24 września 2017

Dominikanki bł. Imeldy


Zgromadzenie Sióstr Dominikanek bł. Imeldy (OP)
Congregation of the Dominican Sisters of Blessed Imelda
Congregazione delle Suore Domenicane della Beata Imelda
Congregación de las Hermanas Dominicas de la Beata Imelda
Congregação das Irmãs Dominicanas da Beata Imelda
Congrégation des Sœurs Dominicaines de la Bienheureuse Imelda
Kongregation der Dominikanerinnen von Beata Imelda
Kongregácia Sestier Dominikánok bl. Imeldy


Data i miejsce założenia:
1943 rok - Słowacja

Liczba sióstr na świecie: brak danych
Dominikanki bł. Imeldy obecne są w krajach: Słowacja, Ukraina, Kamerun.
Dom generalny: Słowacja (Bratysława)


Habit aktualny:

Biały habit przepasany skórzanym paskiem, biały szkaplerz z kołnierzykiem, na głowie czarny welon z białą wypustką, przy boku różaniec.


Na co dzień używany także jednolity świecki strój: biała bluzka, czarna spódnica, z welonem na głowie, na piersi zawieszony krzyżyk.


Habit historyczny:




Duchowość:
Dominikanki bł. Imeldy są zgromadzeniem kontemplacyjno-czynnym, żyjącym zgodnie z dominikańskim charyzmatem: Contemplari et contemplata aliis tradere – kontemplować i przekazywać innym owoce kontemplacji. Przedmiotem kontemplacji w życiu dominikańskim jest Boża prawda. Siostry kochają prawdę, studiują ją, kontemplują, żyją nią, głoszą i bronią jej.
Poszukiwanie i umiłowanie prawdy - caritas veritatis - oraz głoszenie prawdy Ewangelii tym, którzy najbardziej tego potrzebują jest pierwszym zadaniem sióstr; głoszenie nie tylko słowem, ale i przykładem życia. Chcą one być obecne wszędzie tam, gdzie ludzie pytają o sens życia, szukają Boga, gdzie cierpią i potrzebują pomocy w poszukiwaniu Jezusa Chrystusa, Drogi, Prawdy i Życia.
Ponadto duchowość dominikańska charakteryzuje: życie wspólnotowe, zachowywanie rad ewangelicznych, studium, wspólna modlitwa i przestrzeganie obserwancji. Msza Święta oraz Liturgia Godzin to najważniejsze momenty każdego dnia sióstr. Środkami służącymi do zachowania zakonnego stylu życia to: klauzura, cisza, habit i akty pokutne.
W życiu wspólnotowym Dominikanki widzą realizację ideału pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej, gdzie wszyscy mieli jedno serce i jedną duszę, i wszystko było wspólne. W swoich wspólnotach pragną postępować według Chrystusowego przykazania miłości: Miłujcie się tak, jak Ja was umiłowałem (J 15, 12).



Działalność:
Zgromadzenie angażuje się w katechizację, prowadzi gimnazjum oraz przedszkola, dom pomocy dla osób starszych, włącza się w duszpasterstwo powołaniowe oraz pracę misyjną. Siostry apostołują również poprzez sztukę.



Historia:
Zgromadzenie Sióstr Dominikanek bł. Imeldy powstało w 1943 roku i pochodzi z węgierskiego Zgromadzenia Dominikanek św. Apostołów, które miało swoje klasztory we wschodniej Słowacji, w których prowadziło m.in. działalność edukacyjną. Po rozpadzie Austro-Węgier i powstaniu Czechosłowacji, ze względów politycznych klasztory te związały się ze Zgromadzeniem Dominikanek Czeskich.
Bieg zdarzeń historycznych, które uniemożliwiały siostrom pełne życie charyzmatem św. Dominika na Słowacji w dotychczasowej formie doprowadziły do narodzin nowego zgromadzenia, które utworzyło 15 sióstr z pomocą o. Innocenta Müllera OP. Dom macierzysty z siedzibą przełożonej generalnej ustanowiono w miejscowości Petrovany. Działalność apostolska sióstr w tym okresie polegała na edukacji i wychowaniu młodzieży i działalności opiekuńczej w domu pomocy.
Jako patronkę zgromadzenia siostry wybrały bł. Imeldę, najmłodszą świętą dominikańską dla najmłodszego zgromadzenia dominikańskiego, która zainspirowała je prostotą i miłością do Eucharystii.


Strony www:
www.dominikanky.sk



22 września 2017

Lasaliańskie Służebnice Jezusa


Wspólnota Sióstr Lasaliańskich Służebnic Jezusa (SLJ)
Community of the Lasallian Sisters Servants of Jesus
Comunità delle Suore Serve Lasalliane di Gesù
Comunidad de las Hermanas Siervas Lasalianas de Jesús
Comunidade das Irmãs Servas Lasalianas de Jesus
Communauté des Sœurs Servantes Lasalliennes de Jésus


Data i miejsce założenia:
1992 rok - Haiti

Liczba sióstr na świecie: 7  * dane z 2016 roku
Lasaliańskie Służebnice Jezusa obecne są w krajach: Haiti.
Dom wspólnoty: Haiti (Port-de-Paix)


Habit aktualny:

Biała lub kremowa bluzka, szara spódnica, na głowie biały lub kremowy welon, na piersi zawieszony krzyżyk.



