go naśladować. Ostatecznie zamieszkał na Saharze wśród ludów koczowniczych, dając świadectwo Ewangelii. Zmarł w 1916 roku.

Założycielka Małych Sióstr Jezusa m. Magdalena    Hutin  zachwycona pismami i duchowością bł. Karola postanowiła żyć tak jak on, na pustyni, wśród muzułmanów, dzieląc ich codzienne zmartwienia. Wyjechała do Algierii gdzie odbyła nowicjat u sióstr Misjonarek Afryki. W 1939 roku w Touggourt złożyła śluby jako Mała Siostra Jezusa dając początek nowemu zgromadzeniu. Rodząca się wspólnota miała być małym koczowniczym zgromadzeniem żyjącym kontemplacją Pana Jezusa pośród ubogich muzułmanów.

Siostry w Egipcie

Wkrótce odkryła, że apostolstwo  przyjaźni  i  adoracji  Boga powinno być przeżywane nie tylko wśród wyznawców islamu. Zaczęły więc powstawać wspólnoty na całym świecie, w różnych środowiskach i Kościołach, także katolickich obrządków wschodnich. W Grecji małe siostry włączają się w życie Greckiego Kościoła Greckokatolickiego, natomiast w Egipcie siostry związane są z Kościołem Koptyjskim.
Istnieje także męska gałąź zgromadzenia, założona w 1993 roku: Mali Bracia Jezusa.

Strony www:
Polska: www.male-siostry-jezusa.org
www.jesuscaritas.info/jcd/fr/lsj
Włochy: www.piccolesorelledigesu.it
Francja: http://petitessoeursjesus.catholique.fr
Niemcy: www.kleineschwesternjesu.net
Szwajcaria: www.petitessoeursdejesus.org
Hiszpania: www.carlosdefoucauld.org/HtasJesus/Hermanitas-de-Jesus.htm
Portugalia: www.portal.ecclesia.pt/ecclesiaout/irmazinhasdejesus/index.html
Słowacja: www.male-sestry-jezisove.sk
Czechy: www.male-sestry-jezisovy.cz
Chorwacja: www.malesestre.hr
Węgry: www.jezuskistestverei.hu
Arabska: www.psj-arabic.com
Ameryka Południowa: www.hermanitasdejesus.org
angielskojęzyczna: www.rc.net/org/littlesisters

Filmy:



http://www.youtube.com/watch?v=-BS9OHsfdTM&feature=related
.

.

.

ss. Jezusa Eucharystycznego

Zgromadzenie Sióstr Jezusa Eucharystycznego (SJE)
Sorores Jesu Eucharistici
Congregation of the Sisters of Eucharistic Jesus
Congregazione di Suore di Gesù Eucaristico
Congregación de las Hermanas de Jesús Eucarístico
Congregação das Irmãs de Jesus Eucarístico
Congrégation des Sœurs de Jésus Eucharistique
Eucharistinio Jėzaus Kongregacijos Seserys (Eucharistietės)
Euharistiskā Jēzus Kongregācijas Māsas
Cестры Конгрегации Евхаристического Иисуса

Data i miejsce założenia:
1947 rok - Litwa

Założyciel:
o. Pranciškus Masilionis SJ

Liczby: 81 sióstr na świecie
Siostry Jezusa Eucharystycznego obecne są w krajach: Litwa, Łotwa, Mołdawia, Kazachstan.
Dom generalny: Litwa (Kowno)

Habit aktualny:

Strój uroczysty: Biały habit ze szkaplerzem, na głowie biały prosty welon, na piersi zawieszony mały krzyżyk.

Na co dzień możliwy: strój świecki z prostym szarym welonem z białą wypustką, na piersi zawieszony mały krzyżyk; wiele sióstr nie nosi jednak welonów.

Habit historyczny:

Duchowość:

Charyzmat zgromadzenia to pokorna miłość na wzór  Jezusa Eucharystycznego. Zgromadzenie ma swoje korzenie w duchowości ignacjańskiej oraz Ćwiczeniach duchowych św. Ignacego z Loyoli. Według wskazań świętego siostry starają się wszystko czynić na większą chwałę Boga. Jest to realizowane na drodze czynnego apostolstwa, pomagając ludziom poznawać i kochać eucharystyczną miłość Boga. Wspólnota ma więc charakter typowo apostolski. W realizacji charyzmatu bardzo ważna codzienna modlitwa osobista i rachunek sumienia.

Duchowość i misja zgromadzenia ma swoje źródło w tajemnicy Eucharystii, gdyż Eucharystia to Jezus. Uczestnictwo w Ofierze Mszy Świętej, w której Bóg wypełnia życie i przemienia rzeczywistość oraz adoracja Najświętszego Sakramentu stanowi centrum życia sióstr. Każda siostra dąży do tego, aby cechować szczególną miłością do Jezusa Eucharystycznego i Jego Matki Maryi, pokorą, całkowitym oddaniem woli Bożej, a także wzajemną miłością wobec sióstr i wszystkich ludzi.

Działalność:

Zgromadzenie czuje się powołane do włączenia się ewangelizacyjną misję Kościoła. Siostry starają się służyć tam, gdzie wymagają tego aktualne potrzeby Kościoła. Pomagają więc kapłanom w pracy duszpasterskiej w parafiach, domach rekolekcyjnych, katechizują, posługują w szkołach, przygotowują do sakramentów świętych. W swojej posłudze koncentrują się głównie na dzieciach i młodzieży oraz rodzinach; organizują dla nich m.in. obozy wypoczynkowe czy rekolekcje. Przy zgromadzeniu rozwinął się eucharystyczny ruch osób świeckich, w działalność którego siostry aktywnie się włączają.

Historia:

Siostry Jezusa Eucharystycznego są zgromadzeniem na prawie diecezjalnym. Założył je na Litwie w 1947 roku jezuita o. Pranciškus Masilionis. Pierwsza wspólnota powstała w miejscowości Szawle (Šiauliai). Zgromadzenie narodziło się w warunkach prześladującego Kościół komunizmu. O. Pranciškus wpadł na pomysł utworzenia nowej wspólnoty sióstr zakonnych, która byłaby przystosowana do pracy w warunkach konspiracji. Jej celem było wspomagać pracę proboszczów w ewangelizacji i katechizacji zwłaszcza dzieci, młodzieży i rodzin. Siostry były obecne także w szkołach, uniwersytetach, szpitalach. Z konieczności zakonnice posługiwały w ukryciu nie nosząc habitów. Siłę i ufność Bogu czerpały z Eucharystii, wokół której skupiała się codzienność oraz z przykładu prześladowanych wspólnot chrześcijańskich z pierwszych wieków. Dziś, gdy Kościół na Litwie cieszy się wolnością, zgromadzenie realizuje swój charyzmat w nowych warunkach, skupiając się na ewangelizacji państw byłego Związku Radzieckiego.

Strony www:
http://sje.lt

Zdjęcia pochodzą ze strony internetowej zgromadzenia.
.
.
.