Siostry Augustianki Służebnice Jezusa i Maryi (ASJM)
Augustinian Sisters Servants of Jesus and Mary
Suore Agostiniane Serve di Gesù e Maria
Hermanas Agustinas Siervas de Jesús y María
Irmãs Agostinianas Servas de Jesus e Maria
Soeurs Augustines Servantes de Jésus et de Marie
Augustinerschwestern Dienerinnen Jesu und Mariens
Data i miejsce założenia:
1827 rok - Włochy
Założycielka:
m. Maria Teresa Spinelli
Liczba sióstr na świecie: 369 * dane z 2008 roku
Augustianki Służebnice Jezusa i Maryi obecne są w krajach: Włochy, Malta, Wielka Brytania, USA, Brazylia, RD Kongo, Indie, Filipiny, Australia.
Dom generalny: Włochy (Rzym)
Habit aktualny:
 |
| Czarny lub szary habit z prostokątny wycięciem pod szyją, na głowie czarny welon z biała wypustką, na piersi zawieszony krzyżyk lub przypięty na piersi po lewej stronie. |
 |
| Na co dzień używany także habit biały lub strój o kroju sukienki z welonem na głowie. |
 |
| W USA i Australii siostry nie chodzą w habitach. |
Habit historyczny:
 |
| Siostry w 1965 roku |
Podstawą życia zgromadzenia jest reguła św. Augustyna. Kładzie ona nacisk na poszukiwanie Boga we wspólnocie, która wzorowana jest na wspólnotach pierwszych chrześcijan, gdzie wszyscy wierzący mieli jedno serce i jedną duszę, a tym, co ich jednoczyło była miłość do Chrystusa oraz miłość wzajemna.
Powołanie augustiańskie łączy ze sobą kontemplację z działaniem apostolskim. Założycielka uczyła, że skoro siostry mają zaszczyt żyć pod jednym dachem z Panem Jezusem Eucharystycznym, powinny nieustannie Go adorować, ale ponieważ nie mogą tego czynić, bo w pełni oddane są apostolstwu, powinny zatem pozostawać w bliskiej zażyłości z Nim we własnym sercu. Modlitwa i praca więc to dwa zasadnicze elementy codzienności sióstr; w nich przejawia się miłość Boga i bliźniego, miłość bez ograniczeń, dopóki nie zostanie osiągnięte pełne zjednoczenie z Bogiem. Wspólnota augustiańska rodzi się z miłości i opiera się na miłości. Jest to miłość tak głęboka, że nie można jej zatrzymać dla siebie, ale skłania do dzielenia się nią z innymi, ze swoimi współsiostrami i ze wszystkimi napotkanymi ludźmi.
Siostry wpatrują się w przykład Jezusa Chrystusa, posłusznego Sługi, którego pragnieniem było spełnienie woli Ojca aż do śmierci na krzyżu. Ofiarują więc Bogu swoje życie przez posłuszeństwo przełożonym, samozaparcie i służbę bliźnim. Z pomocą przychodzi także osoba Maryi, którą siostry darzą głęboką miłością. Jej fiat wobec woli Bożej ukazuje wzór prawdziwej Służebnicy Pańskiej.
Działalność:
Działalność apostolska obejmuje edukację i wychowanie dzieci i młodzieży w prowadzonych przez zgromadzenie przedszkolach, szkołach i domach dziecka oraz poprzez katechizację. Siostry włączają się również w pracę duszpasterską, szczególnie w ramach duszpasterstw powołaniowych, prowadzonych grup modlitewnych w parafiach oraz domów rekolekcyjnych. Ponadto prowadzą domy dla osób starszych, odwiedzają ludzi biednych i chorych w ich domach lub szpitalach, pomagają osobom uzależnionym, bezdomnym, więźniom lub ludziom opuszczającym więzienia, uchodźcom i emigrantom.
Historia:
Maria Teresa Spinelli urodziła się i wychowywała w Rzymie, dość wcześnie została wydana za mąż za człowieka porywczego, od którego doświadczała przemocy, często była bita i zastraszana, do tego pił on i nie tolerował religijności swojej żony. Zabraniał jej uczestniczyć w Mszy Świętej i widywać się ze swoją matką. W końcu sytuacja zmusiła Teresę do ucieczki z domu i życia w separacji. Pewnego dnia podczas modlitwy w kościele Maria Teresa poczuła wewnętrzne wezwanie do apostolatu i ewangelizacji. Razem z innymi pobożnymi kobietami zaczęła uczyć miejscowe dzieci czytania i pisania oraz katechizmu. Z biegiem czasu zaczęła odczuwać pragnienie poświęcenia się Bogu w życiu zakonnym.
Gdy sytuacja rodzinna już jej na to pozwalała, postanowiła wstąpić do klasztoru Klarysek w Ferentino. Jednak podczas modlitwy usłyszała głos: Nie w Ferentino, ale w Frosinone ciebie chcę! Podzieliła się tym wszystkim ze swoim spowiednikiem. Boża Opatrzność sprawiła, że chwilę wcześniej kapłan ten rozmawiał z człowiekiem pochodzącym właśnie z Forosione, który przybył do Rzymu, aby znaleźć nauczycielkę do szkoły publicznej dla dziewcząt, którą miasto miało zamiar otworzyć. Maria Teresa podjęła się tego zadania i w 1821 roku przybyła do Frosinone.
Jej posługa w szkole zaowocowała pragnieniem założenia nowego zgromadzenia zakonnego, co uczyniła w 1827 roku za aprobatą miejscowego biskupa. Czuła, że wolą Boga wobec niej i zgromadzenia jest poświęcenie się wychowaniu dzieci i młodzieży. Uważała, że edukacja jest najpewniejszym środkiem umożliwiającym dotarcie człowiekowi do jego Stwórcy.
Marii Teresie bardzo przemawiała do duszy duchowość augustiańska z jej główną zasadną jedności i miłości wspólnotowej. Założycielka chciała stworzyć wspólnotę naśladującą pierwszych chrześcijan w Jerozolimie, którzy byli „jednym” w sercach i umysłach; chciała także przez swoje zgromadzenie rozpowszechniać Królestwo Chrystusa na ziemi i umieść je w sercach tych, z którymi się stykała.
Strony www:
Malta: www.augustiniansisters.org
Australia: www.asjmoz.org
