ss. Nauczania Chrześcijańskiego

Instytut Pań Nauczania Chrześcijańskiego
Instituto delle Dame dell'Istruzione Cristiana
(Religiose dell'Istruzione Cristiana)
Institute of the Ladies of Christian Instruction
(Religious of Christian Instruction)
Instituto de las Damas de la Instrucción Cristiana
(Religiosas de la Instrucción Cristiana)
Instituto das Damas da Instrução Cristã
(Religiosas da Instrução Cristã)
Institut des Dames de l'Instruction Chrétienne
(Religieuses de l'Instruction Chrétienne)
Congregatie van de Dames van het Christelijk Onderwijs
(Religieuzen van het Christelijk Onderwijs)

Data i miejsce założenia:
1823 rok - Belgia

Założycielka:
m. Agathe Verhelle

Liczba sióstr na świecie: 284  * dane z 2008 roku

Siostry Nauczania Chrześcijańskiego obecne są w krajach: Belgia, Wielka Brytania, Portugalia, Brazylia, Togo, Kongo-Brazzaville, Rwanda.
Dom generalny: Belgia (Liège)

Habit aktualny:

Zgromadzenie założone jako habitowe.
W okresie posoborowym siostry przestały chodzić w habitach.
Znakiem wspólnym jest zawieszony na piersi medal z wpisanym w niego krzyżem.

 W czasie uroczystości siostry używają jednolitego stroju świeckiego.

Habit historyczny:

Duchowość:

Według słów założycielki charyzmatem Sióstr Nauczania Chrześcijańskiego jest: poświęcić się całkowicie młodzieży wszędzie tam, gdzie możemy pracować na większą chwałę Bożą, to jest nasz jedyny cel i najbardziej szczere pragnienie naszych serc.

To poświęcenie się młodzieży ma jedno główne zadanie: wprowadzać młodych ludzi w świat wiary, kształtować w nich wiarę żywą, bo – jak mówił św. Ireneusz - chwałą Boga jest człowiek żyjący. Oznacza to wychowywanie młodych ludzi w taki sposób, aby byli ożywieni już nie tylko naturalnym, lecz nadprzyrodzonym życiem Bożym. Siostry starają się pomagać im odkrywać swoje powołanie w Kościele, znajdować w ten sposób wolę Bożą, a wraz z nią, sens swojego istnienia.

Duchowość zgromadzenia oparta jest na duchowości ignacjańskiej, stąd silny akcent na pracę dla Bożej chwały i apostolską gorliwość. Inspiracją dla sióstr są słowa Pana Jezusa: Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął (Łk 12, 49). Ponadto duch zgromadzenia to duch wiary i posłuszeństwa, miłości, bezinteresowności i prostoty; to zdolność na wzór założycielki do przyjmowania trudności z dziękczynieniem: Tylko Bogu cześć i chwała. Patronką wspólnoty jest św. Agata Sycylijska.

Działalność:

Siostry realizują chryzmat poprzez edukacje i wychowanie przede wszystkim w prowadzonych przez siebie szkołach. Swoją posługą starają się ukazywać oblicze Chrystusa Nauczyciela.

Historia:

Korzenie zgromadzenia sięgają 1800 roku, gdy św. Magdalena Zofia Barat założyła w Paryżu Siostry Sacre-Coeur poświęcone dziełu wychowania młodzieży. Ludzie nazywali je wtedy Paniami Nauczania Chrześcijańskiego.

W 1808 roku kilka sióstr przybyło do Belgii, gdzie w Gandawie założyło nowy dom zgromadzenia. Sytuacja polityczna kraju po Rewolucji Francuskiej i wpływy gallikanizmu rozpoczęły proces separacji belgijskich sióstr od domu generalnego, co ostatecznie dokonało się w 1814 roku. Nowa, licząca zaledwie 12 zakonnic autonomiczna wspólnota przyjęła nazwę Pań Nauczania Chrześcijańskiego. Wspólnota rosła liczebnie, jednak przełożona popadła w konflikt z władzami kościelnymi i świeckimi; statuty wspólnoty zostały odrzucone przez władze kościelne, gdyż uznano, że za bardzo uszczuplają władzę biskupa diecezjalnego na rzecz przełożonej. Natomiast w stosunku do władz świeckich przełożona nie zgodziła się na ich ingerencję w sprawy religijne zgromadzenia. Ostatecznie w 1822 roku władze świeckie nakazały wspólnotę rozwiązać.

