Elżbietanki z Graz

Elżbietanki z Graz
Elizabethan Sisters of Graz
Suore Elisabettine di Graz
Hermanas Elisabetinas de Graz
Elisabethinerinnen von Graz

Data i miejsce założenia:
1690 rok - Austria

Założycielka:
Zgromadzenie wyłoniło się ze zgromadzenia, które założyła m. Apolonia Radermecher w 1622 roku.

m. Apolonia Radermecher

Liczba sióstr na świecie: 15   * dane z 2013 roku
Elżbietanki z Graz obecne są w krajach: Austria
Dom generalny: Austria (Graz)

Habit aktualny:

Brązowy habit przepasany białym sznurem, brązowy szkaplerz z białym kołnierzykiem o rogach zaokrąglonych, na głowie czarny welon z białą wypustką, przy boku różaniec.

Habit historyczny:

Duchowość:

Elżbietanki z Graz żyją według Świętej Ewangelii, zgodnie z Trzecią Regułą św. Franciszka z Asyżu, składając śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

Ślubem czystości wybierają celibat dla Królestwa Bożego i oddają się niepodzielnym sercem tylko Bogu. Przez ślub ubóstwa zobowiązują się do prostej formy życia i zrzekają się prawa do swobodnego dysponowania rzeczami doczesnymi. Natomiast ślubem posłuszeństwa zobowiązują się do przestrzegania postanowień przełożonych zgodnie z konstytucjami zgromadzenia.

Za przykładem swojej patronki św. Elżbiety z Turyngii poświęcają się służbie chorym przez opiekę pielęgniarską. Duch zgromadzenia opiera się na trzech zasadach: nic ponad Bożą wolę, wszystko na wieczną chwałę Bożą oraz posługa chorym pełniona w duchu bezinteresownej miłości, a nie dla własnych korzyści.

W życiu modlitewnym pierwsze miejsce zajmuje codzienna Msza Święta, Liturgia Godzin oraz Różaniec. Ponadto siostry poświęcają czas na modlitwę osobistą oraz inne ćwiczenia duchowne.

Działalność:

Zgodnie z charyzmatem działalnością priorytetową Elżbietanek jest posługa miłości wobec chorych, głównie pielęgniarska, w prowadzonym przez zgromadzenie szpitalu.

Historia:

W roku 1622 Apolonia Radermecher, jedna z tercjarek franciszkańskich opiekujących się biednymi i chorymi, przybyła do niemieckiego Aachen, by wraz z towarzyszkami zaopiekować się przytułkiem dla biednych, zostając “Mistrzynią Przytułku”. Ten roku przyjmuje się za rok powstania zgromadzenia, choć dopiero w 1626 roku, po licznych wątpliwościach Apolonia oraz jej dwie towarzyszki postanowiła przyjąć habit zakonny. Zgromadzenie szybko się rozwijało, powstawały kolejne klasztory, które stawały się samodzielnymi domami, przy których zakładano szpitale.

Do Graz Elżbietanki przybyły z niemieckiego klasztoru w Düren z inicjatywy hrabiny Marii Teresy von Wagensperg, która chciała, aby siostry założyły szpital w mieście. Graz był pierwszym klasztorem Elżbietanek na ziemi austriackiej. Również i on stał się niezależną placówką, stanowiąc dziś samodzielne zgromadzenie na prawie papieskim. Oprócz Elżbietanek z Graz istnieją jeszcze inne samodzielne zgromadzenia żyjące charyzmatem m.Apolonii. Są to: Elżbietanki z Aachen, Elżbietanki zBad Kissingen, Elżbietanki z Bratysławy, Elżbietanki z Brna, Elżbietanki z Cieszyna, Elżbietanki zJablunkova, Elżbietanki Kanadyjskie, Elżbietanki Klagenfurt, Elżbietanki z Linz, Elżbietanki zLuksemburga, Elżbietanki z Neuburg, Elżbietanki Praskie, Elżbietanki e Straubing, Elżbietanki Węgierskiei  Elżbietanki Wiedeńskie.

