ss. Diecezjalne Matki Bożej Anielskiej

Siostry Diecezjalne Matki Bożej Anielskiej
Diocesan Sisters of Our Lady of the Angels
Suore Diocesane di Nostra Signora degli Angeli
Hermanas Diocesanas de Nuestra Señora de los Ángeles
Irmãs Diocesanas de Nossa Senhora dos Anjos
Sœurs Diocésaines de Notre-Dame des Anges
Diözesan-Schwestern Unserer Lieben Frau von den Engeln

Data i miejsce założenia:
1976 rok - Meksyk

Założyciel:
bp José Fernández Arteaga

Liczba sióstr na świecie: 41 (w tym 33 profeski wieczyste i 8 czasowych) 
* dane z 2010 roku
Siostry Diecezjalne Matki Bożej Anielskiej obecne są w krajach: Meksyk.
Dom generalny: Meksyk (Apatzingán)

Habit aktualny:

Brązowy habit ze szkaplerzem wyciętym w szpic, na głowie biały welon z brązowym paskiem, na piersi zawieszony krzyż.

Na co dzień używany brązowy bezrękawnik, biała bluzka, z welonem lub bez welonu.

Duchowość:

Charyzmatem Sióstr Diecezjalnych Matki Bożej Anielskiej jest służba Kościołowi, w posłuszeństwie miejscowemu biskupowi, we wszystkim, co zgadza się z zakonnym powołaniem. Oznacza to, że siostry są powołane do ścisłej współpracy z miejscowym biskupem w pracy duszpasterskiej w diecezji.

Ważne miejsce w duchowości zajmuje więc tajemnica Kościoła, który gromadzi ludzi we wspólnotę zjednoczoną przez wiarę. Na czele lokalnej Jego części stoi osoba biskupa. Hasłem zgromadzenia są słowa: Tam, gdzie jest biskup, tam jest Kościół.

Siostry kształtują w sobie ducha całkowitego i bezwarunkowego oddania się Bogu, aby bez zastrzeżeń akceptować Jego wolę i być gotowymi poświęcić siebie dla innych, nawet za cenę własnego życia.

Patronką i Orędowniczką zgromadzenia jest Maryja w tytule Matki Bożej Anielskiej. Od Niej siostry uczą się prostoty, dyspozycyjności i gotowości do wypełniania woli Bożej. Jej zawierzają swoje życie, swoje poświęcenie i pełnioną misję.

Działalność:

Współpraca sióstr z biskupem polega na pełnieniu powierzonych im przez niego zadań. Aktualnie siostry posługują w kilku diecezjach w domach biskupich, kuriach diecezjalnych, prowadzą kuchnie w seminariach duchownych, pracują w bibliotece katolickiej, zajmują się dystrybucją książek i artykułów religijnych. Włączają się ponadto w pracę parafialną.

Historia:

Historia zgromadzenia rozpoczyna się w stolicy meksykańskiej diecezji Apatzingán, niedługo po tym, jak rządy nad nią objął bp José Fernández Arteaga. Szukając zgromadzenia żeńskiego, które zaspokoiłoby potrzeby duszpasterskie diecezji, został zainspirowany przez Ducha Świętego, aby założyć nową rodzinę zakonną, która bezpośrednio współpracowałaby z biskupem w pracy duszpasterskiej dla Kościoła lokalnego.

Kandydatki do nowego zgromadzenia znalazł w grupie młodych kobiet, które nieco wcześniej prowadziły życie zakonne, jednak ich wspólnota została rozwiązana przez władze kościelne. Dwanaście z nich pragnęło nadal kontynuować życie konsekrowane. Zgodziły się na propozycję biskupa na uformowanie nowej wspólnoty, która zaczęła swoje istnienie w 1976 roku.

Po rocznej formacji siostry złożyły pierwsze śluby jako Siostry Diecezjalne Matki Bożej Anielskiej. Do Maryi w tym tytule założyciel miał duże nabożeństwo, powierzył więc Jej wstawiennictwu młode zgromadzenie. Pierwszymi pracami apostolskimi sióstr były: posługa w domu biskupim, kurii diecezjalnej oraz w kuchni seminarium duchownego.

