Zgromadzenie Sióstr św. Jana Chrzciciela i św. Katarzyny ze Sieny „Medeanki” (SGBM)
Congregation of the Sisters of St. John the Baptist and St. Catherine of Siena „Medea”
Congregazione delle Suore di San Giovanni Battista e di Santa Caterina da Siena „Medee”
Congregación de las Hermanas de San Juan Bautista y Santa Catalina de Siena „Medee”
Congregação das Irmãs de São João Batista e Santa Catarina de Sena ''Medeias''
Congrégation des Soeurs de Saint-Jean-Baptiste et de Sainte-Catherine de Sienne „Medée”
Kongregation der Schwestern vom hl. Johannes dem Täufer und der hl. Katharina von Siena
Inna nazwa: Siostry Medeanki
Data i miejsce założenia:
1594 rok - Włochy
Założycielka:
m. Camilla Medea Ghiglino Patellani
Liczba sióstr na świecie: ok. 65
Siostry św. Jana Chrzciciela i św. Katarzyny ze Sieny obecne są w krajach: Włochy, Albania, Brazylia, Boliwia, Kongo-Brazzaville.
Dom generalny: Włochy (Rzym)
Habit aktualny:
Zgromadzenie założone jako habitowe. W okresie posoborowym większość sióstr zaczęła używać stroju świeckiego, głównie w kolorze biało-szarym. Niektóre siostry noszą szary welon z białą wypustką do stroju świeckiego lub do szarego habitu wyciętego pod szyją w szpic. Znakiem wspólnym jest zawieszony na piersi krzyż (nowicjuszki medal).
Habit historyczny:
Ad Maiorem Dei Gloriam to łacińskie motto znaczące: Na większą chwałę Bożą, wyróżnia duchowość ignacjańską, na której opiera się również życie Sióstr św. Jana Chrzciciela i św. Katarzyny ze Sieny. Szczególne miejsce w tej duchowości zajmuje praktyka rekolekcji ignacjańskich, które kształtowały pierwsze siostry i są podstawą duchowej formacji zakonnic do dnia dziejszego.
Pierwsze konstytucje zaczynały się od słów: Siostry muszą żyć we wspólnocie we wszystkim ... w ten sposób będą doskonałymi służebnicami Pana. Życie we wzajemnej jedności dla misji jest typowe dla charyzmatu zgromadzenia: jedność, która chce służyć ludziom i służba, która żywi się mocą jedności. Siostry tworzą małe wspólnoty zgromadzone w imię Trójcy Świętej, żyjące wśród zwykłych ludzi, które mają stawać się zaczynem Królestwa Bożego na ziemi.
Wspólnoty sióstr cechują się rodzinną atmosferą i gościnnością. Dni łączą w sobie kontemplację z działaniem. Kontemplacja Słowa Bożego, liturgia eucharystyczna, wspólnotowa modlitwa, tzw. rewizja życia i dzielenie się apostolską radością są najważniejszymi chwilami osobistej i wspólnotowej drogi.
Maryja, Matka Syna Bożego, której powierzono ludzkość, Dziewica słuchania i posłuszeństwa jest dla sióstr wzorem postępowania - kobiety poświęconej Duchowi Świętemu. Styl obecności zgromadzenia w świecie znajduje przykład w patronach: św. Janie Chrzcicielu, proroku posłanym, aby wskazywał na Pana Jezusa, Baranka Bożego oraz w św. Katarzynie Sieneńskiej, apostolskiej dziewicy wypełnionej miłością do Chrystusa i Kościoła.
Działalność:
Od początku istnienia zgromadzenia edukacja i kształcenie młodzieży, zwłaszcza dziewcząt oraz katechizacja jest priorytetem w służbie apostolskiej sióstr, starających się być nauczycielkami życia chrześcijańskiego. Siostry prowadzą także grupy modlitewne, podejmują się kierownictwa duchowego, włączają się w lokalne duszpasterstwo Kościoła, pomagają ubogim.
Historia:
Mieszkająca w Genui Camilla Medea Ghiglino Patellani zaczyna swoją duchową podróż jako założycielka wspólnoty zakonnej dzięki metodzie rekolekcji ignacjańskich, którą poznała od obecnych od niedawna w mieście Jezuitów. Podróż, która doprowadziła ją do wybrania formy poświęcenia się Panu na tyle odważnej, bo nietypowej jak na owe czasy, które przewidywały dla kobiety jedynie dwie możliwości: małżeństwo albo klauzurę klasztoru.
Medea należała do grupy kobiet, której o. Bernardino Zanoni SJ poświęcał wiele czasu na formację katechetyczną i duchowe wskazówki. Bezwarunkowa miłość do Pana Jezusa i Jego dzieła zbawienia skłoniła Camillę wraz z grupą towarzyszek do założenia w 1594 roku nowej wspólnoty zakonnej o charakterze apostolskim, poświęconej nauczaniu chrześcijańskiej doktryny oraz prowadzeniu ćwiczeń duchowych dla ludzi różnych klas społecznych.
Pierwszy dom sióstr był zwyczajny, nie odróżniających się od domów innych mieszkańców miasta. Zakonnice prowadziły w nim prosty, siostrzany styl życia, gdzie wszystko było wspólne ze względu na pełnioną misję apostolską.
Medea była pokorną, ale zarazem silną kobietą. Potrafiła przyjąć odpowiednią postawę, aby oddać przestrzeń Kościołowi i jego ówczesnym wymogom wobec życia zakonnego, przy jednoczesnej wierności apostolskiemu charyzmatowi. Często powtarzała słowa św. Jana Chrzciciela zawarte w Ewangelii: Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał (J 3, 30). Po swojej śmierci nie pozostawiła nic poza zasadami, które miały być przestrzegane przez jej obecne oraz przyszłe siostry.
Strony www:
www.medee.it
