Duchacze

Zgromadzenie Ducha Świętego pod opieką Niepokalanego Serca Maryi Panny (CSSp), Misjonarze Ducha Świętego
*Congregatio Sancti Spiritus Subtutela Immaculati Cordis Beatissimae Virginis Mariae
*Congregation of the Holy Spirit under the protection of the Immaculate Heart of Mary (Spiritans, Holy Ghost Fathers, Spiritan Missionaries)
*Congregazione dello Spirito Santo sotto la protezione del Cuore Immacolato di Maria (Spiritani)
*Congregación del Espíritu Santo bajo la Protección del Inmaculado Corazón de María (Espiritanos)
*Congregação do Espírito Santo, sob a proteção do Imaculado Coração de Maria (Espiritanos)
*Congrégation du Saint-Esprit sous la Protection du Saint-Cœur de Marie (Spiritains)
*Missionsgesellschaft vom Heiligen Geist unter dem Schutz des Unbefleckten Herzens Mariens (Spiritaner)
*Congregatie van de Paters van de Heilige Geest (Spiritijnen)
Zgromadzenie klerycki składające się z księży i braci

Data i miejsce założenia:
1703 rok - Francja

Założyciele (od lewej):
ks. Klaudiusz Franciszek Poullart des Places
o. Franciszek Libermann

Liczby: 3050 zakonników na świecie (w Polsce 46, w tym 25 kapłanów)

Duchacze obecni są w krajach: Polska, Francja, Irlandia, Wielka Brytania, Belgia, Holandia, Niemcy, Szwajcaria, Chorwacja, Włochy, Hiszpania, Portugalia, USA, Kanada, Saint-Pierre i Miquelon, Meksyk, Gwadelupa, Martynika, Haiti, Portoryko, Dominikana, Trynidad i Tobago, Gujana Francuska, Brazylia, Paragwaj, Algieria, Senegal, Sierra Leone, Gambia, Gwinea, Ghana, Nigeria, Republika Zielonego Przylądka, RŚA, Kamerun, Gabon, Brazaville, Kongo, Etiopia, Mauretania, Kenia, Tanzania, Uganda, Zambia, Zimbabwe, Angola, Malawi, RPA, Madagaskar, Mauritius, Reunion, Pakistan, Tajwan, Filipiny, Papua Nowa Gwinea, Australia.
Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:

Czarny habit przepasany czarnym poczwórnym sznurem
wiązanym po lewej stronie.

W krajach misyjnych możliwy habit biały.

Duchowość:

Charyzmatem duchaczy jest praca misyjna w obrębie wszystkich kultur i na wszystkich kontynentach. Orędzie Ewangelii niosą tam, gdzie jeszcze Chrystusa nie poznano, szczególną opieką otaczając prześladowanych i opuszczonych.

Zgromadzenie poświęcone jest Duchowi Świętemu oraz Niepokalanemu Sercu Maryi. Od Niej duchacze uczą się wierności natchnieniom Ducha Św., jako Tej, która była im najwierniejsza, kierują się także wskazaniami założyciela o. Libermanna: „Jeżeli Pan Jezus daje nam swego Ducha, to nie po to, byśmy żyli nawet po części według naszego ducha. On powinien być naszym kierownikiem, naszą miłością, naszym wszystkim... Jeżeli chcemy Go słyszeć i kroczyć pod Jego kierownictwem, to musimy zwracać uwagę na Jego natchnienia, mieć nasze spojrzenie zwrócone ciągle ku Niemu, praktykować wewnętrzne milczenie wszystkich władz naszej duszy, unikać zbyt wielkiej wewnętrznej aktywności... Wszystko powinno się czynić w całkowitym spokoju i uciszeniu duszy. W tym usposobieniu trzeba wszystkiego od Niego oczekiwać co spodoba się Jemu nam ukazać i kazać nam wykonać, a będziemy gotowi iść za Nim, nie wyprzedzając Go”. Wierność Duchowi Św. rodzi konieczność wewnętrznego nawrócenia, któremu pomaga codzienny rachunek sumienia i częsta spowiedź.

Zakonnicy w sercu swego powołania umieszczają życie apostolskie, które jest kontynuacją misji Jezusa Chrystusa. Ojciec Libermann nauczał: „Nasza misja jest Jego misją. To Chrystus żyje w swoich wysłannikach, cierpi, przyciąga dusze do Boga swego Ojca i udziela łask przez swych wysłanników. Lecz żeby żył w swoich wysłannikach i czynił przez nich i w nich wszystko, oni muszą żyć w Nim, trwać w Nim zjednoczeni w swoim życiu, w swych cierpieniach i swoim działaniu apostolskim”.

