15 maja 2015

ss. Królowej Świata


Zgromadzenie Sióstr Królowej Świata
Congregazione delle Suore della Regina del Mondo
Congregation of the Sisters of Queen of the World
Congregación de las Hermanas Reina del Mundo
Congregação das Irmãs da Rainha do Mundo
Congrégation des Sœurs de la Reine du Monde
Kongregation der Schwestern der Königin der Welt
Družba Sestara Kraljice Svijeta


Data i miejsce założenia:
1963 rok - Chorwacja

Założyciel:
o. Ivan Jäger SJ















Liczba sióstr na świecie: 44
Siostry Królowej Świata obecne są w krajach: Chorwacja, Niemcy.
Dom generalny: Chorwacja (Zagrzeb)


Habit aktualny:

Czarny habit wycięty w szpic z kołnierzem (lub habit ze zwykłym białym kołnierzykiem), na głowie czarny welon z biała wypustką, na piersi zawieszony medal.




Duchowość:
Zgromadzenie jest powołane, aby służyć Kościołowi poprzez pomoc kapłanom w pracy parafialnej. Siostry naśladują Chrystusa ubogiego, czystego i posłusznego aż do śmierci na Krzyżu. Dla sióstr żyć w Chrystusie znaczy żyć dla Kościoła; starają się więc o wzmocnienie i wzrost Ciała Chrystusowego - Kościoła.
W zgromadzeniu w sposób szczególny czci się Najświętszą Maryję Pannę jako Królową Świata. Ona jest patronką zgromadzenia, Jej wstawiennictwu siostry powierzają swoje życie i apostolstwo.
Zakonnice codziennie poświęcają godzinę medytacji, odmawiają Liturgię Godzin, różaniec, dwukrotnie w ciągu dnia robią rachunek sumienia. Najważniejsze miejsce zajmuje jednak Eucharystia, która ożywia całe życie duchowe wspólnoty. Istotne jest także codzienne czytanie i rozważanie Pisma Świętego oraz zgłębianie duchowości chrześcijańskiej. Podkreśla się również znaczenie jedności między siostrami, natomiast wspólnota życia daje im okazję do praktykowania prawdziwej miłości chrześcijańskiej.


Działalność:
Zgodnie z celem zgromadzenia siostry zaangażowane są w różne formy pracy parafialnej. Pracują jako katechetki, zakrystianki, organistki, prowadzą chóry parafialne, przygotowują dzieci i młodzież do przyjęcia sakramentu Pierwszej Komunii Świętej i Bierzmowania, zajmują się animacją liturgiczną i biblijną, organizują rekolekcje dla dziewcząt, propagują prasę katolicką. Pełnią również dzieła miłosierdzia wobec ubogich i chorych w parafii, posługują także w domu opieki dla osób starszych i niedołężnych. Apostolstwo zgromadzenie zawsze ściśle związane jest z parafią.


Historia:
Założycielem Sióstr Królowej Świata był jezuita o. Ivan Jäger. Był teologiem,  wychowawcą młodzieży, zwłaszcza kandydatów do kapłaństwa, był również znanym w Chorwacji misjonarzem ludowym. W pracy tej spostrzegł, że w wielu parafiach brakowało księży, co skutkowało duchowym spustoszeniem w życiu ludzi. Chciał więc pomóc w duchowej odnowie Kościoła. W 1963 roku w miejscowości Turanj założył żeńską wspólnotę zakonną przeznaczoną do pracy w apostolstwie parafialnym. Powierzył ją opiece Maryi, Królowej Świata.
Ojciec Ivan Jäger miał trzy wielkie miłości: Eucharystię, z której czerpał siłę i moc do apostolstwa; Matkę Bożą, której powierzał wszystkie swoje wysiłki i pragnienia; oraz Kościół, dla którego żył i kochał żarliwym sercem.Te trzy cechy stały się więc podstawą duchowości sióstr.
Zgromadzenie Sióstr Królowej Świata od 1982 roku jest wspólnotą na prawie diecezjalnym. Siostry obecne są w kilku domach w Chorwacji i jednym w Niemczech w Monachium.

