ss. Mariańskie

Wspólnota Sióstr Apostolskich Oratorium Mariańskiego
Community of the Apostolic Sisters of the Marian Oratory
Comunità delle Suore Apostoliche dell'Oratorio Mariano
Comunidad de Hermanas Apostólicas del Oratorio Mariano

Data i miejsce założenia:
1979 rok - Chile

Założyciel:
o. Sergio Mena González

Liczba sióstr na świecie: brak danych

Siostry Mariańskie obecne są w krajach: Chile, Argentyna, Brazylia, Kolumbia.

Dom generalny: Chile

Habit aktualny:

Strój używany od 2016 roku:
Szary habit z białym kołnierzykiem o ragach zaokrąglonych, czerwony szkaplerz, na głowie biały czepek i szary welon, na piersi zawieszony krzyżyk połączony z wizerunkiem Matki Bożej, przy boku różaniec.

Habit historyczny:

Do 2016 roku cały strój w kolorze szarym.

Duchowość:

Misją Oratorium Mariańskiego jest przyczyniać się do odnowy duchowej wiernych, do przemiany ich w prawdziwych chrześcijan.

W centrum duchowości wspólnoty stoi Najświętsza Maryja Panna, która jest prawdziwie Matką Kościoła, czyli Ludu Bożego, bo to ona jednoczy ludzi z Chrystusem Zbawicielem. Nie można mówić o Kościele, jeśli nie ukaże się osoby Maryi. Dlatego w Jej kulcie zakonnice widzą niezawodny środek odnowy Kościoła.

Siostry Mariańskie starają się, by Matka Boża była obecna w sercu każdej z nich. Miłość do Maryi rodzi w nich postawę zaufania względem Niej, prowadzi do uznania Jej doskonałości, skłania do radosnego naśladowania Jej cnót. Przede wszystkim jednak Maryja pomaga siostrom pełnić Bożą Wolę.

Działalność:

Zgromadzenie zajmuje się formacją dziewcząt i kobiet w ramach Oratorium Mariańskiego, którego siostry są członkiniami, m.in. poprzez głoszenie konferencji i rekolekcji, kierownictwo duchowe, organizowane obozy letnie oraz pielgrzymki.

Historia:

Początki charyzmatu wiążą się z okresem studiów teologicznych, które założyciel zgromadzenia o. Sergio Mena González odbywał w Szwajcarii w II połowie lat 60-tych ubiegłego wieku. Spotkanie w tym okresie z o. Josephem Kentenichem, założycielem maryjnego Ruchu Szensztackiego, miało znaczący wpływ na duchowy kierunek przyszłego apostolatu o. Sergio. Po powrocie do swojego kraju, do Chile, zaczął tworzyć tam grupy o charakterze maryjnym dla młodzieży pragnącej większego zaangażowania w życie religijne. Tak powstało Oratorium Mariańskie.

Po kilku latach trzech młodych mężczyzn z oratorium rozpoczęło życie wspólne, dając w 1978 roku początek męskiej gałęzi życia konsekrowanego: Ojców Mariańskich.

Już w początkach istnienia Oratorium o. Sergio zaczął myśleć o utworzeniu wspólnoty sióstr, które poświęciłyby swoje życie służbie Oratorium zajmując się formacją dziewcząt. Pierwsze bezskuteczne próby utworzenia wspólnoty żeńskiej podjął jeszcze zanim powstała gałąź męska. Dopiero w 1979 roku udało się powołać do istnienia gałąź żeńską Sióstr Apostolskich. Kanonicznie została ona zatwierdzona przez arcybiskupa Puerto Montt.

Strony www:
www.oratoriomariano.cl/comunidades.php

Czarne Augustianki z Dendermonde

Czarne Augustianki z Dendermonde
Black Augustinian Sisters of Dendermonde
Hermanas Agustinas Negras de Dendermonde
Irmãs Negras Agostinianas de Dendermonde
Sœurs Noires Augustines de Dendermonde
Zwartzusters Augustinessen van Dendermonde
Schwarzen Schwestern von Dendermonde

Data i miejsce założenia:
1491 rok - Belgia

Liczba sióstr na świecie: brak danych
Czarne Augustianki z Dendermonde obecne są w krajach: Belgia.
Dom generalny: Belgia (Dendermonde)

Habit aktualny:
Brak danych.

Habit historyczny:

Początki zgromadzenia nie są znane. Według tradycji wyłoniło się ono z Czarnych Sióstr z Pamele, jednak nie ma na to jednoznacznych dowodów. Pewne jest natomiast to, że w 1491 roku kilka Czarnych Sióstr zamieszkało w domu w pobliżu kolegiaty w belgijskim Dendermonde. Ten rok umownie przyjmuje się za początek zgromadzenia. Przy wsparciu kościoła i władz miasta siostry zajęły się opieką nad chorymi, w zamian zapewniono im utrzymanie. Trzy lata później, z powodu ryzyka zakażenia związanego z ich apostolstwem, siostry przeniosły się na obrzeża miasta, do domu nazwanego Domem Nazaretańskim, w którym mieszkały do końca XVIII wieku.

Bliskie końca zgromadzenie było w 1588 roku, gdy z powodu panującej epidemii przy życiu została tylko jedna starsza siostra. Wówczas lokalny biskup sprowadził do klasztoru dwie zakonnice, nieznanego dziś pochodzenia. Dzięki temu wspólnocie udało się odrodzić do 13 zakonnic w 1611 roku oraz 15 sióstr w 1664 roku.