Życie wspólne jest istotnym czynnikiem w powołaniu duchacza; jest ono miejscem uświęcenia współbraci, ale zapewnia także trwałość i rozwój dzieł prowadzonych przez zgromadzenie. Wzorem duchackiego życia wspólnotowego jest wspólnota Jezusa z apostołami. „Przywołał do siebie tych, których chciał, a oni przyszli do Niego. I ustanowił dwunastu, aby Mu towarzyszyli, by mógł ich wysłać dla głoszenia nauki” (Mk 3,13-14).

Zgromadzenie cechuje się duchem prostoty, zawierzenia Bogu i pokornej służby duszom najbardziej opuszczonym i prześladowanym, oraz całkowitego oddania się jego członków na służbę Kościołowi i zgromadzeniu.

Działalność:

Będąc wspólnotą typowo misyjną zgromadzenie przedkłada pierwszą ewangelizację nad inne prace apostolskie. Poza pracą czysto ewangelizacyjną – budowaniem Kościoła tam, gdzie on jeszcze nie istnieje – zgromadzenie oddaje się szkolnictwu, zajmuje się losem emigrantów, a także duszpasterstwem parafialnym i pracą rekolekcyjną, opieką nad sanktuariami, w Polsce wydają czasopismo szerzące kult Trzeciej Osoby Boskiej oraz budzące świadomość misyjną Kościoła, prowadzą również katolicką rozgłośnię radiową.

Historia:

Początek zgromadzenia wiąże się z osobą Klaudiusza Poullart des Places, który jako kleryk zgromadził 12 seminarzystów, których nie stać było na opłacenie kosztów pobytu w seminarium zainicjował w 1703 roku powstanie w Paryżu we Francji Seminarium Świętego Ducha. Dało to początek nowej wspólnocie zakonnej nazwanej Zgromadzeniem Ducha Świętego, która miała na celu zająć się kształceniem ubogich kleryków, którzy służyliby Kościołowi na placówkach najbardziej opuszczonych i prowadzili misję wśród najuboższych. Już w początkach XVIII wieku duchacze zaczęli prowadzić także misje w dalekich krajach. Od początku swojego istnienia zgromadzenie cechowało się szczególnym nabożeństwem do Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zaszczepionym Klaudiuszowi przez jego przyjaciela z czasów szkolnych późniejszego świętego Ludwika Grignion de Montfort.

W XIX wieku zgromadzenie przeżywało poważny kryzys. Odnowicielem duchaczy stał się o. Franciszek Libermann, Żyd nawrócony na katolicyzm, którego przodkowie pochodzili z Polski. W 1841 roku założył on wspólnotę Stowarzyszenie Najświętszego Serca Maryi mającą podjąć się ewangelizacji we francuskich koloniach, mając na uwadze w pierwszej kolejności niewolników dopiero co wyzwolonych, religijnie opuszczonych, więźniów oraz innych osób z marginesu społecznego. W 1848 roku Stowarzyszenie zostało włączone do liczącego zaledwie kilku członków zgromadzenia duchaczy, którzy zmienili wówczas swoją nazwę na Zgromadzenie Ducha Świętego pod opieką Niepokalanego Serca Maryi Panny. O. Libermann został przełożonym odnowionego zgromadzenia, nadając mu nowy misyjny impuls i uważany jest za współzałożyciela duchaczy.
W 1921 roku we Francji powstała żeńska gałąź zgromadzenia: Misjonarki Ducha Świętego.

Strony www:
Polska: www.duchacze.pl
Seminarium duchowne: www.seminarium.duchacze.pl
Wielka Brytania: www.spiritans.co.uk 
Irlandia: www.spiritan.ie
Francja: www.spiritains.org
Belgia: http://users.skynet.be/kongolo
Holandia: www.missie-geest.nl
Niemcy: www.spiritaner.de
Szwajcaria: www.spiritains.ch
Chorwacja: www.duhos.org
Włochy: www.spiritanroma.org
Hiszpania: www.espiritanos.es
Portugalia: www.espiritanos.org
USA: www.spiritans.org
Kanada: www.spiritains.qc.ca/fr      www.spiritans.com
Dominikana, Portoryko: www.espiritanos.com/espiritanos/HOME.html
Brazylia: www.espiritanosbrasil.org
Nigeria: http://spiritanssouthwestnigeria.wordpress.com
Rep. Zielonego Przylądka: http://espiritanosdecaboverde.blogspot.com
Mozambik: http://nakumi.blogspot.com
Uganda: www.ugandanspiritans.com
RPA: www.spiritans.co.za
Filipiny: www.spiritansphilippines.com

Filmy:

Śluby wieczyste duchaczy w Afryce:


.
.
.

Pomocnice Parafialne Chrystusa Kapłana

Pomocnice Parafialne Chrystusa Kapłana
Auxiliares Parroquiales de Cristo Sacerdote
Ausiliatrici Parrocchiali di Cristo Sacerdote
Parish Helpers of Christ the Priest

Data i miejsce założenia:
1927 rok - Hiszpania

Założyciel:
ks. José Pío Gurruchaga

Liczby: ok. 200 sióstr na świecie

Pomocnice Parafialne Chrystusa Kapłana obecne są w krajach: Hiszpania, Włochy, Meksyk, Argentyna.
Dom generalny: Hiszpania (Palencia)

Habit aktualny:

Czarny habit z białym kołnierzykiem, na głowie czarny prosty welon bez białej wypustki. Możliwy także habit i welon szare.

 Nowicjuszki noszą czarne welony
z białym paskiem.

Duchowość:

Celem głównym jest chwała Boga i uświęcenie własne sióstr w życiu wspólnotowym na drodze rad ewangelicznych. Duchowość zgromadzenia koncentruje się na kontemplacji Chrystusa Wiecznego Kapłana. Za podstawowe zadanie siostry uważają życie modlitwy i pokuty, natomiast płodność ich misji zależy od ich zjednoczenia z Chrystusem. Jego Królestwo starają się rozszerzać poprzez pomoc kapłanom w parafiach, zawsze w miłości i wierności Kościołowi. Jak święte kobiety z Ewangelii, całkowicie oddają się służbie Panu Jezusowi w osobach kapłanów, wspomagając ich w wykonywaniu czynności kapłańskich i duszpasterstwie.

Misja zgromadzenia prowadzi siostry do okrywania wartości sprawowania Eucharystii i godności kapłaństwa sakramentalnego. Liturgia zajmuje więc ważne miejsce w życiu duchowym sióstr. Całe swoje życie składają w ofierze za uświęcenie kapłanów, modlą się także o nowe powołania zgodnie z wezwaniem Jezusa Chrystusa: Proście Pana żniwa, aby posłał robotników na żniwo swoje. Życiu Pomocnic Parafialnych przyświeca hasło zgromadzenia: Wszystko dla Najświętszego Serca Jezusa Wiecznego Kapłana przez Maryję Niepokalaną Jego Matkę, którą uważają za swoją Panią i Królową.

Działalność:

Podstawowym miejscem działalności apostolskiej zgromadzenia jest parafia. Siostry troszczą się o naczynia i szaty liturgiczne, dbają o piękno i czystość kościołów i wszystko, co potrzebne co sprawowania liturgii, włączają się w przygotowania do uroczystości kościelnych. Swoją opieką obejmują służbę liturgiczną ołtarza, organizują warsztaty liturgiczne, przygotowują dzieci i dorosłych do przyjęcia Sakramentów Świętych, katechizują, pracują w kancelariach parafialnych, odwiedzają także chorych w ich domach, roznoszą im Komunię Świętą, opiekują się najmłodszymi parafianami w żłobkach i ochronkach. Ważne miejsce w działalności zgromadzenia zajmuje duszpasterstwo powołaniowe, w pierwszej kolejności poprzez modlitwę, a także przez organizowanie dni powołaniowych i towarzyszenie młodzieży w odkrywaniu swojego powołania.

Historia:

José Pío Gurruchaga był kapłanem bardzo zaangażowanym w różne formy posługi: katechizację, kierownictwo duchowe, Akcję Katolicką, działalność na rzecz misji, wrażliwy był na problemy socjalne ówczesnego czasu, założył kilka katolickich związków w obronie robotników, zawsze zgodnie z dyrektywami Kościoła. Był również wielkim miłośnikiem Eucharystii. Miłość ta przekładała się na intensywny apostolat eucharystyczny.

Od początku swojej pracy duszpasterskiej ks. Gurruchaga dostrzegał brak pomocy kapłanom w ich pracy. Wzrastająca atmosfera laicyzacji powodująca coraz większą izolację społeczną duchowieństwa, w konsekwencji prowadziła do szkody duszom, pozbawionym wpływu księży i nauki katolickiej. Do tego dochodziło ubóstwo wielu parafii nie posiadających odpowiednich naczyń liturgicznych i innych paramentów potrzebnych do kultu liturgicznego, a także niewystarczająca liczba powołań powodująca brak kapłanów w niektórych parafiach. Były to bezpośrednie powody, dla których ks. Gurruchaga postanowił założyć zgromadzenie zakonne zaspokajające braki w duszpasterstwie parafialnym. Jego ideę podjęły trzy kobiety o głębokim życiu duchowym. W 1916 roku złożyły pierwsze prywatne śluby. Jednak różne przeciwności sprawiły, że dopiero w 1927 roku wspólnota uzyskała aprobatę kościelną i mogła erygować pierwszy dom zakonny, który powstał w mieście Irún, co uważa się za początek zgromadzenia. Obecnie Pomocnice Parafialne są wspólnotą na prawie papieskim obecną w 19 domach w Hiszpanii i po jednym w pozostałych krajach.

Strony www:
www.auxiliaresparroquiales.es
.
.
.

Służebnice Niepokalanego Poczęcia

Służebnice Niepokalanego Poczęcia (SIC)
Siervas de la Inmaculada Concepción
Servas da Imaculada Conceição
Servants of the Immaculate Conception
Ancelle dell'Immacolata Concezione
Servantes de l'Immaculée Conception
Dienerinnen der Unbefleckten Empfängnis

Data i miejsce założenia:
1945 rok - Meksyk

Założyciel:
bp José Abraham Martínez Betancourt

Liczby: brak danych
Służebnice Niepokalanego Poczęcia obecne są w krajach: Meksyk
Dom generalny: Meksyk (Tacámbaro)

Habit aktualny:

Zgromadzenie założone jako habitowe. Obecnie zamiast habitów siostry noszą jednolity świecki strój z zawieszonym na piersi medalikiem oraz możliwym przypiętym po lewej stronie znakiem zgromadzenia. Jedynie nowicjuszki noszą białe welony.

nowicjuszki

Habit historyczny:

Duchowość:

Charyzmatem zgromadzenia jest poświęcenie się Bogu, idąc śladami Pana Jezusa Chrystusa Sługi i Mistrza za przykładem Maryi pokornej Służebnicy Pańskiej. Założyciel zaszczepił siostrom duchowość, której fundamentem jest silne przekonanie o byciu dzieckiem Bożym i członkiem Mistycznego Ciała Chrystusa. Świadomość ta przekłada się na życie wspólnotowe zgromadzenia. Będąc córkami jednego Ojca w Niebie służebnice traktują się wzajemnie jak prawdziwe siostry. Dar synostwa Bożego i braterstwa w Chrystusie wzbudza postawę całkowitego zaufania Bogu. Siostry wiedzą, że w Nim i w Najświętszej Maryi Pannie jest ich schronienie pośród przeciwności i trudności życia. Duchowość wspólnoty cechuje się także przekonaniem o obecności Ducha Świętego i otwartością na Jego natchnienia. Założyciel zalecał siostrom ducha ubóstwa i radości, postawę prostoty, pokory, a nade wszystko dobroci. Siostry starają się dążyć do dobra we wszystkim co robią, odwzajemniając przez to dobroć i miłość Bożą rozlaną w swoich sercach.

Działalność:

Zgodnie ze swoim celem określonym przez założyciela zgromadzenie oddaje się ewangelizacyjnej misji Kościoła poprzez edukację dzieci i młodzieży oraz pracę parafialną. Służebnice prowadzą 20 szkół, w tym dwie z internatem, służąc z radością, prostotą, pokorą i bezinteresownością szczególnie w środowiskach, gdzie ubóstwo jest najbardziej odczuwalne.

Historia:

Służebnice Niepokalanego Poczęcia są wspólnotą powstałą w Meksyku w diecezji Tacámbaro w stanie Michoacán. Założył ją miejscowy ordynariusz bp José Abraham Martínez Betancourt. Inspiracją do powołania do życia nowego zgromadzenia był pierwszy synod diecezjalny, który odbył się w 1943 roku. Wypłynęła na nim pilna potrzeba katechizacji oraz edukacji katolickiej w diecezji. Dwa lata później bp Betancourt założył nową wspólnotę zakonną, której siostry miały poświęcić swoje życie ewangelizacji poprzez edukację i posługę parafialną. Zgromadzenie obecne jest tylko w Meksyku posługując w ośmiu diecezjach.

Strony www:
www.siervasdelainmaculadaconcepcion.org

Zdjęcia pochodzą ze strony internetowej zgromadzenia.
.
.
.

Małe Siostry Pocieszenia

Małe Siostry Pocieszenia Najświętszego Serca i Świętego Oblicza
Petites-Sœurs de la Consolation du Sacré-Cœur et de la Sainte Face
Little Sisters of Consolation of the Sacred Heart and the Holy Face
Hermanitas de la Consolación, del Sagrado Corazón y de la Santa Faz

Data i miejsce założenia:
1989 rok - Francja

Założycielka:
m. Agnès de Jésus

Liczby: 19 sióstr na świecie (w tym 6 nowicjuszek)
Małe Siostry Pocieszenia obecne są w krajach: Francja
Dom zgromadzenia: Francja (Draguignan)

Habit aktualny:

Biały habit przepasany brązowym paskiem, biały szkaplerz, z wyszytym na piersi czerwonym sercem z krzyżem, na głowie biały welon, przy boku różaniec. Stroju dopełnia niebieski płaszcz.

Duchowość:

Małe Siostry Pocieszenia są jednym z wielu zgromadzeń, które żyje na co dzień duchowością św. Karola de Foucauld. Podobnie jak on siostry starają się naśladować Jezusa Chrystusa w powołaniu kontemplacyjnym przeżywanym w świecie, adorację eucharystyczną, ubóstwo, zwyczajną pracę dającą utrzymanie. Przykład takiego postępowania odnajdują w życiu Jezusa w Nazarecie i Świętej Rodziny, życiu zwyczajnym, ukrytym, nie wyróżniającym się od innych ludzi, a jednak pełnym miłości do Boga i miłości braterskiej. Zewnętrznym znakiem tej duchowości jest habit z charakterystycznym dla niej czerwonym sercem i krzyżem.

Małe Siostry Pocieszenia łączą jednak duchowość św. Karola z życiem monastycznym, którego nadrzędnym celem jest modlitwa. Każdą chwilą swojego dnia starają się przeżywać w duchu pocieszenia Najświętszego Serca Pana Jezusa i Jego Świętego Oblicza. Ze względu na podejmowany apostolat siostry nie żyją zamknięte za klauzurą; są niejako „mniszkami-misjonarkami”.

Na odmawianie Liturgii Godzin siostry gromadzą się siedem razy w ciągu doby. Pierwszy raz już o godzinie 1 w nocy, następnie o 6 rano, ostatni raz przed godziną 21. Cała Liturgia Godzin odmawiana jest po łacinie, natomiast w czasie Mszy Świętej używany jest chorał gregoriański. W liturgii wykorzystywane są również inne elementy tradycyjnej pobożności, zwłaszcza te, które stawiają Osobę Boga w centrum, m.in.: Najświętsza Ofiara sprawowana jest Versus Deum, czyli kapłan i lud zwróceni są w tym samym kierunku „przodem do Boga”,a nie do siebie nawzajem na środku ołtarza ustawiony jest krzyż, Komunia Święta przyjmowana jest w postawie klęczącej itp. Ponadto życie modlitewne mniszek obejmuje także godzinną adorację Najświętszego Sakramentu, w którym siostry dostrzegają Boże Serce,które kocha i czeka, każdego dnia odmawiane są również wszystkie części Różańca Świętego.

Działalność:

Pierwszym i głównym apostolstwem zgromadzenia jest modlitwa, szczególnie liturgiczna modlitwa Kościoła. Siostry otwarte są również na różne formy działalności zewnętrznej jednak zawsze podporządkowane są one podstawowemu zadaniu – modlitwie i nie mogą z nią kolidować. Siostry apostołują więc wśród dzieci i młodzieży głosząc rekolekcje, prowadząc grupy i organizując obozy młodzieżowe, organizują także duchowe konferencje dla dorosłych, towarzyszą w pielgrzymkach, odwiedzają chorych i więźniów. Posługa ta ma na celu dać poznać ludziom miłość Serca Jezusowego i łagodność Jego Oblicza.

Ponadto na swoje utrzymanie zarabiają pracą własnych rąk przez wyrób ozdób religijnych, różańców, pocztówek, obrazów, figur, rzeźb, sztukę haftu, jak również wyrób produktów żywnościowych.

Historia:

Wspólnota powstała w 1989 roku we Francji w diecezji Fréjus-Toulon, aby zyć duchowością bł. Karola de Foucauld w życiu monastycznym. Założycielką zgromadzenia jest m. Agnès de Jésus. Pierwszy klasztor powstał w miejscowości Draguignan i jak dotąd jest jedynym domem zgromadzenia. Obecnie wspólnota posiada status publicznego stowarzyszenia wiernych.

Strony www:
http://monastere-la-consolation.org
http://la.consolation.free.fr/

Filmy:


.
.
.