11 listopada 2016

Córki Maryi Niepokalanej i św. Józefa


Córki Maryi Niepokalanej pod opieką św. Józefa (FMI)
Daughters of Mary Immaculate under the Protection of Saint Joseph
Figlie di Maria Immacolata Sotto il Patrocinio di San Giuseppe
Hijas de María Inmaculada bajo el Patrocinio de San José
Filhas de Maria Imaculada sob a proteção de São José


Data i miejsce założenia:
1874 rok - Włochy

Założyciel:
ks. Sebastiano Zerbino















Liczba sióstr na świecie: 228
Córki Maryi Niepokalanej i św. Józefa obecne są w krajach: Włochy, Brazylia, Peru, Indie, Filipiny.
Dom generalny: Włochy (Rzym)


Habit aktualny:

  
Włochy, Peru: Czarny habit z prostokątnym wycięciem pod szyją, na głowie czarny welon, na piersi zawieszony krzyż na niebieskim sznurku.






Po lewej siostry w Brazylii: Habit w kolorze beżowym lub białym, na głowie biały welon o uproszczonym kroju.
Po prawej siostry na Filipinach i w Indiach: Habit w kolorze białym, czarny welon.


Duchowość:
Celem zgromadzenia jest naśladowanie Pana Jezusa Chrystusa za przykładem Maryi Niepokalanej i św. Józefa w czystości duszy.
Założyciel chciał, aby siostry były jak aniołowie, czystego serca i były misjonarkami dla wszystkich ludzi. Cnotami, które polecał siostrom zdobywać w pierwszej kolejności były: pokora, prostota i duch poświęcenia.
Ważne miejsce w duchowości zgromadzenia zajmuje tajemnica Kościoła, w którym siostry żyją, doświadczają Go i w Nim poświęcają się Bogu. Dlatego też każda siostra powinna odznaczać się wiernością Kościołowi i Jego pasterzom.


Działalność:
Córki Maryi Niepokalanej i św. Józefa zajmują się głownie wychowaniem moralnym dzieci i młodzieży. W tym celu prowadzą szkoły i przedszkola oraz katechizują. Ponadto angażują się w apostolstwo wśród rodzin oraz pomagają ubogim i potrzebującym.

Historia:
Założyciel zgromadzenia ks. Sebastiano Zerbino był kapłanem włoskiej diecezji Acqui. Od początku swojej kapłańskiej drogi wyróżniał się świętością życia, głęboką znajomością doktryny i niestrudzoną gorliwością, co przejawiało się m.in. długimi godzinami spędzonymi w konfesjonale. Jego nauczanie było ciągłym wzywaniem do prowadzenia świętego życia. Był cenionym kierownikiem duchowym i kaznodzieją, zakładał różne stowarzyszenia dla świeckich, jednak szczególnie troszczył się o młodzież, starając się zapewnić jej religije i moralne wychowanie.
m. Giuseppina Zerbino
Głównym miejscem jego działalności była parafia w Molare, gdzie był wikarym. Tam, w 1874 roku, przy wsparciu św. Józefa Marello, założyciela Oblatów św. Józefa, późniejszego ordynariusza diecezji Acqui, założył nowe zgromadzenie zakonne, które promowałoby świętość życia głownie poprzez wychowanie młodego pokolenia. Powierzenie wspólnoty Maryi Niepokalanej i św. Józefowi wynikało z osobistej pobożności ks. Zerbino. Kładł on również nacisk na bezwarunkową lojalność wobec papieża i Kościoła.
Konstytucje zgromadzenia zostały zatwierdzone przez bpa Marello w 1891 roku. Pomocą dla ks. Zerbino w formowaniu nowego zgromadzenia oraz wieloletnią przełożoną generalną sióstr była kuzynka założyciela m. Giuseppina Zerbino.


Strony www:
http://fmiroma.altervista.org



8 listopada 2016

Praca Misyjna Miłosierdzia Bożego


Praca Misyjna Miłosierdzia Bożego (OMMD)
Missionary Work of Divine Mercy
Obra Misionera de la Misericordia Divina
Obra Missionária da Misericórdia Divina


Data i miejsce założenia:
2005 rok - Kolumbia

Założyciel:
o. Nicolás Zapata Lopera















Liczba zakonników na świecie: brak danych
Zakonnicy Pracy Misyjnej Miłosierdzia Bożego obecni są w krajach: Kolumbia.
Dom generalny
: Kolumbia (Reventones)


Habit aktualny:

Czarny habit ze szkaplerzem i z pelerynką, przepasany białym sznurem,
na piersi zawieszony krzyżyk na sznurku o kolorze czerwonym i niebieskim.


Duchowość:
Powołaniem zakonników jest nieść miłosierdzie Boże do mieszkańców wsi i najuboższych dzielnic będących w największej potrzebie pracy apostolskiej. Duchowość zgromadzenia bierze początek z otwartego boku Chrystusa, będącego niewyczerpanym źródłem miłosierdzia. Wypłynęło ono z Serca Jezusa nie dla aniołów, cherubinów czy serafinów, ale po to, by uratować grzesznika.
Zakonnicy prowadzą życie pół-kontemplacyjne. Karmi się ono m.in. codzienną Mszą Świętą, Liturgią Godzin, medytacją Męki Pańskiej, Koronką do Bożego Miłosierdzia i Różańcem, w czasie którego rozważane są cnoty Maryi. Ponadto każdego dnia adorowany jest Najświętszy Sakrament w intencji wynagradzającej za dusze osób konsekrowanych, które oddaliły się od Boga.
Swoje powołanie ojcowie i bracia wypełniają pod macierzyńską opieką Maryi Uzdrowienia Chorych. Darzą Ją synowską miłością, widząc w Niej Opiekunkę i Przewodniczkę na drodze kapłańskiego i zakonnego życia. Innymi wzorami życia duchowego zakonników są: św. Jan Maria Vianney, kapłan cechujący się wielkim duchem ofiary, oddany modlitwie i pokucie, prosząc Boga o łaskę nawrócenia dla powierzonych sobie dusz i spędzając długie godziny w konfesjonale; ponadto św. Faustyna Kowalska, której pisma kształtują ducha zgromadzenia oraz św. Józef - opiekun Świętej Rodziny z Nazaretu.
Codzienność przeżywana jest w duchu braterstwa oraz według słów św. Franciszka Salezego: Miarą miłości jest miłość bez miary.

Działalność:
Zgromadzenie prowadzi apostolat na terenach wiejskich oraz w ubogich dzielnicach miast, głosząc Słowo Boże i nieskończone miłosierdzie Boga. W tym celu zakonnicy tworzą grupy duszpasterskie dla dzieci, młodzieży i dorosłych, prowadzą misje ludowe z wizerunkiem Pana Jezusa Króla Miłosierdzia odwiedzającym domy wiernych. Mocno angażują się w kierownictwo duchowe oraz sprawowanie sakramentu Spowiedzi Świętej. Ludzi ubogich wspierają także prowadząc dla nich jadłodajnie.


Historia:
Praca Misyjna Bożego Miłosierdzia to młoda wspólnota zakonna o duchowości inspirowanej tajemnicą Bożego miłosierdzia przekazaną przez św. Faustynę Kowalską. Narodziła się z inicjatywy ks. Nicolása Zapata Lopera w 2005 roku w diecezji Girardot w Kolumbii pod nadzorem miejscowego biskupa. Pierwszy dom powstał w małej miejscowości Reventones niedaleko Bogoty. Wspólnota składa się z gałęzi męskiej i żeńskiej.

Strony www:
http://comunidadmisericordiadivina.blogspot.com



6 listopada 2016

ss. Maryi Królowej


Misjonarki Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata (CRM)
Missionary Sisters of the Blessed Virgin Mary, Queen of the World 
(Sisters of Mary, Queen)
Suore Missionarie della Beata Vergine Maria, Regina del Mondo 
(Suore di Maria, Regina)
Hermanas Misioneras de la Bienaventurada Virgen María, Reina del Mundo 
(Hermanas de María, Reina)
Irmãs Missionárias da Bem-Aventurada Virgem Maria, Rainha do Mundo 
(Irmãs de Maria, Rainha)
Missionnaires de la Sainte Vierge Marie, Reine du Monde 
(Soeurs de Marie, Reine)
Dòng Nữ Tu Thừa Sai Đức Mẹ Trinh Vương (Dòng Trinh Vương)

Data i miejsce założenia:
1966 rok - Wietnam

Założyciel:
o. Bernard Hoan Khai Bui CMC















Liczba sióstr na świecie: ok. 500
Siostry Maryi Królowej obecne są w krajach: Wietnam, USA, Australia.
Dom generalny: Wietnam (Tân Tiến - Sajgon)

Habit aktualny:

Wietnam: Czarny habit z białym kołnierzykiem, na głowie szary welon,
na piersi po lewej stronie przypięty znak zgromadzenia.



Na co dzień możliwy jednolity strój świecki: szara bluzka i czarne spodnie
z szarym welonem na głowie lub bez welonu.


USA: Szary habit z szarym kołnierzykiem, na głowie szary welon z białą wypustką, na piersi po lewej stronie przypięty krzyżyk.




Duchowość:
W centrum duchowości zgromadzenia stoi Jezus Chrystus, Syn Boży i Syn Maryi, który umarł na Krzyżu z miłości do Ojca i dla zbawienia ludzkości. Przez Jego śmierć na Krzyżu ludzie stali się dziećmi Bożymi i dziećmi Maryi. Ta ofiarna miłość skłania siostry do kontemplacji i naśladowania Chrystusa Ukrzyżowanego. Pierwszą uczennicą Pana Jezusa i najdoskonalszym Jego odbiciem jest Maryja, dlatego siostry całkowicie poświęcają się Jej według nauki św. Ludwika Marii Grignion de Montfort i na Jej wzór starają się służyć bliźnim.
Drugim ważnym aspektem duchowości zgromadzenia jest postawa dziecięctwa duchowego wzorowanego na św. Teresie od Dzieciątka Jezus. Siostry starają się być małe wobec Boga, pełne dziecięcej ufności, pokory i prostoty, do czego zachęcają je słowa Pana Jezusa: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego (Mt 18,3).
Życie duchowe kształtowane jest przez codzienną Eucharystię, Liturgię Godzin, medytację, czytanie duchowne, różaniec, modlitwę osobistą.
Ponadto do natury zgromadzenia należy praca apostolska przepojona duchem misyjnym.



Działalność:
Siostry Maryi Królowej służą ludowi Bożemu poprzez pracę edukacyjną i wychowawczą w przedszkolach, szkołach i na uczelniach, katechizację i duszpasterstwa młodzieżowe. Siostry służą też chorym jako pielęgniarki organizują lekarstwa dla ubogich, opiekują się ludźmi w podeszłym wieku, biednymi i potrzebującymi, wpierają finansowo kapłanów pełniących służbę wobec ubogich, angażują się w pomoc w duszpasterstwie parafialnym, nauczanie katechumenów oraz katechezy dla małżeństw. Siostry starają się być wszędzie tam, gdzie Kościół je potrzebuje.

Historia:
W 1953 roku w Bui Chu w Wietnamie powstał niezależny dom Miłośniczek Krzyża Świętego, zgromadzenia założonego w 1670 roku w Kien Lao przez bpa Lamberta de Lamotte. Rok później z powodu prześladowania władz komunistycznych siostry udały się na południe kraju do Sajgonu. Miejscowy biskup ustanowił jako kapelana sióstr młodego kapłana o. Bernarda Hoan Khai Bui CMC. Ponieważ siostry żyły w duchu rad ewangelicznych, jednak bez kanonicznych ślubów zakonnych, o. Bernard w 1959 roku sporządził dla nich konstytucje i rozpoczął starania o zatwierdzenie wspólnoty jako zgromadzenia zakonnego oraz zmianę jej nazwy. Do duchowości bpa de Lamotte dodał rys maryjny oraz ducha dziecięctwa, dając siostrom za przewodników duchowych św. Ludwika Marię Grignion de Montfort oraz św. Teresę z od Dzieciątka Jezus.
W 1966 roku Stolica Apostolska zatwierdziła konstytucję; oraz nową nazwę: Misjonarki Najświętszej Maryi Panny, Królowej Świata. Aktualnie zgromadzenie jest wspólnotą na prawie diecezjalnym. Początkowo siostry prowadziły głównie szkoły. W skutek prześladowań, zajęły się rolnictwem, ucząc ubogą ludność ulepszonych technik rolniczych, uczyły też czytać i pisać oraz zaangażowały się w opiekę duszpasterską.


Strony www:
www.trinhvuong.org

Filmy:
www.youtube.com/watch?v=4xi2Mo709Cc