Strony www:
http://ds-kraljice-svijeta.hr



12 maja 2015

Franciszkanki Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej


Siostry Tercjarki Franciszkanki Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej
Hermanas Terciarias Franciscanas del Tránsito y Asunción de Nuestra Señora
(Franciscanas del Pozo Santo)
Irmãs Terciárias Franciscanas do Trânsito e Assunção de Nossa Senhora
Suore Terziarie Francescane della Dormizione e Assunzione di Nostra Signora
Tertiary Franciscan Sisters of the Dormition and Assumption of Our Lady
Sœurs Tertiaires Franciscaines de la Dormition et de l'Assomption de Notre-Dame


Data i miejsce założenia:
1666 rok - Hiszpania

Założycielki (od lewej):
m. Marta de Jesús Carrillo Aguilera
m. Beatriz Jerónima de la Concepción



Liczba sióstr na świecie: brak danych
Franciszkanki Zaśnięcia i Wniebowzięcia Matki Bożej obecne są w krajach: Hiszpania.
Dom generalny: Hiszpania (Sewilla)


Habit aktualny:


Granatowy habit w prostokątnym wycięciem pod szyją, przepasany białym sznurem, biały kołnierz, na głowie biały czepek i czarny welon, na piersi zawieszony duży medal, przy boku koronka franciszkańska.






Charyzmat:
Podstawą życia i normą postępowania zgromadzenia jest Święta Ewangelia Jezusa Chrystusa. Sposób życia sióstr oparty jest na regule Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka z Asyżu. Duchowość zgromadzenia wyróżnia się szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej w tajemnicy Jej Zaśnięcia i Wniebowzięcia.
Od samego początku istnienia wspólnoty charyzmat realizowany jest przez szpitalną posługę ubogim, cierpiącym, niepełnosprawnym bądź nieuleczalnie chorym ludziom, niosąc pomoc w chorobie lub towarzysząc w chwili śmierci.


Historia:
Zgromadzenie ma swoje korzenie w XVII wieku. Marta de Jesús Carrillo Aguilera, kobieta szlachetnie urodzona, oddana Najświętszej Dziewicy i duszom w czyśćcu, za które od dziecka modliła się codziennie na różańcu. Po śmierci męża i usamodzielnieniu się dzieci została tercjarką franciszkańską i poświęciła się działalności dobroczynnej wśród chorych oraz pielgrzymów.
W 1666 roku w Sewilli przy placu Pozo Santo m. Marta de Jesús założyła wraz z drugą tercjarką m. Beatriz Jerónima de la Concepción szpital służący chorym i umierającym, zwłaszcza ubogim i opuszczonym kobietom. To właśnie z pracy szpitalnej tych dwóch kobiet zrodziło się pobożne stowarzyszenie tercjarek franciszkańskich. Wspólnota ta przez wieki opiekowała się chorymi wyróżniając się miłością i świętością życia należących do niej sióstr. Stowarzyszenie to zostało zatwierdzone przez ordynariusza Sewilli jako zgromadzenie zakonne na prawie diecezjalnym dopiero w 1946 roku.
Siostry do dziś pełnią posługę w szpitalu przy Pozo Santo założonym przez m. Martę i m. Beatriz w XVII wieku.


Strony www:
http://franciscanasdelpozosanto.blogspot.com




9 maja 2015

Betanie


Zakon Naśladowania Chrystusa (OIC)
Order of the Imitation of Christ (Bethany Ashram; Bethanians)
Ordine dell'Imitazione di Cristo
Orden de la Imitación de Cristo
Ordem da Imitação de Cristo
Ordre de l'Imitation du Christ
Orden der Nachfolge Christi (Bethanien)
Zgromadzenie obrządku syro-malankarskiego, złożone z kapłanów i braci zakonnych.

Data i miejsce założenia:
1919 rok - Indie

Założyciel:
abp Geevarghese Mar Ivanios















Liczba zakonników na świecie: 238 (w tym: 166 kapłanów, 8 braci,
64 seminarzystów)  * dane z 2015 roku
Betanie obecni są w krajach: Indie, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Belgia, Włochy, USA, Etiopia.
Dom generalny: Indie (Kottayam)

Habit aktualny:

Pomarańczowy habit przepasany pomarańczowym pasem wiązanym po prawej stronie, na piersi zawieszony krzyż.




Duchowość:
Głównym celem zgromadzenia jest podążanie na Panem Jezusem przez doskonałe przestrzeganie rad ewangelicznych: posłuszeństwa, czystości i ubóstwa, poświęcenie się dla chwały Boga oraz służba bliźnim w doskonałej miłości.
Szczególnym powołaniem jest naśladowanie Jezusa Chrystusa w życiu modlitwy i działalności, co realizowane jest w ramach indyjskiej tradycji monastycznej i ma na celu ewangelizację przede wszystkim Indii przez duchową odnowę Katolickiego Kościoła Syro-Malankarskiego, którego zakon jest częścią.
Naśladowanie Pana Jezusa w życiu modlitwy polega na dążeniu do stałej jedności z Bogiem poprzez modlitwę, medytację, zwłaszcza Słowa Bożego, udział w życiu liturgicznym Kościoła i spełnianie różnych praktyk duchownych m.in. milczenia czy długich czuwań modlitewnych.
Naśladowanie Chrystusa w Jego działalności to głoszenie Ewangelii o Królestwie Bożym na ziemi i prowadzenie ludzi do Przedwiecznego Ojca poprzez różnego rodzaju dzieła apostolskie. Zgromadzenie ma więc charakter kontemplacyjno-czynny.
Duch zakonników ma być taki, jak mieszkańców domu w Betanii – Łazarza, Marii i Marty - domu szczególnie umiłowanego przez Pana Jezusa. Łazarz był przyjacielem Jezusa; Maria stała się symbolem życia modlitwy; Marta wzorem służby apostolskiej. Ponadto sposób życia zakonników cechuje się atmosferą radosnej ascezy, nawróceniem serca, wyrzeczeniem pospolitych myśli i pragnień, wyzwoleniem się z iluzji materialistycznego życia i koncentracji na sferze duchowej.
Patronami wspólnoty są: Matka Boża, św. Józef, św. Tomasz Apostoł Indii, św. Jan Ewangelista, święci mieszkańcy domu betańskiego, św. Bazyli i św. Teresa od Dzieciątka Jezus.



Działalność:
Działalność apostolska zgromadzenia obejmuje głoszenie Ewangelii, prowadzenie rekolekcji, szerzenie duchowej odnowy, prowadzenie parafii syro-malankarskich działalność misyjną, przede wszystkim w Indiach, ekumenizm polegający na wspieraniu zjednoczenia Kościołów tradycji syryjskiej w Indiach, ponadto wpieranie duszpasterskich potrzeb Kościoła powszechnego, apostolat wychowawczy wśród młodzieży, ewangelizację za pomocą mass-mediów oraz działalność charytatywną.


Historia:
Abp Geevarghese Mar Ivanios był kapłanem Malankarskiego Kościoła Ortodoksyjnego (Prawosławnego) w Indiach. Po święceniach zaczął interesować się możliwością odnowy duchowej Kościoła przez życie monastyczne, przyglądał się również życiu mniszemu w religii hinduistycznej. W końcu postanowił założyć męską wspólnotę zakonną nazwaną Zakonem Naśladowania Chrystusa. Powstała ona w 1919 roku w Ranni-Perunad w stanie Kerala.
W 1925 roku został wyświęcony na biskupa. Był to czas sporów między dwoma frakcjami w obrębie Malankarskiego Kościoła Ortodoksyjnego. Poszukiwanie prawdy doprowadziło go do silnego przekonania o konieczności zjednoczenia z Kościołem Katolickim i uznania zwierzchności papieża. W 1930 roku wraz z grupą duchownych i świeckich oraz z członkami założonego przez siebie zgromadzenia złożył katolickie wyznanie wiary. Grupa ta stała się zalążkiem Katolickiego Kościoła Syro-Malankarskiego. Mar Ivanios był inicjatorem jego powstania.
Zakon Naśladowania Chrystusa jest pierwszą malankarską wspólnota zakonną. Pragnieniem założyciela było, aby oprócz duchowej odnowy Kościoła, zakonnicy głosili Ewangelię Jezusa Chrystusa w całych Indiach, dlatego zakon jest silnie zakorzeniony w tradycji indyjskiej. Od 1966 roku jest zgromadzeniem na prawie papieskim.


Strony www:
Dom Generalny: http://bethanyashram.com
Indie: prowincja Navajyothi, prowincja Navajeevan
Europa: www.bethanyeurope.org



6 maja 2015

Misjonarki Krwi Chrystusa


Siostry Misjonarki Krwi Chrystusa (MSC)
Missionariae Sanguinis Christi
Missionary Sisters of the Blood of Christ
Suore Missionarie del Sangue di Cristo
Hermanas Misioneras de la Sangre de Cristo
Irmãs Missionárias do Sangue de Cristo
Sœurs Missionnaires du Sang du Christ
Missionsschwestern vom Blut Christi


Data i miejsce założenia:
1987 rok - Polska

Założyciel:
o. Winfried Wermter CPPS














Liczba sióstr na świecie: ok. 30
Misjonarki Krwi Chrystusa obecne są w krajach: Polska.
Dom generalny: Polska (Chrusty)


Habit aktualny:

Grafitowy habit ze szkaplerzem, przepasany czerwonym sznurem z siedmioma węzłami, na głowie szara chustka, na piersi zawieszony na czerwonym sznurku krzyżyk z wizerunkiem Jezusa i Maryi przyjmującej do otwartego kielicha Krew Chrystusową.

Możliwy także habit i szkaplerz jasno-szary.


Duchowość:
Duchowości zgromadzenia opiera się na Krwi Chrystusa. Jest Ona nie tylko symbolem cierpienia, męki i śmierci, ale też symbolem zmartwychwstania do nowego życia, ponieważ to zmartwychwstanie jest owocem Chrystusowego Odkupienia. Krew Chrystusa jest więc najmocniejszym wyrazem miłości Bożej – miłości „przelanej na Krzyżu”.
Celem życia sióstr jest całkowite poświęcenie się umiłowanemu nade wszystko Bogu. Tym, co łączy siostry jest wspólnota: wspólny charyzmat, misja oraz miłość do Kościoła. Dla sióstr wszystko jest okazją do pełnienia misji: modlitwa, praca, czy spotkanie z drugim człowiekiem. Dostrzegając oczami wiary obecność Krwi Chrystusa w każdym cierpieniu fizycznym i duchowym, siostry starają się być obecne tam, gdzie Pan Jezus dzisiaj przelewa swoją Krew.
Matka Boża jest dla sióstr mistrzynią bezwarunkowej wierności i niestrudzonej służby. Za Jej przykładem starają się jak matka służyć Jezusowi w każdym człowieku. Pragną być jak żywy kielich w pełni otwarty dla Bożej woli, wypełniony pod Krzyżem Krwią Zbawiciela i ofiarowany dla jedności Kościoła i całego świata.
Patronami zgromadzenia są: Maryja Matka i Królowa Przenajdroższej Krwi, św. Kasper del Bufalo, św. Franciszek Ksawery, św. Maria De Mattias.


Działalność:
Misjonarki Krwi Chrystusa prowadzą działalność ewangelizacyjną, głoszą Słowo Boże poprzez rekolekcje, dni skupienia, pracę duszpasterską wśród rodzin. Domy sióstr otwarte są dla młodzieży i dorosłych, w których mogą umocnić swoją wiarę lub przezwyciężyć różne problemy życiowe. Ponadto siostry angażują się w szerzenie kultu i duchowości Krwi Chrystusa.


Historia:
Zgromadzenie założył o. Winfried Wermter należący do Misjonarzy Krwi Chrystusa, który na początku lat 1980-tych przybył z Niemiec, aby przeszczepić swoje zgromadzenie do Polski. Zgodnie z charyzmatem swojej wspólnoty szerzył kult i duchowość Krwi Chrystusa. Jego praca apostolska zaowocowała licznymi powołaniami do życia zakonnego. Za radą biskupów zdecydował się na założenie nowego żeńskiego zgromadzenia opartego na duchowości Krwi Chrystusa. 
Pierwsze kandydatki wyraziły zgodę na udział w powstaniu nowej wspólnoty i w 1987 roku w Częstochowie rozpoczęły formację zakonną. Rok później uzyskała ona pierwsze zatwierdzenie kościelne. Obecnie Misjonarki Krwi Chrystusa starają się o zatwierdzenie jako stowarzyszenie życia apostolskiego.
W 2009 roku grupa sióstr wraz z o. Wermterem utworzyła nową wspólnotę Służebnic Przenajświętszej Krwi. Trzy lata wcześniej powstało również zgromadzenie męskie Braci Przenajświętszej Krwi.


Strony www:
www.siostrymisjonarki.pl