Dom generalny:
Hermanas Diocesanas de Nuestra Señora de los Ángeles
Calle Vicente Guerrero No. 18
Colonia Varillero
Código Postal 60600
Apatzingán de la Constitución, Michoacán.
México
email: hhdiocesanas@yahoo.com.mx

Córki św. Anny

Zgromadzenie Córek św. Anny (FSA)
Filiarum a Sancta Anna
Congregation of the Daughters of Saint Anne
Congregazione delle Figlie di Sant'Anna
Congregación Hijas de Santa Ana
Congregação das Filhas de Santa Ana
Congrégation des Filles de Sainte Anne
Kongregation der Töchter der heiligen Anna

Data i miejsce założenia:
1866 rok - Włochy

Założycielka:
bł. Anna Rosa Gattorno

Liczba sióstr na świecie: 1404  * dane z 2008 roku

Córki św. Anny obecne są w krajach: Włochy, USA, Meksyk, Gwatemala, Peru, Boliwia, Brazylia, Argentyna, Chile, Egipt, Erytrea, Etiopia, Kenia, Angola, Izrael, Indie, Indonezja, Filipiny, Australia.

Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:

Szary habit z białym kołnierzykiem o rogach prostych, na głowie szary welon, na piersi po lewej stronie przypięty krzyżyk.

W Brazylii niektóre siostry nie noszą habitów.

Habit historyczny:

Duchowość:

Charyzmatem Córek św. Anny jest dążenie do świętości śladami Jezusa Chrystusa w tajemnicy Jego ubóstwa oraz objawianie miłosierdzia Boga poprzez służbę bliźnim, szczególnie najuboższym. Służba ta pełniona jest z matczynym poświęceniem. Wzór macierzyńskiego ducha siostry odnajdują w osobie św. Anny, patronki matek.

Celem posługi apostolskiej zgromadzenia jest rozszerzanie Królestwa Bożego, aby było ono obecne w sercu każdego człowieka. Bo tylko obecność Trójcy Świętej w duszy człowieka może przywrócić mu godność i uwolnić od wszystkiego, co zniewala.

W zgromadzeniu istnieje możliwość życia we wspólnocie ściśle kontemplacyjnej, poświęconej wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu.

Działalność:

Córki św. Anny ze swoją posługą starają się być obecne wszędzie tam, gdzie wołanie ubogich jest najbardziej donośne. Siostry poświęcają się edukacji i wychowaniu młodego pokolenia w szkołach, domach dziecka, ośrodkach dla niewidomych i niesłyszących, uczą kobiety zawodu, opiekują się osobami chorymi, angażują się w prace charytatywne oraz włączają się w działalność duszpasterską Kościoła.

Historia:

Bł. Anna Rosa Gattorno młodość przeżyła jako żona i matka trójki dzieci. Jeszcze z domu rodzinnego wyniosła wrażliwość na potrzebujących. Jej rodzice zawsze pomagali z wyraźną radością, nigdy nie odesłali żadnego ubogiego, który pukał do ich drzwi, bez pomocy materialnej, dobrego słowa i uśmiechu.

Po owdowieniu i śmierci dzieci całkowicie poświęciła się pomocy ludziom biednym i nieszczęśliwym, nieraz oddając im rzeczy jej samej niezbędne do życia. Stała się osobą znaną z pobożności i gorliwej pracy charytatywnej.

Swoim przykładem pociągała inne pobożne kobiety. Za zachętą papieża Piusa IX, którą uznała za przejaw Bożej woli, postanowiła wraz z nimi założyć nowe zgromadzenie zakonne. Zgromadzenia Córek św. Anny powstało w Piacenza w 1866 roku w dniu, w którym pierwsze postulantki przyjęły habity. Rok później 12 sióstr złożyło profesję zakonną.

Zgromadzenie narodziło się w absolutnym ubóstwie, ale było ożywione impulsem miłości. Poświęcone zostało ludziom ubogim i chorym; siostry nikomu nie odmawiały pomocy, odwiedzały potrzebujących w domach, służyły bezpłatnie chorym w szpitalach w dzień i w nocy. Aby się utrzymać oraz aby mieć za co pomagać ubogim i chorym siostry zbierały jałmużnę. Wspólnota rozwijała się bardzo dynamicznie. W 1892 roku, w chwili śmierci założycielki liczyła ok. 3500 sióstr żyjących w 368 klasztorach.

Strony www:
Włochy: www.cimefsa.org
USA: www.daughtersofsaintanne.org
Peru: http://hijasdesantana.blogspot.com


 

Małe Siostry z Afryki

Małe Siostry z Afryki
Little Sisters of Africa
Piccole Sorelle d’Africa
Pequeños Hermanas de África
Petits Sœurs d'Afrique
Kleine Schwestern von Afrika

Data i miejsce założenia:
1997 rok - Tanzania

Założyciel:
o. Riccardo Maria Riccioni

Liczba sióstr na świecie: 32  * dane z 2009 roku
Małe Siostry z Afryki obecne są w krajach: Tanzania.
Dom generalny: Tanzania (Morogoro)

Habit aktualny:

Brązowy habit przepasany białym sznurem, na głowie szary welon, na piersi po lewej stronie: kontynent afrykański z czerwonym krzyżem pośrodku i białą literą „M”.

Duchowość:

Małe Siostry z Afryki składają Bogu obietnicę przestrzegania rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa i kroczą nimi śladami św. Franciszka z Asyżu, odznaczając się w pierwszej kolejności duchem braterstwa i umniejszenia.

Siostry wpatrują się w przykład Pana Jezusa, który z miłości i pokory stał się naszym Bratem i Sługą, więc i one z miłości i pokory stają się siostrami tych najmniejszych i ostatnich spośród ludzi, którzy najbardziej odzwierciedlają w sobie cierpiące oblicze Chrystusa. Ponieważ On stał się ubogim dla człowieka, więc i siostry solidaryzują się z ubogimi, dzieląc z nimi ich ubóstwo: w pożywieniu, odzieży, środowisku życia, korzystania ze środków komunikacji i we wszystkim innym. Celem tego jest danie świadectwa o Jezusie Chrystusie, głoszenie Jego imienia, Jego życia, Krzyża i nauki, przez słowa i całe życie, w Afryce i aż po krańce ziemi, gdyż każdy człowiek potrzebuje Jezusa, Zbawiciela świata.

Siostry naśladują także Matkę Bożą. Uczą się od Niej zwłaszcza pokory, co pomaga im osiągnąć serce czyste, płonące miłością, radujące się w Bogu i służące każdemu dziecku Bożemu. Wspólnota cechuje się też szczególną miłością i posłuszeństwem wobec papieża i Kościoła.

Codzienność wspólnoty składa się z trzech elementów: studium Słowa Bożego – przede wszystkim Świętej Ewangelii, która jest sercem całego Pisma Świętego; modlitwy – na którą w ciągu dnia i nocy siostry poświęcają ponad cztery godziny oraz z pracy na rzecz wspólnoty i ubogich.

Konstytucje wspólnoty

Działalność:

Praca apostolska wspólnoty obejmuje prowadzenie przedszkola, bezpłatnej szkoły, poradnictwo rodzinne, ewangelizację w parafiach i w ramach różnych grup oraz poprzez książki, radio i internet, siostry podejmują się też pracy ręcznej na rzecz wspólnoty i ubogich.

Historia:

Początek zgromadzenia sięga 1991 roku, gdy pod przewodnictwem włoskiego zakonnika o. Riccardo Marii Riccioni grupa mężczyzn i kobiet w miejscowości Izazi w Tanzanii utworzyła wspólnotę zakonną zawierającą gałąź męską i żeńską: Małych Braci i Sióstr z Afryki. Stamtąd przenieśli się cztery lata później do Mkungugu, a następnie osiedli się na obrzeżach miasta Morogoro.

W 1997 roku wspólnota otrzymała od biskupa diecezji Morogoro zatwierdzenie konstytucji i uznanie jako publiczne stowarzyszenie wiernych. Wówczas podczas Eucharystii 6 sióstr i 5 braci złożyło obietnicę życia według rad ewangelicznych, zgodnie z Regułą Trzeciego Zakonu Św. Franciszka oraz własnymi konstytucjami.

Strony www:
www.unwa.tk