W  obliczu zaistniałej sytuacji, jedna z sióstr, m. Agathe Verhelle, pomimo przeciwności, podjęła się trudnego zadania uratowania charyzmatu zgromadzenia. Udało jej się to w 1823 roku poprzez założenie nowej wspólnoty Pań Nauczania Chrześcijańskiego z konstytucjami opartymi na jezuickich. Tym razem udało się uzyskać zgodę władz świeckich, a cztery lata później aprobatę papieża.

Matka Agathe Verhelle wstąpiła do zgromadzenia w 1815 roku. Powołanie do zakonu odczuła wcześnie, jednak przez kilka lat zmagała się ze sprzeciwem rodziców. W końcu opuściła potajemnie dom i przyłączyła się do Pań Nauczania Chrześcijańskiego w Gandawie. Jako założycielka i przełożona nowego zgromadzenia nadała mu duchowy kierunek i dbała o jego rozwój.

Strony www:
Brazylia: www.ricprosul.com.br

ss. Maryi

Siostry Maryi (SM)
Sisters of Mary
Suore di Maria
Hermanas de María
Irmãs de Maria
Sœurs de Marie
Marienschwestern

Data i miejsce założenia:
1964 rok – Korea Płd.

Założyciel:
ks. Aloysius Schwartz

Liczba sióstr na świecie: brak danych
Siostry Maryi obecne są w krajach: Korea Płd., Filipiny, Meksyk, Honduras, Gwatemala, Brazylia.
Dom generalny: Filipiny (Biga, Silang)

Habit aktualny:

Jasno-szary habit, na głowie ciemno-szary welon z biała wypustką, na piersi zawieszony równoramienny krzyżyk.

Na Filipinach habit i welon biały.

Duchowość:

Zgromadzenie zostało założone, aby służyć najbiedniejszym z biednych w duchu Ewangelii. Oprócz trzech zwykłych ślubów zakonnych siostry składają czwarty: służby ubogim. Starają się naśladować Chrystusa w gorliwiej modlitwie i głoszeniu Królestwa Bożego poprzez czynienie dobra ludziom ubogim.

Styl życia zgromadzenia to kontemplacja w działaniu – polega to na jednoczeniu powołania ewangelicznych niewiast z Betanii: Marii i Marty. Aktywność apostolska jest równoważona przez przynajmniej trzy godziny codziennej modlitwy i kontemplacji, wśród których jest czytanie i medytacja nad Słowem Bożym, natomiast sercem życia duchowego jest Eucharystia. Siostry starają się służyć Bogu z radością.

Centralne miejsce w duchowości zgromadzenia zajmuje jego patronka Maryja Dziewica, która objawiając się w Banneux powiedziała: Jestem Matką Bożą Ubogich (...) Przychodzę, aby ulżyć w cierpieniu. Przesłanie to wypełnia całe życie sióstr. Same będąc ubogimi w oczach świata, poświęcają swoje życie biednym oraz potrzebującym.

Działalność:

Duża część działalności zgromadzenia polega na prowadzeniu ośrodków edukacyjnych dla biednych lub opuszczonych dzieci i młodzieży, gdzie oprócz nauki otrzymują wyżywienie, ubranie, możliwość zamieszkania oraz pomoc w znalezieniu pracy po zakończeniu edukacji. Siostry prowadzą również przedszkole, domy samotnej matki, szpitale dla ubogich, w których zapewniają opiekę medyczną i leki całkowicie za darmo, domy dla ludzi bezdomnych, opiekują się niepełnosprawnymi.

Historia:

Ks. Aloysius Schwartz urodził się w Stanach Zjednoczonych, tam został kapłanem diecezjalnym. Jeszcze w czasie studiów teologicznych, które odbywał w Belgii odwiedził Banneux, gdzie w 1933 roku Maryja objawiła się 12-letniej dziewczynce Mariette Beco, jako Matka Boża Ubogich. Od tego czasu postanowił poświęcić swoje kapłaństwo służbie ubogim.