Duchowość:
Wspólnota żyje duchowością lasaliańską, której podstawą jest wiara, a jej owocem gorliwość, która rodzi samego Pana Jezusa w sercach tych, którzy są siostrom powierzeni.
Maryja Dziewica, pierwsza Służebnica Jezusa oraz św. Jan Chrzciciel De La Salle, wielki apostoł miłości Boga wobec dzieci w trudnej sytuacji, są dla sióstr przewodnikami i towarzyszami na drodze poszukiwania woli Bożej.
Lasalianki opierają swoje życie na modlitwie, życiu wspólnotowym i apostolstwie. To ostatnie całkowicie poświęcone jest chrześcijańskiej trosce o zaspokojenie potrzeb ubogich, szczególnie dzieci i kobiet znajdujących się w niekorzystnej sytuacji życiowej. Siostry wierzą w siłę modlitwy, solidarności i przyjaźni, które sprawiają, że ich apostolstwo staje się skuteczne.


Działalność:
Aktualnie siostry prowadzą szkołę podstawową, przedszkole, sierociniec, aptekę dla ubogich oraz grupę duszpasterską dla kobiet.

Historia:
Wspólnota narodziła się w 1992 roku w Port-de-Paix na Haiti. Pierwsze członkinie pracowały jako nauczycielki w miejscowej szkole prowadzonej przez Braci Szkolnych, zgromadzenia założonego przez św. Jana Chrzciciela De La Salle. Duchowe kierownictwo nad siostrami sprawował br. Hermann Austinvil, On pomagał im odkrywać duchowość lasaliańską, uczył wrażliwości na ubogie dzieci.
Początki były bardzo trudne przez ubóstwo materialne oraz niezdecydowanie niektórych kobiet co do swojej obecności we wspólnocie. Część spośród pierwszych członkiń wkrótce odeszła, pozostały trzy siostry. Pomimo tego wspólnota uzyskała w 1998 roku pierwsze zatwierdzenie od biskupa diecezji Port-de-Paix.
Oprócz nauczania w miejscowej szkole, siostry otoczyły opieką dzieci z trudnościami w nauce oraz przygarnęły pod swój dach troje osieroconych dzieci.

Strony www:
https://lasalliennes.wordpress.com/about



17 września 2017

Służebniczki Śląskie


Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej (ABVM)
Congregatio Sororum Ancillarum Beatae Mariae Virginis Immaculatae Conceptae
Congregation of the Sisters Servants of the Immaculate Conception of the Blessed Virgin Mary (of Silesia)
Congregazione delle Piccole Ancelle dell'Immacolata Concezione della Beata Vergine Maria (di Slesia)
Congregación de Hermanas Siervas de la Inmaculada Concepción de la Beata Virgen María (de Silesia)
Congregação das Irmãs Servas da Imaculada Conceição da Santíssima Virgem Maria (de Silésia)
Congrégation des Sœurs Servantes de la Très Sainte Vierge Marie Immaculée Conception (de Silésie)
Kongregation der Schwestern Mägde Mariens von der Unbefleckten Empfängnis (von Schlesien)


Data i miejsce założenia:
1850 rok – Polska
1897 rok – usamodzielnienie się zgromadzenia śląskiego

Założyciel:
Zgromadzenie powstało przez usamodzielnienie się części zgromadzenia, które założył bł. Edmund Bojanowski w 1850 roku.

bł. Edmund Bojanowski














Liczba sióstr na świecie: 753 (w Polsce: 619)   * dane z 2008 roku
Służebniczki Śląskie obecne są w krajach: Polska, Białoruś, Ukraina, Słowacja, Czechy, Niemcy, Francja, Włochy, Kanada, Kamerun.
Dom generalny: Polska (Wrocław)


Habit aktualny:

Strój używany od 1964 roku:
Granatowy habit z białym kołnierzykiem, na głowie czarny welon, na piersi zawieszony krzyż.




Profeski czasowe na piersi zawieszony medal zamiast krzyża.


Na co dzień możliwy także habit szary i czarny welon lub błękitny habit
i biały welon.



W Niemczech, Kanadzie, Czechach i Słowacji:
Granatowy habit i granatowy welon z białą wypustką.


W Kamerunie: strój uroczysty: biały habit i welon.
Strój codzienny: błękitny habit i biały welon.


Habit historyczny:

Strój używany do 1964 roku




Duchowość:
Wpatrując się w Chrystusa Służebniczki widzą przede wszystkim Tego, który z miłości ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi (Flp 2,7). Naśladowanie Chrystusa w Jego służebnej miłości wymaga całkowitego i wyłącznego oddania się Bogu. Osiągnięcie prawdziwej postawy służebnej jest możliwe tylko dzięki osobistej relacji sióstr z Chrystusem. Wyraża się ona w gotowości kształtowania w sobie ducha ofiary i wyrzeczenia. Postawa służby jest więc ściśle związana z zaparciem się siebie i rezygnacją z własnych upodobań, dlatego też pierwsza Reguła nakazywała siostrom oderwanie się od świata, który na sile, bogactwie i wielkości buduje swoje znaczenie.
Bezinteresowna służebna miłość nacechowana pokorą i prostotą stanowi charakterystyczną cechę duchowości zgromadzenia. Kolejną cechą jest zaufanie Bożej Opatrzności.
Służebniczki są wspólnotą o duchowości maryjnej. Przejawia się ona w postawie zawierzenia Maryi, ukochania Jej i naśladowania w codziennym życiu, zwłaszcza cnót: miłości, pokory, prostoty i rozmodlenia. Poznając życie Matki Bożej, siostry starają się coraz bardziej Ją kochać i coraz doskonalej naśladować, szczególnie w posługiwaniu człowiekowi. Hasłem zgromadzenia są słowa Maryi: Oto Ja Służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa.
Siostry uroczyście obchodzą maryjne święta, codziennie odmawiają różaniec, odprawiają nabożeństwa maryjne, połączone z adoracją Najświętszego Sakramentu, w każdą sobotę śpiewają Godzinki o NMP, odmawiają Litanię Loretańską oraz akt oddania Matce Bożej.
Zgromadzenie poświęciło się też Najświętszemu Sercu Jezusa, oddając Mu cześć w każdy piątek, poza tym szczególną czcią siostry otaczają także św. Józefa.



Działalność:
Służebniczki Śląskie prowadzą liczne przedszkola, zwane ochronkami, otaczają opieką w domach dziecka dzieci zaniedbane i opuszczone, prowadzą świetlice dla dzieci i młodzieży, katechizują w szkołach. Religijnym wychowaniem obejmują młodzież, zwłaszcza żeńską, przygotowując ją do życia chrześcijańskiego oraz do pełnienia obowiązków w Kościele i społeczeństwie. Rozwijają różne formy apostolstwa młodzieży, organizując rekolekcje, dni skupienia, wakacje. Ponadto siostry opiekują się chorymi i opuszczonymi w domu pomocy społecznej oraz pomagają ludziom ubogim.



Historia:
Założyciel zgromadzenia bł. Edmund Bojanowski był człowiekiem świeckim, który aktywnie angażował się w pracę społeczną, której celem było moralne, kulturalne oraz ekonomiczne odnowienie XIX-wiecznej wielkopolskiej wsi. Punktem przełomowym w życiu błogosławionego była epidemia cholery w roku 1849, która doprowadziła ludność wiejską do nędzy i osierociła dużą liczbę dzieci. Wówczas z narażeniem życia pielęgnował chorych, za własne oszczędności kupował żywność i lekarstwa oraz sprowadzał do chorych lekarza i kapłana z posługą sakramentalną. Najwięcej uwagi poświęcił sierotom oraz dzieciom wiejskim organizując dla nich tzw. ochronki.
Do pracy w nich postanowił zaangażować dziewczęta wiejskie, które ożywione wspólną ideą ofiarnie poświęciłyby się dzieciom. Kilka lat później dziewczętom bezinteresownie posługującym w ochronkach nadał zakonny styl życia. Oficjalnie zgromadzenie Sióstr Służebniczek założone zostało w 1850 roku w Podrzeczu koło Gostynia w Wielkopolsce. W 1871 roku w chwili śmierci założyciela zgromadzenie liczyło 188 sióstr.
Nieprzychylne wobec zakonów działania zaborców m. in. dekrety kasacyjne istniejących placówek, zakaz przyjmowania nowych kandydatek i utrzymywania kontaktu z przełożonymi doprowadziły do podziału Służebniczek na cztery autonomiczne zgromadzenia: wielkopolskie, śląskie, starowiejskie i dębickie.



Pierwszy dom służebniczek na Śląsku został otwarty w 1866 roku w Porębie koło Góry św. Anny. Od 1877 roku klasztor ten stał się siedzibą przełożonej generalnej, która na mocy ustaw Kulturkampfu musiała opuścić Wielkopolskę. Jednak z upływem czasu władze rządowe coraz bardziej stawały się nieprzychylne wobec polskiego kierownictwa wspólnoty. Ponadto trudności w kierowaniu tak bardzo rozproszonym zgromadzeniem doprowadziły do decyzji jego podziału w 1897 roku wzdłuż granicy diecezji gnieźnieńsko-poznańskiej z diecezją wrocławską, na Służebniczki Wielkopolskie i Śląskie.
W dniu usamodzielnienia się zgromadzenie śląskie liczyło 82 siostry. Szybki rozwój wspólnoty sprawił, że w 1923 roku było już 804 sióstr profesek i 114 nowicjuszek, natomiast w 1939 roku było 1373 profesek 26 nowicjuszek i 11 postulantek.



Strony www:
Polska: www.sluzebniczki.pl
Ukraina: www.sluzebniczki.org.ua
Niemcy: www.maegde-mariens.de
Czechy: www.sestry-sluzebnice-npm.cz
Słowacja: www.sluzobnicky.sk

Filmy: