Dominikanki

Zgromadzenie Sióstr Św. Dominika (OP)
Congregatio Sororum Sancti Dominici
Congregation of the Sisters of St. Dominic
(Dominican Sisters of the Immaculate Conception)
Congregazione delle Suore di San Domenico
Congregación de las Hermanas de Santo Domingo
Congregação das Irmãs de São Domingos
Congrégation des Soeurs de Saint Dominique
 Kongregation der Schwestern vom hl. Dominikus

Data i miejsce założenia:
1861 rok - Polska

Założycielka:
m. Kolumba – Róża Filipina Białecka

Liczba sióstr na świecie: 362 (w Polsce: 293)  * dane z 2008 roku
Dominikanki obecne są w krajach: Polska, Ukraina, Białoruś, Rosja, Włochy, USA, Kanada, Kamerun.
Dom generalny: Polska (Kraków)

Habit aktualny:

Biały habit przepasany skórzanym paskiem, biały szkaplerz i pelerynka, na głowie czarny welon z biała wypustką, przy boku różaniec.
Stroju dopełnia czarna kapa.

Nowicjuszki

Dominikanki w Kamerunie - habit bez pelerynki, krzyżyk na piersiach

Dominikanki w Kamerunie - na co dzień używany habit bez szkaplerza biały lub lekko pomarańczowy, biały welon.

Habit historyczny:

W czarnych szkaplerzach siostry konwerski

----------------------------------------------

Duchowość:

Zgromadzenie należy do wielkiej rodziny zakonnej, założonej przez św. Dominika, która od początku została ustanowiona dla głoszenia Słowa Bożego i zbawiania dusz. Dlatego wszystkie siostry poświęcają się realizacji apostolskich zadań Kościoła, zwiastując bliźnim Królestwo Boże.

Kontemplować i przekazywać innym owoce kontemplacji to podstawowa zasada życia sióstr dominikanek. Z kontemplacji Bożej Prawdy winno wypływać apostolstwo zgromadzenia, tak więc głoszenie prawdy jest podstawowym zadaniem sióstr. Aby sprostać temu wzniosłemu zadaniu, dominikanki troszczą się o osobistą zażyłość z Bogiem. Pomocne w jej kształtowaniu jest uroczyste, wspólnotowe sprawowanie Liturgii, zarówno codziennej Mszy Świętej, jak też Liturgii Godzin, zgłębianie Słowa Bożego, troska o kult Eucharystii, rozważanie tajemnic zbawienia w modlitwie różańcowej oraz cześć oddawana Matce Bożej, szczególnie pod wezwaniem Matki Dobrej Opieki oraz Królowej Różańca Świętego.

Wzorem realizacji powołania jest Jezus Chrystus Dobry Pasterz zatroskany o zbawienie wszystkich, Maryja zasłuchana i posłuszna Bogu oraz Apostołowie, a więc ci, którym Pan Jezus bezpośrednio polecił przekazywanie Jego orędzia aż po krańce świata. Patronami zgromadzenia są: Matka Boża, św. Dominik i św. Katarzyna ze Sieny.

Działalność:

W pełnieniu misji głoszenia Ewangelii najbardziej potrzebującym dominikanki nie ograniczają się do jakiejś ściśle określonej formy działalności. Najczęstszą formą jest katechizacja, organizowanie rekolekcji i dni skupienia, prowadzenie różnych grup duszpasterskich. Również sporą część apostolstwa obejmuje wychowanie najmłodszych w prowadzonych przez zgromadzenie kilku przedszkolach. Dominikanki prowadzą również ośrodek wychowawczy. Cierpiącym i ludziom w podeszłym wieku niosą pomoc we domach pomocy społecznej, domach opieki dla osób starszych, jak również w szpitalach oraz odwiedzając chorych w ich własnych domach, włączając się w pracę charytatywną Kościoła. Ponadto siostry pracują w parafiach jako zakrystianki, kancelistki, organistki.

Historia:

Polskie Zgromadzenie Sióstr św. Dominika założyła m. Kolumba – Róża Filipina Białecka. Odkrywając w sobie łaskę powołania do wyłącznej służby Bogu, w dniu swojego Bierzmowania złożyła ślub poświęcenia się Bogu w życiu zakonnym.
Początkowo zamierzała wstąpić do kontemplacyjnego klasztoru mniszek dominikanek w Krakowie, którym to zamiarem podzieliła się ze swoim spowiednikiem. Ten polecił jej jednak, aby porozmawiała o tym z przełożonym generalnym Zakonu Dominikańskiego, który w tym czasie akurat wizytował klasztory w Polsce. Generał zachęcił ją, aby formację zakonną odbyła w kontemplacyjno-czynnym zgromadzeniu dominikanek w Nancy we Francji i przeszczepiła go do Polski. Sugestię tą Róża odczytała jako wolę Bożą.
Po złożeniu ślubów zakonnych powróciła do Polski i w 1861 roku założyła w Tarnobrzegu – Wielowsi pierwszy w Polsce klasztor nowego zgromadzenia dominikanek czynnych, które miało się poświęcić głoszeniu prawdy ewangelicznej najbardziej potrzebującym. W owym czasie była to przede wszystkim ludność wiejska. W zakładanych przez siebie szkołach siostry troszczyły się o rozwój dzieci i młodzieży, przygotowywały w parafiach do przyjęcia sakramentów świętych, wspierając wysiłki miejscowych duszpasterzy. Opiekowały się także chorymi oraz towarzyszyły im w godzinie śmierci. W 1936 roku siostry rozpoczęły posługę w USA, gdzie znane są jako Dominikanki Niepokalanego Poczęcia.

Strony www:
http://dominikanki.pl
http://misje.dominikanki.pl
USA: www.sistersop.com

Filmy:







więcej filmów:
http://dominikanki.pl/multimedia/
www.youtube.com/user/siostrydominikanki/videos?view=0&flow=grid
.
.
.

Córki Mądrości

Instytut Córek Mądrości (FdLS)
Institutum Filiarum a Sapientia
Institut des Filles de la Sagesse
Daughters of Wisdom (Montfort Sisters)
Figlie della Sapienza (Monfortane)
Hijas de la Sabiduría
Filhas da Sabedoria
Töchter der Weisheit (Montfort-Schwestern)
Dochters der Wijsheid
inna nazwa: Montfortanki

Data i miejsce założenia:
1703 rok - Francja

Założyciele:
św. Ludwik Maria Grignion de Montfort
bł. Marie-Louise de Jésus Trichet

Liczba sióstr na świecie: 1712

Córki Mądrości obecne są w krajach: Francja, Belgia, Wielka Brytania, Irlandia, Włochy, USA, Kanada, Haiti, Kolumbia, Ekwador, Peru, Argentyna, Kongo, Madagaskar, Malawi, Indie, Filipiny, Indonezja, Papua Nowa Gwinea.

Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:

Zgromadzenie założone jako habitowe. Od 1973 roku siostry zaczęły nosić świeckie ubrania. 

Aktualnie zdecydowana większość sióstr nie nosi habitów.

 W niektórych krajach, głównie w Afryce oraz m.in. na Haiti i Indonezji Córki Mądrości noszą biały welon do jednolitego świeckiego ubrania: biała bluzka, szara spódnica i kamizelka, na piersi krzyż.

Córki Mądrości w Kolumbii - wiele sióstr nosi szary habit wycięty w szpic lub z kołnierzem, na głowie szary welon z białą wypustką, na piersi krzyż.

 Córki Mądrości w Indiach - jednolity świecki strój:
tradycyjne sari, na piersi krzyż.

Habit historyczny:

Szary habit z krzyżem na piersi, na głowie biały czepek z nakryciem opadającym po bokach na ramiona, przy boku różaniec.
Strój używany do 1964 roku.

------------------------------------------

Strój używany od 1964 roku: Szary habit wycięty w szpic, na głowie nieco ciemniejszy szary welon z białą wypustką, na piersi krzyż, przy boku różaniec.
Od 1970 roku zgromadzenie zrezygnowało z używania jednolitego stroju; każda prowincja ustała własne wytyczne odnośnie stroju.

Duchowość:

W centralnym punkcie duchowości zgromadzenia stoi osoba Jezusa Chrystusa Wiecznej i Wcielonej Mądrości. Ten rys duchowości zgromadzenie zawdzięcza swojemu założycielowi św. Ludwikowi Marii Grignon de Montfort, który odkrył Bożą Mądrość w tajemnicy Wcielenia, w której Bóg objawił swoją ogromną miłość do zranionej ludzkości. Powołaniem sióstr jest więc poświęcenie się Mądrości Słowa Wcielonego poprzez naśladowanie Jezusa Chrystusa w spalaniu się w miłości, co jest postrzegane przez siostry jako droga prawdziwego szczęścia. Miłości wyrażonej w konkretnym działaniu uczą się także od Maryi w tajemnicy Nawiedzenia.

Każdy dzień sióstr zaczyna się w kaplicy od oddania siebie Panu i prośby, aby był obecny w duszach, sercach i umysłach sióstr. Poprzez karty Pisma Świętego poznają Jezusa Chrystusa, który jest dla nich Nauczycielem mądrości. Bożą Mądrość siostry odkrywają również w zwykłych codziennych zdarzeniach. Boża Mądrość pozwala im radzić sobie z życiowymi doświadczeniami, a także dostrzegać to, co jest słuszne i sprawiedliwe, co czynić, kiedy i w jaki sposób. Wszelkie talenty obecne w ludziach, jak również cały świat z jego pięknem i przyrodą także postrzegane są jako dary Bożej Mądrości i dlatego pielęgnowane i rozwijane.

Jak od św. Ludwika zgromadzenie przejęło główny nurt duchowości oraz pobożność maryjną, tak od współzałożycielki bł. Marie-Louise nauczyło się miłości do ubogich i zawierzenia Bożej Opatrzności.

Działalność:

Zgromadzenie podejmuje się różnorodnej działalności apostolskiej. Zajmuje się edukacją i wychowaniem dzieci i młodzieży w szkołach, opiekuje się chorymi, niepełnosprawnymi fizycznie i intelektualnie, prowadzi domy dla osób w podeszłym wieku, włącza się w duszpasterstwo poprzez pracę w parafiach bądź prowadzenie domów rekolekcyjnych. Siostry angażują się także w pracę w różnych organizacjach społecznych, pracę charytatywną i socjalną.

Historia:

Św. Ludwik Maria Grignon de Montfort od najmłodszych lat chciał zostać księdzem i głosić Chrystusa. Większość swego kapłańskiego życia spędził na pracy misyjnej, przemierzając Francję, głosząc Ewangelię i niosąc przesłanie odnowy wiary, zwłaszcza biednym, docierając do miejsc opuszczonych przez ówczesny kościół.
W Poitiers, gdzie był kapelanem szpitala spotkał Marie Louise Trichet. Młoda dziewczyna była pod tak ogromnym wrażeniem świętego, że powierzyła mu swoje pragnienia zostania zakonnicą i opieki nad osobami wykluczonymi ze społeczeństwa i oddała się jego kierownictwu. Za jego radą opuściła rodzinny dom i zamieszkała wśród ubogich i chorych przebywających w miejscowym szpitalu, całkowicie poświęcając się służbie im.

W 1703 roku, po rozeznaniu powołania do życia zakonnego, otrzymała od św. Ludwika habit zakonny stając się pierwszą siostrą nowego zgromadzenia Córek Mądrości. Marie Louise miała wówczas zaledwie 19 lat; wkrótce dołączyła do niej towarzyszka. Po 10 latach Marie Louise opuściła szpital i rozpoczęła nową misję w Rochelle, tym razem nie z chorymi, ale z dziećmi, zakładając szkołę dla ubogich dziewcząt pozbawionych dostępu do edukacji. Odtąd zgromadzenie zaczęło rozwijać się obejmując swoją posługą coraz więcej dzieci w szkołach oraz chorych w szpitalach, w tym także ofiary wojen.

Strony www:
Dom generalny: www.fdlsagesse.org
Francja: www.fillesdelasagesse.fr
Belgia: www.fdls.be
Wielka Brytania, Irlandia: www.daughtersofwisdom.org.uk
USA: www.daughtersofwisdom.org
Kanada: www.sagesse.ca
Kolumbia: www.hijasdelasabiduria.org.co