W 1957 roku wyjechał na misje do Busan w Korei Płd., aby pomagać pogrążonym w biedzie mieszkańcom zniszczonego przez wojnę kraju. Tam w 1964 roku założył żeńskie zgromadzenie zakonne Sióstr Maryi, a w 1981 roku wspólnotę męską Braci Chrystusa.

Jako założyciel dał doskonały przykład prawdziwej służby ubogim, która pochodziła z niezachwianej wiary i miłości do Boga obecnego w Eucharystii, w Piśmie Świętym oraz w osobach ubogich. Dla nich otwierał szkoły, szpitale, schroniska, spieszył z pomocą niepełnosprawnym, sierotom, samotnym matkom, żebrakom, zbierał fundusze w Ameryce, narażając się na krytykę i wiele upokorzeń.

Dziś Siostry Maryi kontynuują działalność swojego założyciela, ciesząc się licznymi powołaniami we wszystkich krajach, w których są obecne.

Strony www:
www.thesistersofmary.com

Filmy:

Misjonarze Apostołowie Czystości

Misjonarze Apostołowie Czystości (MAP)
Misioneros Apóstoles de la Pureza
Missionários Apóstolos de Pureza
Missionaries Apostles of Purity
Missionari Apostoli della Purezza
Missionnaires Apôtres de la Pureté

Data i miejsce założenia:
2008 rok – Meksyk

Założyciel:
o. Alfonso Hernández Sánchez

Liczba zakonników na świecie: brak danych
Misjonarze Apostołowie Czystości obecni są w krajach: Meksyk.
Dom generalny: Meksyk (Tonalá)

Habit aktualny:

Biały habit przepasany czarnym paskiem, biały szkaplerz z wyszytym na piersi gorejącym sercem z białą lilią – symbolem czystości, na piersi zawieszony krzyżyk.

Duchowość:

Misjonarze Apostołowie Czystości poświęcają się Bogu przez śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa, dając pierwszeństwo życiu czystością.

Charyzmatem zakonników jest doświadczenie i głoszenie miłosiernej miłości Boga w trudnych duszpastersko środowiskach, gdzie osamotnienie, cierpienie i grzech są szczególnie obecne: w świecie prostytucji, przemocy, homoseksualizmu, wśród osób wykorzystywanych seksualnie. Wszędzie tam starają się szerzyć miłość i czystość, jak również przywracać zniszczoną przez grzech godność człowieka.

Patronką zgromadzenia jest św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Działalność:

Apostolstwo zakonników realizowane jest przez głoszenie rekolekcji, prowadzenie ćwiczeń duchowych, nauczanie modlitwy przed Najświętszym Sakramentem, organizowanie dni czystości, poprzez media, świadectwo życia i prowadzenie ośrodków pomagającym ludziom poranionym przez grzech odzyskać doświadczenie godności ludzkiej.

Historia:

Misjonarze Apostołowie Czystości to klerycki instytut życia konsekrowanego, który narodził się w 2008 roku w Meksyku. Jego założycielem jest o. Alfonso Hernández Sánchez. Dom macierzysty powstał w mieście Tonala w stanie Jalisco. 

W tym samym roku powstała również gałąź żeńska zgromadzenia: Misjonarki Apostołki Czystości.

Dom generalny:
Misioneros Apóstoles de la Pureza
Loma Camino Real No. 257
Loma Bonita, Tonalá
Jalisco - México
tel. +52 33 1187 6342
e-mail: apostolesdelapureza@hotmail.com

Franciszkanki Wynagrodzicielki Jezusa-Hostii

Franciszkanki Wynagrodzicielki Jezusa-Hostii
Franciscaines Réparatrices de Jésus-Hostie
Franciscan Sisters of Reparation of Jesus the Host
Franciscanas Reparadoras de Jesús-Hostia
Francescane Riparatrici di Gesù-Ostia

Data i miejsce założenia:
1894 rok - Francja

Założyciele:
ks. Louis Le Roux de Bretagne
m. Sainte Claire de la Vallée Poussin

Liczba sióstr na świecie: brak danych
Franciszkanki Wynagrodzicielki Jezusa-Hostii obecne są w krajach: Francja.
Dom generalny: Francja (Paryż)

Habit aktualny:

Beżowy habit przepasany białym sznurem, beżowy szkaplerz z beżowym kołnierzykiem, na głowie szary welon, na piersi zawieszony krzyż, przy boku koronka franciszkańska.

Habit historyczny:

Duchowość:

Franciszkanki Wynagrodzicielki Jezusa-Hostii są zgromadzeniem kontemplacyjno-czynnym z naciskiem na kontemplację. Siostry prowadzą życie adoracji i wynagrodzenia za grzechy własne i całego świata.

To wynagrodzenie realizowane jest na dwa sposoby: poprzez kult Boga, oddawanie Mu chwały modlitwą, zwłaszcza Liturgią Godzin i adoracją Najświętszego Sakramentu, oraz przez ewangelizację i wychowanie w wierze dzieci i młodzieży, które pozwoli im pokochać Boga i odnaleźć w Nim źródło Zbawienia.

Siostry mają świadomość, że jedynym Wynagrodzicielem jest Jezus Chrystus, który przez swoją śmierć i zmartwychwstanie, przynosi zbawienie całej ludzkości. Czują jednak wezwanie do włączenia się w Jego dzieło przez ofiarę swojego życia. Widząc, że Bóg nie jest kochany i że zło może być naprawione tylko przez miłość, chcą swoją żarliwą miłością i hojnością ofiar pocieszyć Serce Jezusa. Starają się być z Nim tak zjednoczone, aby móc powiedzieć: Teraz już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus (Ga 2, 20).

Franciszkanki codziennie uczestniczą w Ofierze Mszy Świętej, odmawiają jutrznię, modlitwę południową, nieszpory oraz kompletę, praktykują godzinę czytań, szczególne miejsce zajmuje całodzienna wynagradzająca adoracja Najświętszego Sakramentu, a której każda siostra poświęca przynajmniej jedną godzinę dziennie. W Najświętszym Sakramencie siostry kontemplują całkowity dar Chrystusa, dany ludziom przez Ojca z miłości do grzeszników.

Zgromadzenie należy do rodziny franciszkańskiej i żyje według Reguły Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka z Asyżu. Siostry cechują się więc ewangeliczną radością, duchem nawrócenia, uwielbienia i dziękczynienia, oddania Kościołowi, praktykują ubóstwo, podkreślają wartość pracy. Życie franciszkańskie to życie wspólnotowe, które jednoczone jest przez modlitwę wspólnotową, szczególnie Eucharystię. Siostry także razem pracują i wypoczywają. Prowadzą siostrzane życie w duchu prawdziwie rodzinnym.

Działalność:

Apostolstwo sióstr Franciszkanek Wynagrodzicielek Jezusa-Hostii obejmuje katechizację, przygotowanie do przyjęcia Chrztu i Pierwszej Komunii Świętej, prowadzenie grup młodzieżowych, burs dla uczennic, studentek i młodzieży pracującej, pomoc dziewczętom w rozeznawaniu powołania. Siostry prowadzą dom rekolekcyjno-wypoczynkowy, gdzie oprócz rekolekcji i dni skupienia organizują obozy letnie i zimowe. W swoich klasztorach dla dzieci i młodzieży zapewniają również możliwość spędzenia czasu wolnego w duchu chrześcijańskim. Ponadto w każdym domu zgromadzenia można włączyć się we wspólną modlitwę Liturgią Godzin oraz adorację Pana Jezusa wystawionego w Najświętszym Sakramencie w kaplicach klasztornych przez cały dzień.

Historia:

W życiu kapłańskim założyciela zgromadzenia ks. Louis’a Le Roux de Bretagne dominowało pragnienie wynagradzania Bogu za brak miłości. Cierpiał widząc miłość Bożą lekceważoną i odrzucaną przez ludzi. Jego kapłaństwo było silnie nacechowane gorliwością o zbawienie dusz.

Ideę adoracji wynagradzającej szerzył m.in. wśród tercjarek, nad którymi sprawował duchową opiekę. W niektórych kobietach dojrzewało pragnienie poświęcenia się wynagradzaniu w życiu zakonnym. Jedną z nich była jego penitentka i przełożona tercjarek m. Sainte Claire de la Vallée Poussin. W 1894 roku zgodziła się wziąć odpowiedzialność za nowe zgromadzenie, zostając jego współzałożycielką. Dom macierzysty Franciszkanek Wynagrodzicielek Jezusa-Hostii powstał w Paryżu.

Strony www:
http://franciscainesreparatrices.fr

Filmy: