18 kwietnia 2015

Misjonarki św. Teresy z Lisieux


Misjonarki św. Teresy z Lisieux (MSTL)
Misioneras de Santa Teresa de Lisieux
Missionárias de Santa Teresa de Lisieux
Missionary Sisters of St. Therese of Lisieux
Missionarie di Santa Teresa di Lisieux
Sœurs Missionnaires de Sainte Thérèse de Lisieux
Missionarinnen der Heiligen Therese von Lisieux


Data i miejsce założenia:
1936 rok - Meksyk

Założyciel:
ks. Luís Mendoza González

Liczba sióstr na świecie: 151
Misjonarki św. Teresy z Lisieux obecne są w krajach: Meksyk, Peru, Hiszpania.
Dom generalny: Meksyk (Xalapa)


Habit aktualny:

Brązowy habit ze szkaplerzem o wycięciu prostokątnym pod szyją, biały kołnierz, na głowie czarny welon, na piersi zawieszony kwadratowy medalik
z krzyżykiem.
Na co dzień siostry nie chodzą w habitach.




Duchowość:
Zgromadzenie jest częścią rodziny karmelitańskiej. Jego duchowość opiera się na miłosiernej miłości Boga Ojca, objawionej w Jezusie Chrystusie i tajemnicach Jego życia. Siostry starają się w sposób radykalny naśladować Pana Jezusa. Cechują się postawą zażyłości z Bogiem Ojcem, bezwarunkowego zaufania i oddania się w Jego miłosierne ręce. Na co dzień praktykują szczególnie cnoty pokory, prostoty, ducha ubóstwa i bezinteresownego oddania się służbie, łącząc się w tym z Najświętszą Maryją Panną. A wszystko to czynią podążając drogą dziecięctwa duchowego w taki sposób, jak czyniła to święta z Lisieux, Teresa od Dzieciątka Jezus.
Przykładem swojego życia siostry starają się odzwierciedlać miłosierną miłość Boga Ojca, Jego czułość, akceptację, przebaczenie i w ten sposób budować Królestwo Boże w Kościele i w świecie.


Działalność:
Zgromadzenie zaangażowane jest w trzy rodzaje apostolstwa: edukację, troskę o chorych w szpitalach oraz pracę w duszpasterstwie parafialnym, wszędzie dając pierwszeństwo ludziom ubogim i potrzebującym.

Historia:
Misjonarki św. Teresy z Lisieux są zgromadzeniem na prawie papieskim. Założył je ks. Luis Mendoza González kapłan diecezji Veracruz-Xalapa w Meksyku, w której powstał dom macierzysty.
W 1936 roku z natchnienia Bożego, kapłan ten zgromadził grupę młodych dziewcząt pragnących w prostocie kochać Boga i starać się, by i inni Go kochali. Darząc szczególną miłością św. Teresę od Dzieciątka Jezus dał siostrom jej duchowość za wzór w na drodze życia zakonnego. W tym duchu siostry zaczęły pełnić posługę apostolską wobec ubogich i potrzebujących.


Dom generalny:
Misioneras de Santa Teresa de Lisieux
Corregidora 52
91000 Xalapa, VER,
MEXICO
tel. (228) 817 73 19



15 kwietnia 2015

Saletyni


Zgromadzenie Księży Misjonarzy Saletynów (MS)
Congregatio Missionariorum Dominae Nostrae a La Salette
Congregazione dei Missionari di Nostra Signora di La Salette (Salettiani)
Congregation of the Missionaries of Our Lady of La Salette (La Salette Fathers)
Congregación de los Misioneros de Nuestra Señora de La Salette (Saletinos)
Congregação dos Missionários de Nossa Senhora da Salette (Saletinos)
Congrégation des Missionnaires de Notre-Dame de La Salette (Missionnaires de La Salette)
Kongregation der Missionare Unserer Lieben Frau von La Salette (Salettiner)
Congregatie van de Missionarissen van Onze-Lieve-Vrouw van La Salette (Salettijnen)

Zgromadzenie złożone z księży i braci zakonnych.

Data i miejsce założenia:
1852 rok - Francja

Założyciel:
bp Philibert de Bruillard















Liczba zakonników na świecie: 956 (w Polsce: 157)  * dane z 2008 roku
Saletyni obecni są w krajach: Polska, Białoruś, Ukraina, Słowacja, Czechy, Niemcy, Austria, Lichtenstein, Szwajcaria, Belgia, Francja, Wielka Brytania, Hiszpania, Portugalia, Włochy, USA, Kanada, Haiti, Boliwia, Brazylia, Argentyna, Angola, Namibia, Madagaskar, Reunion, Kazachstan, Indie, Birma, Filipiny, Australia.
Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:

Czarna sutanna przepasana czarnym pasem wiązanym po lewej stronie, po ślubach wieczystych zatknięty za pas duży krzyż z młotkiem i obcęgami – symbolami męki Chrystusa - noszony podczas głoszenia misji i rekolekcji ludowych, posługi misyjnej i podczas świąt i uroczystości.

               krzyż saletyński              
Możliwy także mały krzyż
zawieszony na piersi.

Saletyni w Indiach
Saletyni na Filipinach
Saletyni w Angoli


Duchowość:
Duchowość Saletynów jest ściśle związana z orędziem, jakie przekazała Matka Boża w czasie objawienia się w La Salette dwojgu dzieciom. Jego istotą jest wezwanie ludzi do pokuty i nawrócenia, zapowiedź Bożych kar dla grzeszników i obietnica łask dla nawróconych.
Charyzmatem zgromadzenia jest więc posługa pojednania ludzi z Bogiem. Saletyni starają się ukazywać światu świadectwo życia wartościami modlitwy, pokuty i gorliwości oraz szerzenie orędzia Matki Bożej z La Salette. W zgromadzeniu żywe jest zatem nabożeństwo do Maryi, które przejawia się w różnych formach pobożności.



Działalność:
Posługę pojednania Saletyni świadczą w różnorodnych formach, szczególną wagę przywiązują jednak do gorliwego sprawowania Sakramentu Pokuty oraz głoszenia misji i rekolekcji parafialnych. Starają się wychodzić do ludzi najbardziej oddalonych od Kościoła, jak również przybliżać wiernych do Boga poprzez kierownictwo duchowe oraz różnego rodzaju grupy i wspólnoty.
Saletyni prowadzą parafie domy rekolekcyjne i sanktuaria, wśród nich to najważniejsze w La Salette. Ponadto mają własne wydawnictwo, wydają czasopisma, głoszą Ewangelię poprzez środki masowego przekazu, a także przez działalność misyjną. Poprzez każdą podejmowaną formę działalności zakonnicy szerzą treść objawienia Matki Bożej z La Salette.


Historia:
Zgromadzenia Misjonarzy Matki Bożej z La Salette założył bp Philibert de Bruillard ordynariusz diecezji Grenoble we Francji. To właśnie w jego diecezji znajdowało się La Salette, w którym w 1846 roku miało miejsce objawienie Matki Bożej dwojgu dzieciom: Melanii Calvat oraz Maksyminowi Giraud.
Biskup de Bruillard był tym, który uznał objawienia za prawdziwe i stał się gorliwym propagatorem orędzia przekazanego przez Maryję, a wzywającego do nawrócenia; on też rozpoczął budowę bazyliki w miejscu objawień. Ponieważ Matka Boża poleciła głosić Jej słowa wszystkim ludziom bp de Bruillard postanowił założyć wspólnotę kapłanów, przeznaczoną do tego celu. Kapłani mieli również podjąć się posługi w budującym się sanktuarium oraz otoczyć opieką pielgrzymów.
W 1852 roku biskup wybrał pięciu kapłanów swojej diecezji, którzy odznaczali się wielką pobożnością i gorliwością apostolską. Oni stali się pierwszymi Saletynami. Latem obsługiwali pielgrzymów w La Salette, a zimą głosili misje i rekolekcje parafialne w diecezji Grenoble. W 1858 roku sześciu już kapłanów złożyło pierwsze śluby zakonne. Według sporządzonej reguły specyfiką duchowości nowej wspólnoty był duch modlitwy, ekspiacji i gorliwości apostolskiej.
Powstała także gałąź żeńska składająca się z dwóch zgromadzeń: Wynagrodzicielek Matki Bożej z La Salette, założonych w 1871 roku, oraz Misjonarki Matki Bożej z La Salette, założonych w 1928 roku. W 1962 roku oba zgromadzenia połączyły się w jedno tworząc dzisiejsze Saletynki, czyli Siostry Matki Bożej z La Salette.



Strony www:
Polska: www.saletyni.pl (postulat, seminarium duchowne)
Dom generalny: www.lasalette.info
Ukraina: http://saletyni.org
Słowacja: www.saletini.sk
Czechy: www.saletini.cz
Francja: www.missionnaire-lasalette.fr
Szwajcaria: http://salettiner.ch
Wielka Brytania: www.lasalette.co.uk
Ameryka Pn.: www.lasalette.org
Angola: www.lasaletteangola.org, http://missaletinosangola.webnode.pt
Indie: www.lasaletteindia.org



12 kwietnia 2015

Franciszkanki Miłości


Siostry Franciszkanki Miłości
Sorelle Francescane della Carità
Franciscan Sisters of Charity
Hermanas Franciscanas de la Caridad
Irmãs Franciscanas da Caridade
Sœurs Franciscaines de la Charité
Franziskanerinnen der Nächstenliebe


Data i miejsce założenia:
1948 rok - Włochy

Założyciel:
ks. Vittorio Cordisco















Liczba sióstr na świecie: 40
Franciszkanki Miłości obecne są w krajach: Włochy, Albania.
Dom generalny: Włochy (Montefalcone nel Sannio)


Habit aktualny:

Szary habit z białym kołnierzykiem, przepasany białym sznurem, na głowie czarny welon z białą wypustką, na piersi zawieszony krzyż, przy boku koronka franciszkańska.


Siostry z nowicjuszką


Duchowość:
Duchowość zgromadzenia jest typowo franciszkańska. Polega ona na radykalnym naśladowaniu Jezusa Chrystusa według Świętej Ewangelii, tak jak nauczał i dawał przykład święty Franciszek z Asyżu.
Duchowość ta w centrum stawia Osobę Pana Jezusa, ma także rys maryjny oraz rys kontemplacyjny. Ważne miejsce w życiu sióstr zajmuje ubóstwo, które wybrał dla siebie i praktykował Jezus Chrystus, a także Jego Matka Maryja Dziewica w czasie ziemskiego życia.
Siostry chcą oddać się całkowicie Bogu na chwałę i dla budowania Jego Kościoła. Szczególnym zadaniem zgromadzenia jest zaspokajanie potrzeb Kościoła lokalnego przez pełnienie uczynków miłosierdzia zwłaszcza wobec tych, których świat stawia na miejscu ostatnim.



Działalność:
Wśród zadań aktualnie podejmowanych przez Franciszkanki Miłości jest m.in. nauczanie i działalność wychowawcza w prowadzonym centrum społeczno-edukacyjnym dla dzieci, katechizacja, animacja misyjna i liturgiczna, troska o ludzi chorych i starszych, pomoc osobom ubogim, szczególnie tym, którzy są biedni z powodu choroby, samotności, starości, braku wykształcenia. Jest to pomoc nie tylko materialna, ale i duchowa przez słowo pociechy, rady, nadziei oraz modlitwę.


Historia:
Ks. Vittorio Cordisco był kapłanem włoskiej diecezji Trivento. Prawie całe swoje kapłańskie życie spędził pracując w parafii w małej miejscowości Montefalcone nel Sannio. Zasłynął jako wzorowy i gorliwy duszpasterz, człowiek wiary i modlitwy, zawsze dostępny dla tych, którzy potrzebowali pomocy, zwłaszcza duchowej. Ks. Cordisco często powtarzał: Wszystko jest wielkie, jeśli miłość jest wielka.
W tym duchu zainicjował szereg dzieł, które były odpowiedzią na potrzeby społeczne Włoch, które pojawiły się po II Wojnie Światowej. Otworzył przedszkola i szkoły, otoczył opieką dzieci imigrantów, dbając o ich rozwój religijny i społeczno-kulturowy.
Jedną z jego inicjatyw był Dom Miłosierdzia otwarty w Montefalcone nel Sannio w 1948 roku przeznaczony dla ludzi starszych, chorych, samotnych i opuszczonych. Wraz z nim, jeszcze w tym samym roku, powołał do istnienia zgromadzenie zakonne Franciszkanek Miłości do posługi w Domu oraz do pełnienia różnych dzieł miłosierdzia. Aktualnie Franciszkanki są zgromadzeniem na prawie diecezjalnym.

Dom generalny:
Sorelle Francescane della Carità
Via G. Sanchez, 30
86033 Montefalcone nel Sannio (CB)
ITALY
tel. 0874/877102
e-mail: madregenerale@davide.it



10 kwietnia 2015

ss. Zmartwychwstania


Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Zmartwychwstania
*Congregação das Irmãs de Nossa Senhora da Ressureição 
(Irmãs da Ressurreição)
*Congregación de las Hermanas de Nuestra Señora de la Resurrección 

(Hermanas de la Resurrección)
*Congregazione delle Suore di Nostra Signora della Risurrezione 

(Suore della Risurrezione)
*Congregation of the Sisters of Our Lady of the Resurrection 

(Sisters of the Resurrection)
*Congrégation des Sœurs de Notre-Dame de la Résurrection 

(Sœurs de la Résurrection)
*Kongregation der Schwestern Unserer Lieben Frau von der Auferstehung 

(Schwestern von der Auferstehung)

Data i miejsce założenia:
1971 rok - Brazylia

Założyciele:
m. Maria Teresinha - Elvira Freiria
ks. Joaquim Ferreira Xavier Júnior



Liczba sióstr na świecie: 35
Siostry Zmartwychwstania obecne są w krajach: Brazylia
Dom generalny: Brazylia (Catanduva, SP)


Habit aktualny:

Cześć sióstr: strój świecki zwykle w kolorze granatowym, biały welon, na piersi zawieszony krzyżyk.
Większość sióstr nosi strój świecki bez welonu.


Duchowość:
Duchowość zgromadzenia wypływa z doświadczenia jedności we wspólnocie, która wzorowana jest na Trójcy Świętej. Siostry w swoich wspólnotach chcą być żywym obrazem takiej właśnie jedności różnych osób, w której staje się widoczna wzajemna miłość, taką jaką cechowali się pierwsi chrześcijanie, o których poganie mówili: Zobaczcie, jak oni się miłują.
W tym celu siostry żyją duchem ewangelicznych Ośmiu Błogosławieństw (Mt 5, 3-12). Ponadto starają się odznaczać m.in. takim cechami jak: radość, czułość, życzliwość, dobroć, łagodność, pokora, prostota, zrozumienie, szacunek, solidarność, miłosierdzie, współczucie i miłość, która pozwala widzieć każdego człowieka jako owoc Bożego planu.
Patronka zgromadzenia, Matka Boża Zmartwychwstania, stanowi dla sióstr znak Zmartwychwstania Chrystusa. Ona kroczyła za Panem Jezusem w Jego Drodze Krzyżowej, stała pod Krzyżem, gdy umierał, ale też zobaczyła go Zmartwychwstałego. Ona jest Panią miłości, pokoju i nadziei. Inspiruje siostry do odnawiania swojego życia duchowego każdego dnia, aby każdy kto na nie patrzy, mógł zobaczyć oblicze Zmartwychwstałego Chrystusa.


Działalność:
Główną formą działalności apostolskiej jest edukacja w prowadzonych przez zgromadzenie szkołach, ponadto siostry opiekują się dziećmi i młodzieżą w domach dziecka, angażują się w różne formy pomocy socjalnej oraz w duszpasterstwo w parafiach, jako katechetki czy opiekunki liturgicznej służby ołtarza. Pełnią także funkcję nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, roznosząc Eucharystycznego Pana ludziom chorym i starszym.


Historia:
Założycielka, m. Maria Teresinha - Elvira Freiria, życie zakonne zaczynała w brazylijskiej prowincji Zgromadzenia Matki Bożej Kalwaryjskiej, w której w 1946 roku złożyła śluby wieczyste. Długie lata spędzone w zgromadzeniu poświęciła posłudze w edukacji, katechizacji i kształceniu katechetów. Ostatnią jej placówką był dom w Catanduva.
Nowe zgromadzenie było wynikiem procesu rewizji życia zakonnego w myśl Soboru Watykańskiego II, który siostry Matki Bożej Kalwaryjskiej podjęły niedługo po jego zakończeniu. Osobą, która z ramienia Kościoła pomagała siostrom w tym zadaniu był profesor seminarium duchownego ks. Joaquim Ferreira Xavier Júnior. Towarzyszył im w rozeznawaniu woli Bożej, a gdy zdecydowały o powołaniu do istnienia nowej wspólnoty zakonnej pomagał w jej formowaniu i opracował dla niej statuty.
W 1971 roku grupa 25 zakonnic Matki Bożej Kalwaryjskiej pod przewodnictwem m. Teresinhy ponownie złożyła śluby zakonne, dając w Catanduva początek nowemu zgromadzeniu. Jako że po Kalwarii było Zmartwychwstanie, wspólnota określiła siebie mianem Sióstr Zmartwychwstania i pod taką nazwą są do dziś najbardziej znane. Chcąc jednak, by Maryja obecna była w ich nowej duchowej podróży, obrały ją za patronkę w tytule Matki Bożej Zmartwychwstania, ponieważ uczestniczyła Ona we wszystkich wydarzeniach z życia Pana Jezusa, w tym także w Jego Zmartwychwstaniu. Stąd wzięła się ostateczna nazwa Sióstr Matki Bożej Zmartwychwstania.

Strony www:
www.irmasdaressurreicao.com.br
www.aper.org.br/irmas/index.php