Misjonarki Katechetki św. Teresy od Dzieciątka Jezus

Misjonarki Katechetki św. Teresy od Dzieciątka Jezus (MCST)
Missionary Catechists of Saint Therese of the Infant Jesus
Missionarie Catechiste di Santa Teresa del Bambino Gesù
Misioneras Catequistas de Santa Teresa del Niño Jesús
Missionárias Catequistas de Santa Teresa do Menino Jesus
Missionnaires Catéchistes de Sainte Thérèse de l'Enfant Jésus

Data i miejsce założenia:
1958 rok - Filipiny

Założyciel:
bp Alfredo Obviar

Liczba sióstr na świecie: 289 (w tym: 12 nowicjuszek, 6 postulantek) 
* dane z 2012 roku

Misjonarki Katechetki św. Teresy od Dzieciątka Jezus obecne są w krajach: Filipiny, Włochy, Watykan, Szwajcaria, Szwecja, USA, Nigeria, Papua Nowa Gwinea, Curaçao.
Dom generalny: Filipiny (Tayabas)

Habit aktualny:

Beżowy habit, na głowie biały czepek i beżowy welon, na piersi zawieszony medalik z wizerunkiem św. Teresy od Dzieciątka Jezus.

Po prawej: nowicjuszki

Habit historyczny:

------------------------------------

Charyzmat:

Powołaniem zgromadzenia jest katechizacja, którą siostry postrzegają jako podstawowe zadanie Kościoła i w ten sposób włączają się w jego główną misję apostolską.

Ich życie duchowe zakorzenione jest Chrystusie i w Słowie Bożym, które głoszą, przepojone wiarą i prostotą na wzór św. Teresy od Dzieciątka Jezus, do której siostry mają szczególne nabożeństwo. Podzielają też gorliwość swojego założyciela do zbawiania dusz poprzez nauczanie wiary.

Zgodnie ze swoim celem działalność apostolska zgromadzenia skupia się na katechizacji dzieci, młodzieży oraz coraz częściej ludzi dorosłych.

Historia:

Założyciel zgromadzenia bp Alfredo Obviar od początku swojej kapłańskiej drogi miał szczególny dar do nauczania katechizmu zarówno dzieci, jak i zaniedbanych religijnie dorosłych, podejmował się również wielu inicjatyw związanych z katechizacją. Po nominacji biskupiej kontynuował to zaangażowanie, szczególnie zajął się formowaniem przyszłych katechetów spośród ludzi świeckich.

W wyniku zmian administracyjnych w Kościele na Filipinach utworzona została diecezja Lucena, której pierwszym ordynariuszem został bp Alfredo. Budował ją od podstaw, mając do pomocy zaledwie 30 księży. Dostrzegał on palącą potrzebę współpracowników w nauczaniu wiary w szkołach. Świeccy katecheci nie dawali jednak stabilności; wielu z nich z czasem rezygnowało z pracy z różnych powodów: zawarcia małżeństwa, podjęcia studiów, lepiej płatnej pracy itp. Taką stabilność widział w siostrach zakonnych, zdolnych poświęcić całe swoje życie zadaniom apostolskim.

W 1958 roku bp Alfredo Obviar założył więc nowe zgromadzenie zakonne Misjonarek Katechetek, którym za wzór życia duchowego postawił św. Teresę od Dzieciątka Jezus, do której miał wielkie nabożeństwo. Zgromadzenie miało zapewnić katechetów nauczających wiary chrześcijańskiej w szkołach w jego diecezji.

Dom macierzysty powstał w miejscowości San Narciso, w której zamieszkało pięć pierwszych sióstr. Niedługo później dom główny przeniesiony został do Tayabas.

Strony www:
http://mcstsisters.wix.com/mcst

Misjonarze Ekumeniczni

Misjonarze Ekumeniczni (ME)
Missionari Ecumenici
Ecumenical Missionaries
Misioneros Ecumenicos
Missionários Ecumênicos

Data i miejsce założenia:
1944 rok - Włochy

Założyciel:
ks. Giulio M. Penitenti

Liczba zakonników na świecie: brak danych
Misjonarze Ekumeniczni obecni są w krajach: Włochy, Meksyk.
Dom generalny: Włochy (Riano)

Habit aktualny:

Szary habit przepasanym czarny paskiem, szary szkaplerz, na piersi zawieszony krzyżyk. Stroju dopełnia czarny płaszcz.

Na co dzień możliwy jednolity strój świecki: biała koszula, szara lub czarna kamizelka i szare spodnie.

Duchowość:

Źródłem charyzmatu Misjonarzy Ekumenicznych jest modlitwa Pana Jezusa skierowana do Ojca: Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał (J 17, 21). Powołaniem zgromadzenia jest więc modlitwa i praca na rzecz przywrócenia jedności chrześcijan.

Poprzez życie ślubami zakonnymi zakonnicy chcą dawać świadectwo ewangelicznej wierności Kościołowi: jego nauce i hierarchii. Od ich zjednoczenia z Kościołem zależy wartość i płodność ich ekumenicznego powołania. Pamiętając na słowa Psalmu: Jeżeli Pan domu nie zbuduje, na próżno się trudzą ci, którzy go wznoszą (Ps 127, 1) starają się w pierwszej kolejności modlić o jedność chrześcijan. Ponadto muszą być ludźmi głębokiego życia wewnętrznego, aby osiągnąć doskonałość miłości, gdyż zgodnie z nauką Kościoła nie ma prawdziwego ekumenizmu bez wewnętrznej przemiany.

Duchowość zgromadzenia zakłada uległość wobec natchnień Ducha Świętego. Ponadto skupia się wokół Ofiary Eucharystycznej jako widzialnego znaku i źródła jedności dla ludu Bożego. Ważne miejsce zajmuje Maryja, która jest Matką Jezusa Chrystusa i Jego Mistycznego Ciała, którym jest Kościół; następnie św. Michał Archanioł jako opiekun narodu wybranego i obrońca prawdy przed siłami zła. Czcią otaczany jest również św. Juda Tadeusz.

Założyciel nauczał zakonników, że ich domem jest Kościół, parafią - świat, ojczyzną - niebo, wielkością - pokora, zwycięstwem - posłuszeństwo, a bronią – miłość. Natomiast prawdziwy Misjonarz Ekumeniczny ma mieć odwagę pionierów, krew męczenników, kolana świętych i oczy proroków.

Sposób życia prowadzony jest na wzór pierwszych wspólnot chrześcijańskich - w duchu rodzinnym, w braterskiej miłości, życzliwości, szacunku i wzajemnym zrozumieniu.

Działalność:

Działalność apostolska zgromadzenia obejmuje trzy obszary: modlitwę w intencji jedności chrześcijan, szerzenie wiedzy i świadomości wśród katolików dążącą do ich otwarcia się na potrzeby ekumenizmu, oraz podejmowanie się różnego rodzaju inicjatyw ekumenicznych wraz z innymi wyznaniami chrześcijańskimi.

Historia:

Ks. Giulio M. Penitenti wraz z pojawieniem się powołania do kapłaństwa otrzymał również wrażliwość na problem podziału między wyznawcami Chrystusa. Kwestia ta była obecna w czasie jego kapłańskiej posługi. Wreszcie doprowadziła go do założenia wspólnoty zakonnej, ludzi pragnących jak on, poświęcić całe swoje życie na rzecz jedności chrześcijan poprzez modlitwę i pracę. Stało się to w Rzymie w 1944 roku. 

Początkowo wspólnota nosiła nazwę Dom Małych Pracowników. Składała się z trzech gałęzi zakonników, sióstr zakonnych i świeckich wspomagających pracę zgromadzenia w swoich środowiskach. Pierwsze zatwierdzenie kościelne otrzymała w 1951 roku.

Niewielki dom macierzysty zgromadzenia, który ostatecznie został ustanowiony w miejscowości Riano na północ od Rzymu stał się z czasem prężnym centrum ekumenicznym.

Strony www:
Włochy: www.taddeide.it
Meksyk: www.misionerosecumenicos.org

Przymierze Najświętszej Maryi

Przymierze Najświętszej Maryi (ASM)
Aliança de Santa Maria
Alianza de Santa María
Alliance of Saint Mary
Alleanza di Santa Maria
Alliance de Sainte-Marie
Allianz der Heiligen Maria

Data i miejsce założenia:
1966 rok - Portugalia

Założycielki:
m. Clara de Vasconcelos Pereira
m. Maria Áurea Ferreira Soares

Liczba sióstr na świecie: 32   * dane z 2014 roku
Siostry Przymierza Najświętszej Maryi obecne są w krajach: Portugalia
Dom generalny: Portugalia (Guimarães)

Habit aktualny:
Zgromadzenie bezhabitowe od początku swojego istnienia.

W czasie uroczystości siostry zakładają białą pelerynę z niebieskim krzyżem oraz z kapturem niebieskim po wewnętrznej stronie.

Duchowość:

Celem sióstr Przymierza Najświętszej Maryi jest współpraca w dziele ewangelizacji, poprzez niesienie Chrystusa światu za pośrednictwem Niepokalanego Serca Maryi.

Główne miejsce w duchowości zgromadzenia zajmuje orędzie Matki Bożej przekazane w Fatimie, którym siostry żyją i szerzą jego znajomość innym. Zgodnie z nim siostrom bliska jest idea poświęcenia i wynagrodzenia Bogu za grzechy, nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca oraz modlitwa różańcowa. Ponadto kładą nacisk na centralne miejsce Boga w swoim życiu, miłość do Pana Jezusa w Eucharystii, Niepokalanego Serca Maryi i Kościoła, dążenie do świętości i gorliwość apostolską. Orędzie fatimskie wymaga od sióstr sposobu życia zakorzenionego w prawdach Ewangelii.

Zakonnice składają cztery śluby zakonne. Oprócz tradycyjnych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, składają jeszcze ślub jedności, która najlepiej charakteryzuje ducha wspólnoty.

Działalność:

Działalność apostolska zgromadzenia skupia się przede wszystkim na szerzeniu orędzia fatimskiego przede wszystkim w ramach prowadzonych przez siostry kilku grup duszpasterskich dla dzieci, młodzieży i dorosłych, w tym w ramach Narodowej Krucjaty Różańcowej. Siostry pomagają również w duszpasterstwie parafialnym w zależności od aktualnych potrzeb, organizują obozy letnie i rekolekcje dla młodzieży i dorosłych.

Historia:

Przymierze Najświętszej Maryi narodziło się w Portugalii w mieście Porto w 1966 roku za sprawą dwóch nauczycielek Clary de Vasconcelos Pereira i Marii Áurea Ferreira Soares, które przejęte wagą fatimskiego orędzia, postanowiły wiernie przekazywać przesłanie Matki Bożej. Z czasem w ramach pracy apostolskiej zaczęły powstawać różne ruchy dla świeckich skupione wokół fatimskiego orędzia oraz modlitwy różańcowej.

Wspólnota została zatwierdzona przez biskupa diecezji Braga w 1985 roku jako stowarzyszenie wiernych. Jako zgromadzenie zakonne na prawie diecezjalnym została erygowana w 2002 roku. Siostry złożyły wówczas śluby wieczyste, a najmłodsze - śluby czasowe.

Dom Generalny:
Aliança de Santa Maria
Rua de Santa Maria, 2
4810-443 Guimarães
tel.: 253416144
e-mail: aliancasantamaria@gmail.com

Filmy:

Misjonarki Służebnice Bożego Ducha

Misjonarki Służebnice Bożego Ducha
Misioneras Siervas del Divino Espíritu
Missionárias Servas do Divino Espírito
Missionary Sisters Servants of the Divine Spirit
Missionarie Serve del Divino Spirito
Missionsschwestern Dienerinnen des Göttlichen Geistes

Data i miejsce założenia:
1983 rok - Kolumbia

Założyciele:
bp Alfonso Uribe Jaramillo
m. Blanca Ilvia Álvarez Rincón

Liczba sióstr na świecie: ok. 150  * dane z 2014 roku
Misjonarki Służebnice Bożego Ducha obecne są w krajach: Kolumbia, Ekwador, Peru, Panama, Włochy.
Dom generalny: Kolumbia (La Ceja)

Habit aktualny:

Beżowy habit z kołnierzykiem o rogach zaokrąglonych, na głowie beżowy welon w odcieniu jaśniejszym niż habit, na piersi zawieszony krzyżyk.

Na co dzień możliwy beżowy habit o kroju sukienki z kołnierzykiem o rogach prostych.

Duchowość:

Misjonarki Służebnice Bożego Ducha dążą do świętości przez naśladowanie Jezusa Chrystusa w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie, w oparciu o duchowość św. Franciszka z Asyżu. Ich styl życia charakteryzuje siostrzana jedność, prostota i radość.

Charyzmatem sióstr jest odkrywanie każdego dnia potrzeby Osoby i działania Ducha Świętego w swoim życiu, aby całkowicie wypełnić misję, powierzoną im przez Pana. Szczególnym zadaniem zgromadzenia jest ewangelizować z mocą Ducha Świętego.

Siostry starają się służyć Panu z pomocą Najświętszej Maryi Panny, która była najwierniejszą i prawdziwą Służebnicą Bożego Ducha.

Działalność:

Siostry w pierwszej kolejności starają się ewangelizować w miejscach, gdzie obecność kapłana jest rzadkością. Swoją posługą otaczają przede wszystkim dzieci, młodzież, rodziny, chorych i starszych w środowiskach ubogich. Siostry podejmują się katechizacji, pracy parafialnej, prowadzą rekolekcję, odwiedzają w domach potrzebujących, wspomagają Papieskie Dzieła Misyjne, ewangelizują za pomocą mass-mediów, szerzą wiedzę o doktrynie o Duchu Świętym, zajmują się formacją modlitewnych grup charyzmatycznych.

Historia:

Zgromadzenie narodziło się z inspiracji kolumbijskiego bpa Alfonso Uribe Jaramillo, który podejmował się licznych inicjatyw duszpasterskich, był żywo zaangażowany w tzw. Odnowę Charyzmatyczną, co miało znaczny wpływ na rodzaj duchowości przyszłego zgromadzenia.

Aby zapewnić ciągłość pracy swoich inicjatyw powołał do istnienia dwa stowarzyszenia dla świeckich oraz żeńską wspólnotę zakonną Misjonarek Służebnic Bożego Ducha, którego współzałożycielką stała się m. Blanca Ilvia Álvarez Rincón. Zgromadzenie powstało w mieście La Ceja w Kolumbii. Obecnie wspólnota jest zgromadzeniem na prawie diecezjalnym.

Strony www:
www.oocities.org/hermanasmisionerassde