22 marca 2017

Misjonarki św. Dominika


Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św. Dominika (OP)
Congregation of the Religious Missionaries of St. Dominic
Congregazione delle Suore Missionarie di San Domenico
Congregación de las Religiosas Misioneras de Santo Domingo
Congregação das Religiosas Missionárias de São Domingos
Congrégation des Religieuses Missionnaires de Saint Dominique


Data i miejsce założenia:
1887 rok - Hiszpania

Liczba sióstr na świecie: 594  * dane z 2008 roku
Misjonarki św. Dominika obecne są w krajach: Hiszpania, Portugalia, Włochy, USA, Chile, Birma, Tajlandia, Kambodża, Wietnam, Tajwan, Korea Płd., Japonia, Filipiny, Guam.
Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:

Biały habit przepasany czarnym skórzanym paskiem, biały szkaplerz,
na głowie czarny welon z białą wypustką.



Na Filipinach, w Guam i większość sióstr w USA: welon o bardziej tradycyjnym kroju.



Dopełnieniem stroju jest czarny płaszcz chórowy.

Siostry z nowicjuszkami
w Tajlandii.
Nowicjuszki na Filipinach.



Habit historyczny:






Duchowość:
Zgromadzenie należy do rodziny dominikańskiej, której główna zasada brzmi: Contemplare et contemplata aliis tradere – kontemplować i przekazywać innym owoce kontemplacji. Z kontemplacji Bożej nauki winno wypływać apostolstwo zgromadzenia, tak więc głoszenie Bożej nauki jest podstawowym zadaniem sióstr. Przypomina o tym hasło wspólnoty: Nieść Słowo i głosić Prawdę.
Oprócz kontemplacji Prawdy obowiązkiem każdej siostry jest Jej nauka i studiowanie. Filarami dominikańskiej duchowości są ponadto modlitwa i życie wspólnotowe, a także pobożność maryjna.
Tym, co wyróżnia Misjonarki św. Dominika od innych dominikańskich zgromadzeń jest ich charakter ukierunkowany na posługę typowo misyjną realizowaną w krajach niechrześcijańskich oraz wśród ludzi niewierzących lub tam, gdzie istnieje pilna potrzeba ewangelizacji. Zgodnie z tradycją zgromadzenia pierwsze miejsce zajmuje prowadzenie misji w krajach Dalekiego Wschodu. Będąc na służbie Chrystusowi i Jego Ewangelii siostry szerzą katolicką wiarę słowem i czynem, zachęcone poleceniem Pana Jezusa: Idźcie i głoście Ewangelię aż po krańce ziemi.



Działalność:
Siostry pełnią swoje apostolstwo poprzez edukację i wychowanie dzieci i młodzieży w przedszkolach, szkołach, uczelniach wyższych, internatach, sierocińcach, troskę o chorych i starszych, pracę charytatywną, duszpasterską, katechizację oraz posługę w domach zakonnych i seminariach.



Historia:
Historia zgromadzenia rozpoczyna się w 1885 roku, kiedy to pewna zamożna mieszkanka hiszpańskiego miasteczka Ocaña postanowiła założyć szkołę. Pomocy szukała u ojców Dominikanów z prowincji Matki Bożej Różańcowej, którzy przysłali do pracy w szkole cztery Dominikanki z Pampeluny wraz z grupą 13 kandydatek do życia zakonnego. Utworzyły one w 1887 roku pierwszą wspólnotę zgromadzenia nazwanego wówczas Dominikanki Tercjarki.
Niepowodzenia sprawiły, że wkrótce fundatorka straciła zainteresowanie szkołą oraz pracą sióstr. Przedsięwzięcie zakończyło się niepowodzeniem. Tymczasem ojcowie Dominikanie z prowincji pracujący na misjach na Dalekim Wschodzie, potrzebowali sióstr zakonnych do pomocy. W 1892 roku siostry z Ocaña przeniosły się więc do Madrytu, skąd pierwsze siostry wyjechały do pracy misyjnej w Chinach, gdzie objęły opieką osierocone dziewczynki. Odtąd młode zgromadzenie przyjęło charakter typowo misyjny, co siostry potwierdzały w czasie profesji wieczystej, składając dodatkowy ślub: pójścia na misje na Wschodzie.
Do 1933 roku zgromadzenie kierowane było przez Dominikanów z prowincji Matki Bożej Różańcowej. Wówczas uzyskało ono pełną niezależność oraz otrzymało kanoniczne uznanie, sporządzono konstytucje, w których potwierdzono misyjny charyzmat wspólnoty, przyjęto również nową nazwę Sióstr Misjonarek św. Dominika. W 1964 roku zgromadzenie uzyskało zatwierdzenie Stolicy Apostolskiej. 