Strony www:
www.elisabethinen.at

Filmy:

Bracia św. Karola Lwangi

Bracia św. Karola Lwangi (BSCL)
Brothers of St. Charles Lwanga (Bannakaroli Brothers)
Fratelli di San Carlo Lwanga
Hermanos de San Carlos Lwanga
Irmãos de São Carlos Lwanga
Frères de Saint-Charles Lwanga

Data i miejsce założenia:
1927 rok - Uganda

Założyciel:
bp Henry Streicher MAfr

Liczba zakonników na świecie: ok. 560
Bracia św. Karola Lwangi obecni są w krajach: Uganda, Kenia, Tanzania.
Dom generalny: Uganda (Kiteredde)

Habit aktualny:

Biały habit przepasany czarnym sznurem, na piersi równoramienny niebieski krzyż.

Duchowość:

Charyzmatem Braci św. Karola Lwangi jest poświęcenie swojego życia Bogu i służbie bliźnim, poprzez edukację młodzieży, zwłaszcza pochodzącej z ubogich rodzin, aby kształtować w niej wartości i umiejętności niezbędne do podjęcia w przyszłości ról budujących życie społeczne.

Wspólnota składa się z samych braci zakonnych, składających Bogu trzy śluby: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Życie zgromadzenia czerpie z duchowości ignacjańskiej.

Patronami zgromadzenia jest 22 świętych męczenników ugandyjskich, którzy oddali życie za wiarę w czasie prześladowań religijnych, które miały miejsce w tym kraju w latach 1885-1887. Na ich czele stał św. Karol Lwanga.

W lokalnym języku bracia nazywani są Bannakaroli, co jest połączeniem dwóch słów: Banna oznacza "należący do”, natomiast Karoli to imię św. Karola Lwangi.

Działalność:

Zgromadzenie prowadzi kilka szkół podstawowych i średnich oraz dom dziecka dla dzieci osieroconych z powodu choroby AIDS ich rodziców. Na utrzymanie swoje, szkół i ubogich wychowanków bracia wykonują różne prace fizyczne, wypiekają także komunikanty.

Historia:

Zgromadzenie założył w Ugandzie w 1927 roku bp Henry Streicher MAfr jeden z pierwszych misjonarzy tego zgromadzenia przybyłych w ten rejon Afryki. W 1897 roku został Wikariuszem Apostolskim Ugandy. W 1910 roku założył zgromadzenie żeńskie, a w 1927 roku wspólnotę męską Braci św. Karola Lwangi w celu wspierania misji Kościoła Katolickiego w edukacji chłopców z regionu. Dom macierzysty zgromadzenia powstał w miejscowości Kiteredde. Wkrótce zaczęto otwierać pierwsze szkoły prowadzone przez braci.

Strony www:
www.bannakaroli.org

Służki

Zgromadzenie Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej
*Congregatio Sororum Servularum Beatissimae Mariae Virginis Immaculatae
*Congregation of the Sisters Servants of Mary Immaculate
*Congregazione delle Suore Piccole Ancelle della Beata Vergine Maria Immacolata
*Congregación de Hermanas Pequeñas Siervas de la Beata Virgen María Inmaculada
*Congregação das Irmãs Pequenas Servas da Santíssima Virgem Maria Imaculada
*Congrégation des Sœurs Petites Servantes de la Bienheureuse Vierge Marie Immaculée

Data i miejsce założenia:
1878 rok - Polska

Założyciel:
bł. Honorat Koźmiński OFMCap

Liczba sióstr na świecie: 811 (w Polsce: 668)  * dane z 2008 roku
Służki obecne są w krajach: Polska, Białoruś, Litwa, Łotwa, Francja, Włochy, USA, Kongo-Rep.Dem., Rwanda.
Dom generalny: Polska (Mariówka)

Habit aktualny:
Zgromadzenie bezhabitowe od początku swojego istnienia.


Duchowość:

Duchowość zgromadzenia wyróżniają trzy elementy: maryjność, duch franciszkański i duch służby.

Siostry szczególną czcią otaczają Najświętszą Maryję Pannę Niepokalanie Poczętą. Razem z Nią siostry wsłuchują się w Boże Słowo, aby tak jak Ona powiedzieć Bogu swoje fiat. Matka Boża jest dla Służek wzorem życia całkowicie ukrytego z Chrystusem w Bogu, a zarazem w pełni zaangażowanego w dzieło zbawienia świata. Siostry czczą Maryję codziennie odmawiając różaniec, prowadząc kółka Żywego Różańca czy świętując Jej wspomnienia liturgiczne. Hasłem zgromadzenia są słowa: Kochajmy Maryję i służmy Jej wiernie.

Służki należą do wielkiej rodziny franciszkańskiej. Za przykładem św. Franciszka z Asyżu siostry chcą miłować Krzyż, czynić pokutę i odnajdywać Boga we wszystkich stworzeniach, wszystko w duchu radości, prostoty, pokoju i dobra. Natomiast do bliźnich i wszystkich zadań apostolskich podchodzą w duchu służby, takim jakim odznaczał się Pan Jezus.

Do szczególnych cech powołania sióstr należy także ich bezhabitowy charakter, dzięki czemu mogą wpływać niejako od wewnątrz na chrześcijańskie kształtowanie społeczeństwa. Siostry starają się naśladować Chrystusa i Jego Matkę w tajemnicy Ich prostego i ukrytego życia w Nazarecie i jak Maryja w ukryciu przeżywać swoje powołanie do wyłącznej służby Bożej.

Działalność:

Siostry pełnią swoją misję poprzez katolickie wychowanie młodego pokolenia, różnorodną pomoc ludziom cierpiącym i potrzebującym oraz współpracę w duszpasterskich zadaniach Kościoła, w tym także w pracy misyjnej.

Zgromadzenie prowadzi szkoły, przedszkola i ochronki, bursy dla dziewcząt, świetlicę dla dzieci, dom pomocy społecznej, warsztaty terapii zajęciowej oraz dom rekolekcyjny. Siostry posługują ponadto jako katechetki, nauczycielki, pracują w szpitalach, przychodniach, aptekach, opiekują się ludźmi starszymi. Pełnią również posługę przy parafiach jako zakrystianki, organistki oraz w różnych instytucjach kościelnych.

Historia:

Siostry Służki są jednym z ponad 20 zgromadzeń założonych przez kapucyna bł. Honorata Koźmińskiego. Ich powstanie wiąże się z sytuacją polityczną zaboru rosyjskiego XIX-wiecznej Polski, kiedy to po Powstaniu Styczniowym car rosyjski nakazał zamknąć nowicjaty zakonne i wydał zakaz przyjmowania nowych kandydatów. Niebezpieczeństwo likwidacji życia zakonnego skłoniła bł. Honorata do powołania do istnienia nowej - nieznanej wówczas w Polsce - formy życia zakonnego: zgromadzeń bezhabitowych. Oficjalnie funkcjonowały one jako stowarzyszenia świeckie. W rzeczywistości członkinie prowadziły w miarę możliwości normalne życie zakonne, tylko bez oznak zewnętrznych takich jak habit itp.

Sam o. Honorat miał od władz świeckich zakaz opuszczania klasztoru. Był jednak cenionym spowiednikiem. I właśnie za pośrednictwem konfesjonału, nie wychodząc poza mury swojego klasztoru w Zakroczymiu, założył szereg zgromadzeń zakonnych, każdemu przeznaczając inne zadania apostolskie, a których pierwsze członkinie rekrutował spośród swoich penitentek.

Siostry Służki zostały założone w 1878 roku w Zakroczymiu i były jednym z pierwszych zgromadzeń rodziny honorackiej. Honorat Koźmiński wyznaczył Służkom pracę nad odrodzeniem wiary i moralności chrześcijańskiej w środowisku wiejskim, a szczególnie szerzenie wiedzy religijnej i kształtowanie sumienia chrześcijańskiego.

W pierwszych latach kształtowania się zgromadzenia, siostry żyły przeważnie pojedynczo, okresowo tylko uczestnicząc w życiu wspólnym. Grupa ta nazywana siostrami zjednoczonymi, z którymi współpracowały siostry żyjące wspólnie. Te ostatnie służyły zgromadzeniu przeważnie jako przełożone i mistrzynie.

Od samego początku zgromadzenie przyciągało bardzo dużo nowych powołań. 10 lat po założeniu liczyło już 926 członkiń, a w 1897 roku było 2615 sióstr (w tym 90 wspólnych i 2525 zjednoczonych), natomiast w 1906 roku liczyło 4357 Służek (w tym 705 wspólnych i 3652 zjednoczonych).

Dalsza ewolucja struktury zgromadzenia nastąpiła na początku dwudziestego wieku z woli Stolicy Apostolskiej. W 1908 roku wspólnota ukonstytuowała się jako bezhabitowe zgromadzenie zakonne zachowująca życie wspólnotowe, a gałąź sióstr zjednoczonych została zlikwidowana, co znacznie zmniejszyło liczbę członkiń. W 1923 roku zgromadzenie liczyło 784 siostry, a w 1939 roku 1120 członkiń.

Strony www:
Polska: www.sluzki.pl
Łotwa: http://kalpones.lv
USA: www.ssmiusa.com
Afryka: http://misje.sluzki.pl

ss. Jezusa, Maryi i Józefa

Stowarzyszenie Jezusa, Maryi i Józefa (JMJ)
Society of Jesus Mary Joseph (JMJ Sisters)
Società di Gesù, Maria e Giuseppe
Sociedad de Jesús, María y José
Sociedade de Jesus, Maria e José
Société de Jésus, Marie, Joseph
Sociëteit van Jezus, Maria, Jozef (Zustres JMJ)
Tarekat Jesus Maria Joseph

Data i miejsce założenia:
1840 rok - Holandia

Założyciel:
o. Mathias Wolff SJ

Liczba sióstr na świecie: 1341 (w tym 64 nowicjuszki)  * dane z 2008 roku
Siostry Jezusa, Maryi i Józefa obecne są w krajach: Holandia, Włochy, Ghana, Tanzania, Indie, Indonezja.
Dom generalny: Holandia (’s-Hertogenbosch)

Habit aktualny:
Brak wspólnoty stroju zakonnego. Znakiem wspólnym jest jednolity krzyż zawieszony na szyi.

W Indonezji, Afryce i część sióstr w Indiach: biały habit i welon.

W Indonezji i Afryce na co dzień możliwy także habit niebieski lub szary i niebieski welon z białą wypustką.

W Holandii siostry
przestały
chodzić w habitach.

W Indiach jednolity świecki
strój: tradycyjne sari w kolorze
pomarańczowym
lub biały habit i welon.

Habit historyczny:

siostry w 1946 roku

Na misjach habit i welon biały.

--------------------------------------------------

siostry w 1964 roku

Na misjach habit i welon biały.

Duchowość:

U podstaw duchowości leży przekonanie, że ten Duch, który posyłał Pana Jezusa, aby szedł z miasta do miasta i głosił Dobrą Nowinę ubogim, pełniąc wolę Ojca, ten sam Duch dziś posyła siostry, aby pełniły misję apostolską zgodnie z wolą Boga. I podobnie jak Pan Jezus posłał swoich uczniów, aby głosili Królestwo Boże (Łk 9, 2), tak samo dziś posyła siostry, aby czyniły to samo poprzez dzieła edukacji.

Posłuszeństwo woli Bożej zajmuje więc centralne miejsce w życiu zgromadzenia. Założyciel nauczał siostry, aby zawsze gotowe były pójść tam, gdzie przełożone je poślą: Gdy jesteś tam, gdzie Bóg tego chce, bądź tam, ale gdy chce cię gdzieś indziej, odejdź. Polecał także kształtować w sobie ducha bezinteresowności, wewnętrznej wolności, skromności, powściągliwości w mowie, żarliwej modlitwy i zapału do wszystkiego, co dotyczy chwały Bożej.

Zgromadzenie cechuje się głęboką miłością do osób Jezusa, Maryi i Józefa, nabożeństwem do Maryi Królowej Serc oraz do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Działalność:

Powołaniem sióstr jest przede wszystkim edukacja i wychowanie chrześcijańskie dzieci i młodzieży, co realizują w szkołach różnego typu i innych formach edukacji, w tym także w szkołach specjalnych dla dzieci upośledzonych umysłowo. Ponadto siostry niosą pomoc chorym w szpitalach, przychodniach, sanatoriach, ludziom chorym na AIDS, prowadzą szkołę dla pielęgniarek, domy opieki dla ludzi starszych, niepełnosprawnych oraz domy dziecka. Zgromadzenie gotowe jest podjąć się każdego apostolstwa zgodnego z wolą Bożą.

Historia:

Stowarzyszenie Jezusa, Maryi i Józefa założył pochodzący z Luksemburgu ks. Mathias Wolff. W młodości chciał wstąpić do jezuitów, jednak było to niemożliwe, gdyż w wyniku Rewolucji Francuskiej zakon został rozwiązany przez władze świeckie. Został więc księdzem diecezjalnym. Gdy tylko przywrócono istnienie zakonu, Mathias wstąpił do jego nowicjatu w 1815 roku. Niedługo później został oddelegowany do klasztoru w Culemborg w Holandii.

Prowadząc tam działalność duszpasterską zwrócił uwagę na smutny los miejscowych kobiet i dziewcząt. Brak edukacji dla nich, zaniedbanie ze strony społeczeństwa sprawiały, że praktycznie pozbawione były głosu. Postanowił zorganizować szkołę dla dziewcząt. Jego entuzjazm i zaangażowanie przyciągnęły młode kobiety gotowe całkowicie poświęcić się pracy na rzecz dziewcząt.

Pierwsze trzy zostały wysłane do Belgii do Sióstr Notre Dame z Namur w celu odbycia formacji zakonnej. W 1822 roku powróciły i osiedliły się w Amersfoort, dając początek Zgromadzeniu Sióstr Notre Dame z Amersfoort pod kierownictwem o. Mathiasa.

Z powodu podziałów, jakie w 1840 roku pojawiły się w zgromadzeniu między siostrami o. Mathias objął bezpośredni zarząd nad trzema klasztorami, które zostały odłączone od domu w Amersfoort, w którym zostały tylko przełożona i trzy inne siostry. Był to początek nowego bliźniaczego zgromadzenia o nazwie Stowarzyszenie Jezusa, Maryi i Józefa z domem macierzystym w Engelen. Samo zgromadzenie podaje jednak zwykle jako datę założenia rok 1822, a więc rok, w którym narodził się charyzmat i pierwsza wspólnota sióstr, w której Stowarzyszenie ma swoje korzenie.

Siostry realizowały charyzmat założyciela poprzez edukację dziewcząt, z czasem rozwijały się także inne formy działalności, m.in. pracę wśród chorych i ludzi w podeszłym wieku.

Wspólnota została zatwierdzona na prawie papieskim już w 1855 roku. W 1872 roku liczyła 262 siostry i 93 nowicjuszki; w 1897 roku było już 1068 sióstr i 53 nowicjuszki, natomiast w 1922 roku zakonnic było 1729, a w 1947 roku 2323 siostry. Zgromadzenie rozwijało się do Soboru Watykańskiego II, gdy w 1962 roku liczyło 2422 siostry. Po soborze liczba sióstr zaczęła spadać. W 2008 roku było ich już tylko 1322. W przeszłości zgromadzenie obecne było także w Afganistanie, Australii i USA.

Strony www:
www.socjmj.org
Holandia: www.socjmjnl.nl
Indie – prowincja Bangalore: www.jmjbangalore.orgl
Indie – prowincja Guntur: www.jmjgunturprovince.org
Indie – prowincja Raipur: http://jmjraipur.com/jmjgroup/

Filmy: