ss. św. Jana Chrzciciela i Maryi Królowej

Zgromadzenie Sióstr św. Jana Chrzciciela i Maryi Królowej (CSJ)
Congregation of the Sisters of St. John the Baptist and Mary Queen
Congregazione delle Suore di San Giovanni Battista e Maria Regina
Congregación de las Hermanas de San Juan y María Reina
Congregação das Irmãs de São João Baptista e de Maria Rainha
Congrégation des Sœurs de Saint-Jean-Baptiste et Marie-Reine
Kongregation der Johannesschwestern von Maria Königin

Data i miejsce założenia:
1919 rok - Niemcy

Założyciel:
ks. Johannes Maria Haw

Liczba sióstr na świecie: 236
Siostry św. Jana Chrzciciela i Maryi Królowej obecne są w krajach: Niemcy, Portugalia, Mozambik, Indie.
Dom generalny: Niemcy (Leutesdorf)

----------------------------------------------------------------------------------------------

Habit aktualny:

Niemcy: Czarny lub szary habit z białym kołnierzykiem, na głowie welon tego samego koloru z białą wypustką, na piersi zawieszony krzyżyk
(dwa rodzaje: większy oraz mniejszy równoramienny).

--------------------------------

Portugalia: Biała bluzka, czarna spódnica, szary welon, na piersi zawieszony krzyżyk.

--------------------------------

Mozambik: Habit i welon szare.

--------------------------------

Indie: Szary habit i welon lub szare sari z zawieszonym krzyżykiem na piersi.

----------------------------------------------------------------------------------------------

Habit historyczny:

W białych welonach nowicjuszki.

----------------------------------------------------------------------------------------------

Duchowość:

Charyzmatem zgromadzenia jest być znakiem wskazującym na Jezusa Chrystusa w duchu św. Jana Chrzciciela. 

Jan Chrzciciel jest dla sióstr przykładem. Całkowicie otwarty na Słowo Boże rozpoznał w Panu Jezusie Zbawiciela Świata i przygotowywał mu drogę. Chrystus powróci w chwale; siostry pragną go rozpoznać, tak jak Jan uczynił to pośród ludzi, ponadto z radością czekają na Jego powtórne przyjście. W codziennym życiu szczególnie bliskie są im słowa z Ewangelii: Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał (J 3, 30).

Zakonnice, wszystko czym są, co mają i co robią, powierzają Maryi Królowej, gdyż Ona przyprowadzi je do Pana. Wraz z Maryją całkowicie oddają się Osobie i misji Jej Syna, stając się tym samym częścią dzieła zbawienia ludzkości.

W Eucharystii siostry odnajdują źródło życia i przyjaźni z Panem Jezusem. Prowadzą życie otwarte na działanie Ducha Świętego oraz dyspozycyjne. Starają się świadczyć o miłości i miłosierdziu Pana.

W ramach zgromadzenia istnieje także klasztor kontemplacyjny poświęcony adoracji eucharystycznej.

Działalność:

Siostry św. Jana Chrzciciela i Maryi Królowej podejmują się różnorodnych zadań apostolskich z przekonaniem, że spotkają Chrystusa w każdym z nich. Pracują więc w edukacji, opiekują się chorymi oraz osobami niepełnosprawnymi, prowadzą domy dla ludzi starszych, domy dla byłych więźniów, pomagają osobom uzależnionym od alkoholu wyjść z nałogu, dożywiają ubogie dzieci, w krajach słabiej rozwiniętych uczą czytania i pisania, ponadto włączają się w działalność duszpasterską Kościoła, prowadzą grupy młodzieżowe, organizują rekolekcje.

Historia:

Początki zgromadzenia związane są z historią Niemiec po I Wojnie Światowej. Setki tysięcy ludzi straciło życie, straty gospodarcze były ogromne. Handel i przemysł spowolniły. Ludność niemiecka, jako naród kraju pokonanego, poczuła się zdesperowana, przygnieciona ciężarem podatków, bezrobocia i chciwych właścicieli. Do tego szerzące się idee komunizmu głosiły, że religia to opium dla mas, trzeba dołączyć do religii materialistycznych wygód. Poglądy te osłabiały i tak chwiejną już wiarę chrześcijan. Wielu odchodziło od Boga, przyłączało się do ruchów antykościelnych, inni szukali pocieszenia w alkoholu i hazardzie.

Porażony skalą ubóstwa, alkoholizmu i braku wiary, młody kapłan diecezji trewirskiej Johannes Maria Haw, postanowił walczyć z tymi zjawiskami i zająć się ludźmi zagubionymi: alkoholikami, bezdomnymi, wypuszczonymi więźniami i wszystkimi odrzuconymi przez zwykłego człowieka z klasy średniej. Szedł do tych, których życie było beznadziejne oraz w miejsca, w których Bóg został zapomniany.

W 1919 roku założył Ligę św. Jana Chrzciciela, która miała za zadanie umocnienie dobra i walkę ze złem zarówno w jednostce, jak i w społeczeństwie. Ze współpracowników ks. Hawa wyrosły dwie wspólnoty zakonne. Jako pierwsza powstała już w tym samym roku wspólnota żeńska Sióstr św. Jana Chrzciciela i Maryi Królowej z pierwszym klasztorem w miejscowości Leutesdorf, zatwierdzona kanonicznie w 1928 roku. Dwa lata później życie wspólnotowe rozpoczęła gałąź męska Misjonarzy św. Jana Chrzciciela.

Przy zgromadzeniu powstawały różne dzieła: ośrodek rekolekcyjny, dom dla bezdomnych mężczyzn, zainicjowano apostolat chorych. Aby wzmocnić już podjęte apostolstwo, w 1933 roku powstał klasztor kontemplacyjny.

Dziś, choć zniszczenia wojenne zostały dawno usunięte, charyzmat sióstr pozostaje nadal aktualny. Ludzie skupieni są na gromadzeniu bogactw materialnych i oddają się przyjemnościom seksualnym, które prowadzą do niemoralności i uzależnień. Jan Chrzciciel praktykował przeciwne cnoty: radykalne ubóstwo, mieszkał na pustyni, nosił odzież ze skóry wielbłąda, żywił się miodem i szarańczą. Jest pełen ducha pokory, odrzuca wszelkie pokusy zaszczytu. On nie chce być Mesjaszem, ale wskazuje na Tego, który jest większy od niego. Droga prowadząca z powrotem do Chrystusa jest niczym innym, niż tym, czego nauczył św. Jan nad rzeką Jordan - jest to droga pokory, pokuty i wyrzeczenia. 

Strony www:
Indie: www.sjbindia.org

Filmy:

Dominikanki Ducha Świętego

Sodalicja Dziewic Dominikanek Ducha Świętego (DSE)
Sodality of the Virgins Dominicans of the Holy Ghost
Sodalizio delle Vergini Domenicane dello Spirito Santo
Sodalicio de las Vírgenes Dominicas del Espíritu Santo
Sodalité des Vierges Dominicaines du Saint-Esprit
Jungfrauen-Sodalität der Dominikanerinnen vom Heiligen Geist
Zgromadzenie tradycyjne związane z Papieską Komisją Ecclesia Dei.

Data i miejsce założenia:
1943 rok - Francja

Założyciel:
ks. Victor-Alain Berto

Liczba sióstr na świecie: 98
Dominikanki Ducha Świętego obecne są w krajach: Francja.
Dom generalny: Francja (Pont-Callec)

----------------------------------------------------------------------------------------------

Habit aktualny:

Biały habit przepasany czarnym skórzanym paskiem, biały szkaplerz,
na głowie biały czepek otaczający twarz i czarny welon, przy boku różaniec.
Dopełnieniem stroju jest czarny łaszcz chórowy.

----------------------------------------------------------------------------------------------

Duchowość:

Siostry prowadzą życie według tradycji i ducha dominikańskiego, a więc we wspólnocie według reguły św. Augustyna i własnych konstytucji, z uroczystą recytacją Boskiego Oficjum i studiowaniem Bożej Prawdy. Również działania apostolskie koncentrują się na przekazywaniu owoców kontemplacji Prawdy Jezusa Chrystusa. Imię Ducha Świętego zostało wybrane, aby uczcić Trzecią Osobę Boską, którą Pan Jezus nazywa Duchem Prawdy. Ponadto Wierność Kościołowi Świętemu i Namiestnikowi Chrystusa to znaki rozpoznawcze sodalicji.

Duchowość sióstr karmiona jest Mszą Świętą, która sprawowana jest w formie nadzwyczajnej, czyli według formy przedsoborowej, co stawia wspólnotę w gronie tzw. wspólnot tradycyjnych. Również Liturgia Godzin przyjmuje kształt przedsoborowy, recytowana jest w chórze, z użyciem języka łacińskiego i śpiewu gregoriańskiego. Siostry przywiązują szczególną wagę do godności, pobożności i piękna sprawowanej liturgii.

Dominikanki Ducha Świętego nie są zgromadzeniem zakonnym lecz stowarzyszeniem życia apostolskiego. Składają tylko jeden ślub: świętego dziewictwa. Tajemnica Kościoła Oblubienicy Chrystusa wyraża się wspaniale w stanie konsekrowanych dziewic, które przywiązane z całego serca do Chrystusa Oblubieńca obdarzają Go niepodzielną miłością. Do pozostałych rad ewangelicznych: ubóstwa i posłuszeństwa siostry zobowiązują się już nie ślubem, lecz poprzez obietnicę. Ubóstwo znajduje praktyczny wyraz w braku osobistej własności sióstr, braku wynagrodzenia za pracę, nie gromadzeniu oszczędności, poprzestawaniu na rzeczach niezbędnych. Posłuszeństwo to poddanie się Regule, decyzjom przełożonych, zleconej pracy, porządkowi dnia itp.

Działalność:

Ponieważ sodalicja należy do rodziny dominikańskiej, siostry prawdę zgłębioną poprzez studium i kontemplację przekazują innym, a czynią to głównie przez działalność edukacyjną w prowadzonych przez siebie kilku szkołach i internatach dla dziewcząt. Ponadto siostry organizują dni formacji doktrynalnej, rekolekcje dla młodzieży, pielgrzymki do Sanktuariów itp.

Historia:

Założycielem wspólnoty jest kapłan francuskiej diecezji Vannes, Victor-Alain Berto. Był także tercjarzem dominikańskim stąd założona przez niego sodalicja od początku żyła w duchu św. Dominika. W 1943 roku w miejscowości Pont-Callec, gdzie posługiwał, ks. Berto postanowił odnowić dawny, żeński sposób życia na wzór św. Katarzyny ze Sieny, który zaniknął we Francji podczas Rewolucji. Członkinie sodalicji miały być po prostu dominikańskimi dziewicami żyjącymi we wspólnocie. Już sześć lat później generał dominikanów zezwolił członkiniom na noszenie dominikańskiego habitu.

Wierność pierwotnemu duchowi zakonu sprawiła, że w okresie posoborowym siostry nadal pozostały przywiązane do form liturgicznych obowiązujących do Soboru Watykańskiego II. Obecnie wspólnota pozostaje związana z Papieską Komisją Ecclesia Dei, która jest odpowiedzialna za kapłanów, osoby wspólnoty zakonne i wiernych przywiązanych do tzw. Nadzwyczajnej Formy Rytu Rzymskiego.

Strony www:
www.dominicaines-du-saint-esprit.fr