Strony www:
Hiszpania: http://misionerasdesantodomingo.org
Filipiny: www.crmsdfilipinas.net
Korea Płd.: www.dominico.or.kr 



19 marca 2017

Franciszkanki Niepokalanego Poczęcia


Siostry Franciszkanki Niepokalanego Poczęcia (HFIC)
Franciscan Sisters of the Immaculate Conception
Suore Francescane dell'Immacolata Concezione
Hermanas Franciscanas de la Inmaculada Concepción
Irmãs Franciscanas da Imaculada Conceição
Soeurs Franciscaines de l'Immaculée Conception
Franziskanerinnen von der Unbefleckten Empfängnis

Data i miejsce założenia:
1973 rok - Honduras

Założyciel:
bp Bernardino Mazzarella OFM















Liczba sióstr na świecie: brak danych
Franciszkanki Niepokalanego Poczęcia obecne są w krajach: Honduras, Gwatemala, USA.
Dom generalny: Honduras (Comayagua)

Habit aktualny:

Szary habit z białym kołnierzykiem, przepasany białym sznurem, na głowie szary welon z białym paskiem.






Duchowość:
Głównym celem sióstr Franciszkanek Niepokalanego Poczęcia jest uświęcenie osobiste i bliźniego, zgodnie z wezwaniem Pana Jezusa: Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski (Mt 5, 48). Charyzmatem natomiast jest radykalne życie Świętą Ewangelią i głoszenie jej w prostocie i wewnętrznej radości w różnych posługach apostolskich, podążając za Chrystusem według przykładu św. Franciszka z Asyżu.
Franciszkańska duchowość zgromadzenia wzbogacona jest nabożeństwem do Najświętszej Maryi Panny. Rys maryjny cechuje się także naśladowaniem cnót Matki Bożej: wierności i radosnego poświęcenia się służbie Bogu i Kościołowi.
Hasłem zgromadzenia są słowa: Żyć prosto i radośnie jak Maryja i Franciszek.


Działalność:
Franciszkanki Niepokalanego Poczęcia nie mają wyznaczonej określonej działalności apostolskiej. Siostry podejmują się w Kościele różnego rodzaju zadań według tego, czego wymagają aktualne potrzeby czasu i miejsca, wszędzie dając świadectwo franciszkańskiego życia. Zawsze jednak starają się dawać pierwszeństwo służbie ludziom ubogim.


Historia:
Zgromadzenie powołał do istnienia misjonarz pochodzący z Włoch, franciszkanin bp Bernardino Mazzarella, pierwszy ordynariusz nowopowstałej diecezji Comayagua w Hondurasie. Franciszkanki Niepokalanego Poczęcia zostały założone w 1973 roku. Dom macierzysty znajduje się w stolicy diecezji, w Comayagua. Od 2007 roku wspólnota jest instytutem zakonnym na prawie diecezjalnym.


Adres e-mail:
hficpastoralvocacional@yahoo.com



15 marca 2017

Bractwo Misyjne Jana Pawła II


Stowarzyszenie Ojców Bractwa Misyjnego Jana Pawła II (FMJP2)
Fraternitas Missionalis Joannes Paulus II
Society of the Fathers of the Missionary Fraternity John Paul II
Società dei Padri della Fraternità Missionaria Giovanni Paolo II
Sociedad de los Padres de la Fraternidad Misionera Juan Pablo II
Sociedade dos Padres da Fraternidade Missionária João Paulo II
Société des Pères de la Fraternité Missionnaire Jean-Paul II


Data i miejsce założenia:
2009 rok - Włochy

Założyciel:
o. Pierre Aguila















Liczba członków na świecie: brak danych
Ojcowie Bractwa Misyjnego Jana Pawła II obecni są w krajach: Francja.
Dom generalny: Francja (Fréjus)


Habit aktualny:

Ojcowie i seminarzyści: Biały habit przepasany czarnym pasem, na piersi możliwy zawieszony krzyżyk.



Bracia: Brązowy habit przepasany brązowym pasem, na piersi zawieszony krzyżyk.



Habit historyczny:


Początkowo używany był strój w kolorze czarnym. W okresie formacji początkowej przepasany skórzanym paskiem.



Duchowość:
Bractwo Misyjne Jana Pawła II jest powołane, aby nieść Dobrą Nowinę tym, którzy są daleko (Dz 2, 39) oraz świadczyć bliźnim miłosierdzie Pana Jezusa Dobrego Samarytanina.
Wspólnota stawia sobie dwa podstawowe cele: iść na spotkanie tych, którzy nie chodzą do kościoła oraz obudzić ducha misyjnego ludzi ochrzczonych, aby przez świadectwo chrześcijańskiego życia oraz przy wykorzystaniu swoich talentów, zaangażowali się całym sercem w ewangelizację i misje ad gentes.
Bractwo opiera się na czterech filarach duchowości misyjnej określonej przez papieża Jana Pawła II: Całkowita uległość Duchowi Świętemu, który upodabnia członków bractwa do Chrystusa, jest ożywiającą duszą Kościoła oraz udziela im darów i charyzmatów koniecznych do pełnienia misji. Jednym z tych darów jest radość, która jest cechą charakterystyczną wspólnoty.
Drugi filar to osobista relacja z Panem Jezusem, której podstawą jest intensywne życie modlitewne. Niezależnie od wagi pracy apostolskiej, bractwo traktuje codzienną modlitwę osobistą jako zasadniczą przestrzeń spotkania z Bogiem. Szczególne miejsce zajmuje Eucharystia będąca źródłem i szczytem zjednoczenia z Panem.
Trzeci to gorąca miłość do dusz ludzkich i Kościoła, która skłania ojców do poszukiwania zagubionych owiec na wzór Dobrego Pasterza. Ta miłość do Kościoła gotowa jest aż do oddania własnego życia, ponieważ wierność Chrystusowi nie może być oddzielona od wierności Kościołowi.
Ostatni filar to codzienne podążanie drogą świętości ponieważ misjonarz jest autentyczny jedynie wówczas, gdy wchodzi na drogę świętości; ojcowie żyją w małych wspólnotach w duchu Ośmiu Błogosławieństw realizowanych w życiu apostolskim. Nieocenioną pomoc w dążeniu do świętości stanowi praktyka regularnej spowiedzi świętej.
Głównym patronem bractwa jest Jan Paweł II; innymi patronami są: św. Franciszek Ksawery, św. Teresa z od Dzieciątka Jezus oraz św. Matka Teresa z Kalkuty.


Działalność:
Ojcowie bractwa prowadzą parafię we Francji oraz włączają się w różne inicjatywy ewangelizacyjne, w tym rekolekcje, ewangelizację poprzez muzykę itp. Ponadto apostolstwo bractwa obejmuje różnoraką działalność społeczną obejmującą głównie ludzi najuboższych, przywracającą im poczucie godności m.in. pomoc w budowie domu, znalezieniu pracy, wychowaniu dzieci.


Historia:
Bractwo Misyjne Jana Pawła II skupia w sobie różne powołania: kapłanów i seminarzystów, braci i siostry zakonne oraz świeckich dzielących wspólny charyzmat, każdy według swojego stanu życia.
Bractwo powstało z inicjatywy o. Pierre Aguila, będącego wówczas członkiem Wspólnoty Błogosławieństw, podobnie jak pierwsi członkowie bractwa. W 2006 roku modląc się przed Najświętszym Sakramentem otrzymał natchnienie do założenia wspólnoty poświęconej ewangelizacji. Wzorować się miała na przykładzie i nauczaniu papieża Jana Pawła II. Dniem uważanym za początek istnienia bractwa jest 2009 rok, kiedy ks. Aguila wraz z s. Noemi, późniejszą pierwszą siostrą bractwa, modlili się w Rzymie przy grobie papieża w rocznicę jego śmierci.
Wspólnota została przyjęta we Francji przez biskupa diecezji Fréjus-Toulon, który zatwierdził także konstytucje bractwa w 2015 roku. W 2011 roku pierwszych dwóch seminarzystów zostało wyświęconych na kapłanów. W tym samym roku narodziła się też gałąź żeńska, a w 2016 roku pierwszy brat zakonny został włączony do bractwa.

Strony www:
www.fmjp2.org