Po uzyskaniu przez Belgię niepodległości w 1830 roku nastąpił rozkwit zgromadzenia. Od 1853 roku powstawały nowe klasztory na terenie kraju. Szczególnie na przełomie XIX i XX wieku wstępowało wiele kandydatek. W 1914 roku Czarnych Augustianek z Dendermonde było 90. Największą liczebność zgromadzenie osiągnęło w 1968 roku, gdy należało do niego 110 zakonnic.

Czarne Augustianki z Dendermonde przez cały okres swojego istnienia służyły chorym. Wraz ze wzrostem liczebnym służyły także w szpitalach, przychodniach, domach opieki, a w okresach niepokoju również w szpitalach wojskowych. W 1958 roku kilka sióstr wyjechało na misje do Kongo. Od czasu przyjęcia przez zgromadzenie w 1969 roku zmienionych posoborowych konstytucji, nowych powołań zaczęło brakować. Coraz starsze zakonnice, niemające swoich następczyń, zaczęły wycofywać się ze swojej działalności apostolskiej, część zadań przekazując świeckim.

Dziś Czarne Augustianki są małą wspólnotą na prawie diecezjalnym, żyjącą według reguły św. Augustyna.

Dom generalny:
Zwartzusters Augustinessen
Dijkstraat 17
9200 Dendermonde
België
tel.: 052 211910
e-mail: zwartzusters.dendermonde@skynet.be

Córki Maryi Niepokalanej i św. Józefa

Córki Maryi Niepokalanej pod opieką św. Józefa (FMI)
Daughters of Mary Immaculate under the Protection of Saint Joseph
Figlie di Maria Immacolata Sotto il Patrocinio di San Giuseppe
Hijas de María Inmaculada bajo el Patrocinio de San José
Filhas de Maria Imaculada sob a proteção de São José

Data i miejsce założenia:
1874 rok - Włochy

Założyciel:
ks. Sebastiano Zerbino

Liczba sióstr na świecie: 228
Córki Maryi Niepokalanej i św. Józefa obecne są w krajach: Włochy, Brazylia, Peru, Indie, Filipiny.
Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:

  

Włochy, Peru: Czarny habit z prostokątnym wycięciem pod szyją, na głowie czarny welon, na piersi zawieszony krzyż na niebieskim sznurku.

Po lewej siostry w Brazylii: Habit w kolorze beżowym lub białym, na głowie biały welon o uproszczonym kroju.

Po prawej siostry na Filipinach i w Indiach: Habit w kolorze białym, czarny welon.

Duchowość:

Celem zgromadzenia jest naśladowanie Pana Jezusa Chrystusa za przykładem Maryi Niepokalanej i św. Józefa w czystości duszy.

Założyciel chciał, aby siostry były jak aniołowie, czystego serca i były misjonarkami dla wszystkich ludzi. Cnotami, które polecał siostrom zdobywać w pierwszej kolejności były: pokora, prostota i duch poświęcenia.

Ważne miejsce w duchowości zgromadzenia zajmuje tajemnica Kościoła, w którym siostry żyją, doświadczają Go i w Nim poświęcają się Bogu. Dlatego też każda siostra powinna odznaczać się wiernością Kościołowi i Jego pasterzom.

Działalność:

Córki Maryi Niepokalanej i św. Józefa zajmują się głownie wychowaniem moralnym dzieci i młodzieży. W tym celu prowadzą szkoły i przedszkola oraz katechizują. Ponadto angażują się w apostolstwo wśród rodzin oraz pomagają ubogim i potrzebującym.

Historia:

Założyciel zgromadzenia ks. Sebastiano Zerbino był kapłanem włoskiej diecezji Acqui. Od początku swojej kapłańskiej drogi wyróżniał się świętością życia, głęboką znajomością doktryny i niestrudzoną gorliwością, co przejawiało się m.in. długimi godzinami spędzonymi w konfesjonale. Jego nauczanie było ciągłym wzywaniem do prowadzenia świętego życia. Był cenionym kierownikiem duchowym i kaznodzieją, zakładał różne stowarzyszenia dla świeckich, jednak szczególnie troszczył się o młodzież, starając się zapewnić jej religije i moralne wychowanie.

m. Giuseppina Zerbino

Głównym miejscem jego działalności była parafia w Molare, gdzie był wikarym. Tam, w 1874 roku, przy wsparciu św. Józefa Marello, założyciela Oblatów św. Józefa, późniejszego ordynariusza diecezji Acqui, założył nowe zgromadzenie zakonne, które promowałoby świętość życia głownie poprzez wychowanie młodego pokolenia. Powierzenie wspólnoty Maryi Niepokalanej i św. Józefowi wynikało z osobistej pobożności ks. Zerbino. Kładł on również nacisk na bezwarunkową lojalność wobec papieża i Kościoła.

Konstytucje zgromadzenia zostały zatwierdzone przez bpa Marello w 1891 roku. Pomocą dla ks. Zerbino w formowaniu nowego zgromadzenia oraz wieloletnią przełożoną generalną sióstr była kuzynka założyciela m. Giuseppina Zerbino.

Strony www:
http://fmiroma.altervista.org