"Dziś dał mi Pan poznać Swe zagniewanie na ludzkość, że zasługuje przez swe grzechy na skrócenie dni, ale poznałam, że istnienie świata podtrzymują dusze wybrane, to jest zakony. Biada światu, jeśli braknie zakonów."
Św. Faustyna Kowalska (Dzienniczek,1434).............................................
______________________
Pan Jezus do św. siostry Faustyny:
"Patrz w niebo (...), czy widzisz ten księżyc i te gwiazdy? (...) Tegwiazdy to są dusze wiernych chrześcijan, a księżyc, to są dusze zakonne. Widzisz, jak wielka różnica światła jest między księżycem a gwiazdami, takw niebie jest wielka różnica między duszą zakonną, a wiernego chrześcijanina”.
(Dzienniczek 425)
______________________
Pan Jezus do św. siostry Faustyny:
"Dusze wybrane są w Moim ręku światłami, które rzucam w ciemność świata i oświecam go. Jak gwiazdy oświecają noc, tak dusze wybrane oświecają ziemię, a im dusza doskonalsza, tym większe światło roztacza wokoło siebie i dalej sięga; może być ukryta i nieznana nawet najbliższym, a jednak jej świętość odbija się w duszach na najodleglejszych krańcach świata".
(Dzienniczek 1601)
______________________
Pan Jezus do św. siostry Faustyny:
"Córko Moja, rozważ regułę i śluby, któreś Mi złożyła. Ty wiesz, jak Ja je cenię, a wszystkie łaski, jakie mam dla dusz zakonnych, są w związku z regułą i ślubami."
. Córki Św. Franciszka z Asyżu (FSF) Daughters of St. Francis of Assisi
Figlie di San Francesco d'Assisi
Hijas de San Francisco de Asis
Filhas de São Francisco de Assis
Filles de Saint François d'Assise
Töchter des heiligen Franziskus von Assisi
Data i miejsce założenia:
1922 rok - RPA
Założyciel:
bp Michael Adalbero Fleischer CMM
Liczby: brak danych Córki Św. Franciszka z Asyżu obecne są w krajach: RPA. Dom generalny: RPA (Anerley)
Habit aktualny:
Biały habit przepasany białym sznurem, biały szkaplerz z kołnierzykiem o
rogach zaokrąglonych; na głowie czarny welon z białą wypustką, na
piersi krzyż, przy boku koronka franciszkańska.
Charyzmat:
Podstawowym celem zgromadzenia jest wysławianie Boga poprzez naśladowanie Chrystusa ubogiego i ukrzyżowanego. Żyjąc ewangelicznym przesłaniem siostry wezwane są do nieustannego nawracania się. Wierne swojemu powołaniu stają się świadectwem wiary dla bliźnich, zwłaszcza ubogich.
Swoje życie poświęcają służbie ewangelizacji. Na tej drodze siostry szerzą katolicką wiarę oraz chrześcijańską pomoc. Córki św. Franciszka z Asyżu służą Bogu w pracy duszpasterskiej, w domach opieki, a także jako pielęgniarki, opiekunki dzieci, odwiedzają więźniów i dzielą się z nimi Dobrą Nowiną.
Historia:
Zgromadzenie zostało założone w 1922 roku w RPA przez bp. Michaela Adalbero Fleischer’a CMM przy pomocy m. Aemiliany Ambruster - Misjonarki Najdroższej Krwi. Dom macierzysty znajduje się w Anerley w diecezji Mariannhill. Aktuanie jest zgromadzeniem na prawie diecezjalnym.
Ubogie Siostry Jezusa Ukrzyżowanego i Matki Bolesnej (CJC) Poor Sisters of Jesus Crucified and the Sorrowful Mother Povere Suore di Gesù Crocifisso e la Madre Addolorata Hermanas Pobres de Jesús Crucificado y la Madre Dolorosa Soeurs Pauvres de Jésus Crucifié et la Mère des Douleurs Data i miejsce założenia:
1924 rok - USA
Założyciel:
o. Alphonsus Maria Urbanowicz CP
Liczby: brak danych
Ubogie Siostry Jezusa Ukrzyżowanego obecne są w krajach: USA Dom generalny: USA (Brockton, MA)
Habit aktualny:
Zgromadzenie założone jako habitowe. Aktualnie jedynie część sióstr nosi czarny welon do świeckiego ubrania.
Habit historyczny:
Czarny habit i welon, na piersi krzyż, przy boku różaniec.
Duchowość:
Ubogie Siostry Jezusa Ukrzyżowanego podażają śladami Maryi żywiąc szczególne nabożeństwo do Męki Jezusa oraz Matki Bożej Bolesnej. Siostry znajdują radość w służbie ubogim, potrzebującym i osobom starszym niosąc im współczucie Chrystusa pragnąc w ten sposób realizować Jego misję we własnym życiu.
Ducha zgromadzenia cechuje: gościnność – mając serca otwarte dla wszystkich w imię Jezusa Chrystusa; współczucie – niosąc ulgę w cierpieniu szczególnie tym zepchniętym na margines; poszanowanie godności każdego człowieka oraz gotowość do dzielenia się własnymi talentami i dobrami materialnymi.
Każdy dzień siostry zaczynają od wspólnej Liturgii Godzin i Mszy Świętej. Ponadto codziennie poświęcają swój czas na medytację, modlitwę różańcową, Drogę Krzyżową oraz czytanie duchowne. W życiu codziennym kładą nacisk na życie we wspólnocie: razem mieszkają, razem się modlą, razem pracują.
Działalność:
Zgromadzenie wychodzi naprzeciw ubogim poprzez służbę chorym oraz w dziedzinie edukacji, prowadząc zajęcia dla młodzieży. Siostry pracują jako pielęgniarki, troszczą się o ludzi starszych w domu opieki, ubogim udzielają pomocy w postaci żywności lub odzieży, zapewniają tymczasowe schronienie emigrantom. Ponadto modlą się w intencjach Kościoła i świata oraz powierzonych im przez indywidualne osoby.
Historia:
Alfons Urbanowicz był Litwinem. Po śmierci rodziców, mając 18 lat, wyjechał do Stanów Zjednoczonych i zamieszkał wraz z bratem. Tam wstąpił do zgromadzenia ojców pasjonistów.
Już od samego początku swojej drogi zakonnej został skierowany do pracy wśród emigrantów litewskich, którym służył przez całe swoje życie. Ojciec Alfons był głęboko poruszony duchowym ubóstwem i problemami społecznymi w jego czasach. Tu, w Stanach Zjednoczonych dostrzegał Cierpiącego Chrystusa w walczących o przetrwanie litewskich imigrantach. Sam nie oszczędzał się w gorliwej pracy na rzecz wdów, sierot i bezdomnych starając się złagodzić ich nędzę i cierpienia.
Zainspirowany przez miłość Chrystusa Ukrzyżowanego w 1924 roku założył Zgromadzenie Ubogich Sióstr Jezusa Ukrzyżowanego i Matki Bolesnej. Zadaniem wspólnoty miała być służba ubogim, niosąc im nadzieję i pocieszenie Pana Jezusa i Jego Matki, Maryi. Pierwszy klasztor powstał w Elmhurst w Pensylwanii; w 1945 roku główny dom przeniesiony został do Brockton w stanie Massachusetts. Obecnie wspólnota jest zgromadzeniem na prawie diecezjalnym.
Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela (CSsR) Congregatio Sanctissimi Redemptoris Congregazione del Santissimo Redentore (Redentoristi) Congregación del Santísimo Redentor (Redentoristas) Congregação do Santíssimo Redentor (Redentoristas) Congregation of the Most Holy Redeemer (Redemptorists) Congrégation du Très Saint Rédempteur (Rédemptoristes) Kongregation des Heiligsten Erlösers (Redemptoristen)
Zgromadzenie kleryckie, składające się z księży i braci
Data i miejsce założenia:
1732 rok - Włochy
Założyciel:
św. Alfons Maria de Liguori
Liczba zakonników na świecie: 5077 (w Polsce: ok. 250), w tym: biskupów 54, kapłanów 3867, diakonów stałych 12, kleryków 646, braci 397, nowicjuszy 101; zakonników obrządku bizantyjsko-ukraińskiego 162
* dane z 2015 roku
Redemptoryści obecni są w krajach: Polska, Włochy, Hiszpania, Portugalia, Irlandia, Wielka Brytania, Francja, Belgia, Holandia, Luksemburg, Szwajcaria, Niemcy, Austria, Dania, Czechy, Słowacja, Albania, Ukraina, Białoruś, Rosja, Kazachstan, USA, Kanada, Meksyk, Gwatemala, Salwador, Honduras, Nikaragua, Kostaryka, Panama, Kuba, Haiti, Dominikana, Portoryko, Wyspy Dziewicze, Gwadelupa, Dominika, Saint Lucia, Trynidad i Tobago, Surinam, Wenezuela, Kolumbia, Ekwador, Peru, Boliwia, Brazylia, Paragwaj, Urugwaj, Argentyna, Chile, Wybrzeże Kości Słoniowej, Burkina Faso, Ghana, Niger, Nigeria, RD Kongo, Angola, Kenia, Mozambik, Zimbabwe, RPA, Madagaskar, Reunion, Liban, Indie, Sri Lanka, Malezja, Singapur, Tajlandia, Laos, Wietnam, Korea Płd., Japonia, Filipiny, Indonezja, Australia, Nowa Zelandia, Samoa.
Dom generalny: Włochy (Rzym)
Habit aktualny:
Czarny habit przepasany czarnym pasem, biała koloratka nakładana na kołnierz habitu, na piersi zawieszony krzyżyk schowany pod habitem, przy boku różaniec.
Redemptoryści obrządku bizantyjsko-ukraińskiego: możliwy pas skórzany, możliwy zawieszony na piersi drewniany krzyż.
Na misjach możliwy habit biały przepasany czarnym (np. w Afryce) lub białym (np. w Indiach, na Filipinach) pasem.
Duchowość:
Celem zgromadzenia jest iść za przykładem Jezusa Chrystusa i głosić miłość Bożą i Dobrą Nowinę o przeobfitym odkupieniu ludziom najbardziej opuszczonym duchowo, na pierwszym miejscu stawiając ludzi żyjących na marginesie Kościoła i społeczeństwa, Wyraża to zaczerpnięte z psalmów hasło wspólnoty: Obfite u Niego odkupienie.
Duchowość Redemptorystów jest chrystocentryczna. Szczególnym kultem otaczają tajemnicę Wcielenia, Męki i Śmierci Chrystusa oraz Eucharystii. Żywią także gorące nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
Przejawem życia modlitewnego jest życie sakramentalne, przede wszystkim udział we Mszy Świętej i częsta Komunia Św., gdyż według św. Alfonsa, modlitwa jest koniecznym warunkiem zbawienia i uświęcenia.
Zakonników cechuje pragnienie, by stać się całkowitym darem dla Boga, które wyrażone jest przez śluby zakonne: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Z miłości do Boga płynie także postawa całkowitej dyspozycyjności i gotowości do pełnienia woli Bożej. Z miłości tej wypływa miłość bliźniego, będąca podstawą działalności apostolskiej.
Życie codzienne w zakonie ma charakter wspólnotowy; zakonnicy wspólnie pracują, razem modlą się, posiadają wspólnotę dóbr materialnych.
W pracy apostolskiej Redemptoryści pragną zaspokajać potrzeby duchowe najbardziej opuszczonych, w pierwszym rzędzie ubogich, poświęcając się całkowicie ewangelizacji.
Swój charyzmat zgromadzenie realizuje poprzez głoszenie rekolekcji i misji parafialnych, często połączonych z innymi nabożeństwami, odwiedzinami rodzin oraz ludzi chorych, i w których podkreślają znaczenie Sakramentu Pokuty oraz kierownictwa duchowego; głoszą również rekolekcje zamknięte dla osób świeckich, kapłanów, osób zakonnych. Drugim ważnym polem działalności jest prowadzenie parafii.
Ponadto zakonnicy opiekują się sanktuariami, gdzie sprawują sakramenty dla pielgrzymów, a także oferują formację katechetyczną. Ewangelizują także za pomocą środków społecznego przekazu prowadząc rozgłośnię radiową i telewizyjną oraz wydawnictwa; angażują się czynnie również w działalność misyjną. Dziedziną, którą zgromadzenie poświęca szczególną uwagę w kształtowaniu sumień jest teologia moralna. Jej zgłębianie umożliwia m.in. w prowadzonych przez siebie Instytutach Teologii Moralnej.
Historia:
W 1730 roku wyczerpany pracą misyjną o. Alfons de Liguori wraz z kilkoma towarzyszami wyjechał z Neapolu do Scala, aby za radą lekarza odpocząć na świeżym, górskim powietrzu. Będą tam spotkał ogromne ubóstwo i biedę. W górach żyli pasterze, którzy przyszli do misjonarzy i prosili ich o głoszenie Ewangelii. Św. Alfons był bardzo zaskoczony tą prośbą. To doświadczenie pomogło mu zrozumieć, że zupełne opuszczenie, w jakim pozostawał prosty lud, nie pozwala na poświęcenie mu tylko jednorazowej misji, ale wymaga stałej obecności Kościoła. W owych czasach pasterze i chłopi stanowili najbardziej zapomnianą i poniżaną grupę społeczną; Alfons zastanawiał się więc, jak mógłby im pomóc.
W tym samym czasie w Scala spotkał się z m. Celeste Crostarosa, mistyczką i założycielką Redemptorystek. To właśnie jej Pan Jezus objawił swoją Wolę odnośnie św. Alfonsa słowami: Jego wybrałem jako głowę mojego instytutu; to on będzie pierwszym przełożonym męskiego zgromadzenia. Matka Celeste przekazała o. Alfonsowi słowa Pana oraz ogólny szkic przyszłego zgromadzenia oparty na statutach wspólnoty żeńskiej.
Przedstawiony zarys jak i gorąca chęć pomocy ubogim, które zrodziło się w sercu Alfonsa w czasie pobytu w Scala współgrały ze sobą. Rozpoznał w tym wolę Bożą i po długich modlitwach założył gałąź męską w 1732 roku, którą najpierw nazwano Zgromadzenie Misjonarzy Najświętszego Zbawiciela; obecną nazwę Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela przyjęto w 1749 roku. Nowa wspólnota zakonna prężnie się rozwijała. W 1906 roku w obrębie zakonu narodziła się gałąź greckokatolicka skupiająca zakonników obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. Jej początek dał belgijski Redemptorysta o. Achille Delaere, który rozpoczął w Kanadzie posługę duszpasterską wśród greckokatolickich emigrantów ukraińskich. Na Ukrainę greckokatoliccy redemptoryści przybyli w 1913 roku. Obecnie gałąź liczy 162 zakonników. 35 z nich żyje w sześciu domach w Kanadzie i jednym w USA; pozostałych 127 posługuje na Ukrainie i na Słowacji. Z kolei od 1958 roku zaczęły powstawać pierwsze domy w Iraku dając początek gałęzi obrządku chaldejskiego.
Charyzmat:
