27 września 2016

Benedyktynki /Federacja św. Gertrudy/


Siostry św. Benedykta /Federacja św. Gertrudy/ (OSB)
Sisters of Saint Benedict /Federation of Saint Gertrude/
Suore di San Benedetto / Federazione di Santa Gertrude/
Hermanas de San Benito /Federación de Santa Gertrudis/
Sœurs de Saint Benoît /Fédération de Sainte Gertrude/
Schwestern des Heiligen Benedikt /Föderation der Heiligen Gertrud/


Data i miejsce założenia:
1937 rok - USA

Liczba sióstr na świecie: ok. 570
Benedyktynki Federacji św. Gertrudy obecne są w krajach: USA, Kanada, Gwatemala, Peru.
Dom generalny: każdy klasztor jest autonomiczny


Habit aktualny:

Benedyktynki początkowo były wspólnotami habitowymi. W okresie posoborowym siostry przestały chodzić w habitach.
Pojedyncze siostry noszą czarne welony do świeckiego ubrania.

Na zdjęciu siostry z różnych klasztorów federacji.




 Habit historyczny:

Benedyktynki z Beech Grove



-------------------------------------------------------------------------------

Benedyktynki z Cottonwood


Siostry w 1911 roku
Siostry w 1958 roku
 -------------------------------------------------------------------------------

Benedyktynki z Crookston


-------------------------------------------------------------------------------

Benedyktynki z Ferdinand

Pierwsze siostry (ok. 1870 roku)


Siostry w 1967 roku
 -------------------------------------------------------------------------------

Benedyktynki z Forth Smith



-------------------------------------------------------------------------------

Benedyktynki z Mount Angel





-------------------------------------------------------------------------------

 Benedyktynki z Rapid City


 -------------------------------------------------------------------------------

 Benedyktynki z Richardton




 -------------------------------------------------------------------------------

 Benedyktynki z Winnipeg


 -------------------------------------------------------------------------------

Benedyktynki z Yankton



Siostry w 1921 roku




Duchowość:
Benedyktynki Federacji św. Gertrudy powołane są do codziennego poszukiwania Boga na drodze życia monastycznego. Podczas profesji zakonnej ślubują: stałość miejsca, wierność monastycznemu stylowi życia oraz posłuszeństwo.
Stałość miejsca oznacza związanie się z konkretną wspólnotą klasztorną na całe życie. Siostry służą wspólnocie i oddają jej wszystkie swoje talenty, w zamian otrzymują od niej wszystko, czego potrzebują. Ślub ten uwrażliwia też siostry na zwracanie szczególnej uwagi na potrzeby ludzi z okolicy.
Wierność monastycznemu życiu oznacza życie Ewangelią według Reguły Benedykta, która wyznacza równowagę pomiędzy modlitwą i pracą, w myśl zasady: Ora et Labora – módl się i pracuj. Benedyktynki modlą się każdego dnia Liturgią Godzin, uczestniczą we Mszy Świętej, praktykują czytanie duchowne lectio divina oraz modlitwę osobistą, żyjąc prosto i skromnie w duchu służby.
Przez ślub posłuszeństwa siostry zobowiązują się wypełniać wolę Bożą zawartą w Piśmie Świętym, Regule i konstytucjach oraz decyzjach przełożonej i wspólnoty. Posłuszeństwo to także wierność powołaniu, zwyczajom i sposobowi życia, jakie toczy się w konkretnej wspólnocie klasztornej, do której dana siostra wstąpiła.


Działalność:
W klasztorach Federacji św. Gertrudy ważne miejsce w działalności apostolskiej zajmuje tradycyjna benedyktyńska gościnność. Siostry prowadzą domy rekolekcyjne i przyjmują do swoich klasztorów tych, którzy chcą pogłębić swoją duchowość i relację z Bogiem, oferując kierownictwo duchowe. Inne formy apostolstwa to m.in. apostolstwo modlitwy, edukacja w szkołach i na uczelniach wyższych, opieka duchowa nad chorymi w szpitalach oraz opieka fizyczna w charakterze pielęgniarek, katechizacja, praca parafialna, prowadzenie grup parafialnych, odwiedzanie więźniów, praca socjalna, apostolstwo poprzez sztukę i muzykę liturgiczną.

Historia:
Federacja św. Gertrudy została założona w 1937 roku przez trzy niezależne amerykańskie klasztory Sióstr Benedyktynek: w Yankton, Crookston i w Richardton. Federacja została ostatecznie zaaprobowana przez Stolicę Apostolską w 1950 roku. Z czasem do federacji przyłączały się kolejne klasztory: Beech Grove, Cottonwood, Ferdinand (mający swoje domy filialne w Gwatemali i Peru), Fort Smith, Mount Angel, Nanaimo, Rapid City i Watertown w USA oraz Benedyktynki z Winnipeg w Kanadzie. Obecnie w USA istnieją jeszcze dwie inne federacje zrzeszające klasztory Benedyktynek.
Dziś federację tworzy 12 klasztorów, mają one wspólne konstytucje, jednak zachowują szeroką autonomię pod względem władzy, formacji członkiń oraz apostolstwa. Na czele każdego klasztoru stoi przeorysza. Niektóre klasztory posiadają domy filialne podległe przeoryszy macierzystego klasztoru. Zgodnie z tradycją benedyktyńską siostry zachowują stałość miejsca. Każdy klasztor sam dba o formację zakonną kandydatek, które wiążą się na całe życie z klasztorem, do którego wstąpiły.
Wspólnoty, które dziś tworzą Federację św. Gertrudy mają swoje korzenie w klasztorach w Eichstätt w Niemczech oraz w Maria Rickenbach, Sarnen i Melchtal w Szwajcarii. Były to kontemplacyjne wspólnoty Benedyktynek, z których w różnych latach XIX wieku mniszki wyjeżdżały do Stanów Zjednoczonych, aby zaspokajać potrzeby rosnącej populacji niemieckojęzycznych emigrantów oraz rdzennych Amerykanów. Nowe klasztory zakładane na ziemi amerykańskiej nie miały więc już charakteru kontemplacyjnego lecz łączyły benedyktyński monastyczny styl życia z działalnością apostolską. Pozostawały jednak od siebie całkowicie niezależne. Pierwszy taki klasztor w Ameryce powstał w 1852 roku w St. Marys w Pensylwanii. Założyły go mniszki z Eichstätt, aby uczyć niemieckojęzycznych emigrantów. 


W miarę wzrostu liczebnego sióstr powstawały kolejne klasztory, które uzyskiwały niezależność od wspólnoty macierzystej. Jednym z nich był klasztor w Ferdinand, najstarszy spośród 12 tworzących dziś federację. Powstał on w 1867 roku również dla edukacji emigrantów. Dał on początek w 1879 roku wspólnocie w Fort Smith założonej też w tym samym celu, później siostry otwierały liczne szkoły, także muzyczne. Z Ferdinand wyłonił się również klasztor w Beech Grove, powstały w latach 1950-tych. Początkowo otwarto przy nim szkołę i przedszkole. Inną wspólnotą mającą korzenie w St. Marys był klasztor w Crookston założony w 1919 roku.
Kolejny to klasztor w Mount Angel, który założyły Benedyktynki przybyłe ze Szwajcarii w 1882 roku. Otwarły przy nim szkołę z internatem, objęły też edukacją dzieci indiańskie. Cechą szczególną klasztoru była odbywająca się w nim wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu.
Również w 1882 roku przybyły do Ameryki siostry z Sarnen w Szwajcarii; wspólnota wielokrotnie zmieniała miejsce zamieszkania, aby w 1907 roku już na stałe osiedlić się w Cottonwood. Siostry również zaczęły od pracy wśród Indian, później otwierały szkoły i szpitale.
W 1889 roku powstał klasztor w Yankton. Ma on swoje korzenie we wspólnocie w Maryville, który założyły mniszki przybyłe w 1874 roku ze szwajcarskiego klasztoru Maria Rickenbach, aby objąć opieką emigrantów. W Yankton siostry osiedliły się, aby służyć rdzennym Amerykanom, później otwierały szkoły i szpitale. W połowie lat 1950-tych liczył on ok. 500 sióstr; 136 z nich założyło nową wspólnotę, która ostatecznie osiedliła się w 1967 roku w Watertown.
Także w 1889 roku założona została wspólnota w Rapid City przez siostry przybyłe z klasztoru Melchtal w Szwajcarii. Otwarły tam szkołę letnią, przekształconą później w szkołę średnią, a później szpital.
W 1912 roku grupa Benedyktynek z Duluth na zaproszenie biskupa osiedliła się w Winnipeg w Kanadzie, gdzie zajęła się edukacją młodzieży oraz otwarła sierociniec.
Kolejny to powstały w 1916 roku dla edukacji Indian klasztor w Richardton. Najmłodszym należącym do federacji jest klasztor w Nanaimo założony w 1972 roku na zaproszenie biskupa, aby dzielić benedyktyński charyzmat gościnności z mieszkańcami okolicy.


Postulantki w Ferdinand
w 1953 roku
Pod wpływem Soboru Watykańskiego II (1962-65) siostry uległy nurtowi modernizacji stylu życia i apostolstwa, co szybko odbiło się na stanie liczebnym wspólnot. Z dotychczas dynamicznie rozwijających się klasztorów wiele sióstr wystąpiło, a nowych kandydatek było coraz mniej. Przykładowo klasztor w Beech Grove w 1960 roku liczył ok. 130 sióstr, dziś jest ich 64. Obecnie większość sióstr należących do federacji jest starsza wiekiem, podobnie jak nieliczne wstępujące kandydatki. Pewnym wyjątkiem są Benedyktynki z Ferdinand. W ich gronie można spotkać również młodsze siostry, a w ostatnich latach niemal co roku odbywa się uroczystość ślubów wieczystych.

Strony www:
www.federationofstgertrude.org


 

23 września 2016

Franciszkanki św. Jerzego Męczennika


Siostry Franciszkanki św. Jerzego Męczennika (FSGM)
Sisters of St. Francis of the Martyr St. George
Suore Francescane di San Giorgio Martire
Hermanas Franciscanas del Mártir San Jorge
Irmãs Franciscanas do Mártir São Jorge
Soeurs Franciscaines de Saint Georges Martyr
Franziskanerinnen vom hl. Martyrer Georg (Thuiner Franziskanerinnen)
Franciscanessen van de H. Martelaar Georgius (Franciscanessen van Denekamp)
inna nazwa: Franciszkanki z Thuine

Data i miejsce założenia:
1869 rok - Niemcy

Założycielka:
m. M. Anselma Bopp















Liczba sióstr na świecie: ok. 1200
Franciszkanki św. Jerzego Męczennika obecne są w krajach: Niemcy, Holandia, Włochy, Albania, USA, Kuba, Brazylia, Japonia, Indonezja.
Dom generalny: Niemcy (Thuine)

Habit aktualny:

Niemcy - strój uroczysty: Czarny habit przepasany białym sznurem, czarny szkaplerz z białym kołnierzykiem, na głowie czarny welon z białą wypustką, na piersi zawieszony krzyż, przy boku koronka franciszkańska.

Na co dzień używany strój uproszczony: habit bez szkaplerza przepasany paskiem.

USA: Czarny habit z białym kołnierzykiem, na głowie czarny welon z białą wypustką, na piersi zawieszony krzyż.



Brazylia: Strój świąteczny - habit i welon biały, na co dzień strój w kolorze szarym.

Indonezja: habit i welon biały.
Holandia: Strój świecki z granatowym welonem lub bez welonu, lub granatowy habit i welon.


Habit historyczny:


--------------------------------------------


Siostry w 1911 roku


--------------------------------------------


Siostry w 1963 roku


--------------------------------------------

Siostry w Niemczech w 1985 roku



Duchowość:
Życie w zjednoczeniu z Sercem Chrystusa stanowi istotę duchowości Franciszkanek św. Jerzego Męczennika. Dzięki temu zjednoczeniu odnowionemu i pogłębionemu we wspólnocie i osobistej modlitwie, a szczególnie przez nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa, siostry mogą osobiście doświadczać miłosiernej miłości Chrystusa oraz czynić ją widzialną dla świata za pośrednictwem posługi apostolskiej.
Duchowość zgromadzenia wypływa ze słów Pisma Świętego: Będą patrzeć na Tego, którego przebili (J 19, 37). Zakonnice muszą więc odwrócić wzrok od wszystkiego innego, dlatego składają śluby zakonne, przez które całkowicie należą do Pana Jezusa oczekują wszystkiego od Niego i słuchają tylko Jego słów.
Siostry żyją duchem franciszkańskim, którego normą postępowania jest Święta Ewangelia. Jak inne franciszkańskie wspólnoty darzą wielką miłością wcielenie Syna Bożego i Jego mękę oraz Eucharystię, cechują się także radosną prostotą.
Życie duchowe zgromadzenia karmione jest codzienną Ofiarą Mszy Świętej, adoracją Najświętszego Sakramentu, Liturgią Godzin, medytacją, modlitwą różańcową, rozważaniem Drogi Krzyżowej, czytaniem duchowym, szczególnie Pisma Świętego, ponadto comiesięcznymi konferencjami duchowymi prowadzonymi przez kapłanów, corocznymi siedmiodniowymi rekolekcjami odprawianymi w milczeniu, natomiast każdy pierwszy piątek miesiąca to w zgromadzeniu dzień skupienia.


Działalność:
Siostry służą chorym w szpitalach jako pielęgniarki oraz w duszpasterstwie i administracji szpitali, otaczają opieką osoby starsze, kapłanów emerytów i chorych w hospicjach, wspomagają bezdomnych, wychowują i nauczają dzieci i młodzież w przedszkolach, szkołach oraz w ramach duszpasterstw młodzieżowych, prowadzą dom rekolekcyjny, służą pielgrzymom i posługują w sanktuariach, pracują w instytucjach kościelnych oraz w domach biskupich. Siostry starsze pełnią przed Najświętszym Sakramentem apostolstwo modlitwy stając się siostrami adoracji.



Historia:
Ks. Gerhard Dall, proboszcz w Thuine, małej wiosce w północno-zachodnich Niemczech postanowił sprowadzić do swojej parafii siostry zakonne, które opiekowałyby się chorymi na panujący wówczas tyfus, mieszkańcami wsi oraz zajęłyby się osieroconymi wskutek epidemii dziećmi.
W 1857 roku przybyły do Thuine dwie zakonnice ze zgromadzenia sióstr Krzyża ze Strasburga. Jedną z nich była s. M. Anselma Bopp. Jednak w 1869 roku przełożona generalna wezwała siostry do powrotu do Strasburga, co oznaczało koniec posługi sióstr w Thuine. Matka Anselma stanęła przed dylematem: nie chciała pozostawić bez opieki mieszkańców wsi żyjących w skrajnym ubóstwie z drugiej strony związana była ślubem posłuszeństwa.


Po rozeznaniu woli Bożej postanowiła pozostać i przy wsparciu proboszcza i biskupa Osnabrück utworzyła nowe zgromadzenie, w centrum którego postawiła Najświętsze Serce Jezusa, przyjmując Regułę Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka z założeniem, aby być po prostu gotową do posłuszeństwa na wezwanie Boga.
Pierwsze siostry podejmowały się różnorodnych posług w zależności od aktualnych potrzeb. W dalszym ciągu opiekowały się chorymi, sierotami, pomagały ubogim mieszkańcom Thuine, towarzyszyły umierającym, otwarły dom dla chorych, którzy nie mogli już być pod opieką w domu, zajmowały się edukacją dzieci.
Zgromadzenie szybko się rozprzestrzeniało, zwłaszcza w diecezji Osnabrück. W 1887 roku, w chwili śmierci założycielki liczyło już 146 sióstr. Współcześnie również cieszy się powołaniami. Na szczególną uwagę zasługuje prowincja amerykańska zgromadzenia, do której, pomimo kryzysu powołań panującym w kraju, każdego roku zgłaszają się młode dziewczęta pragnące zostać zakonnicami.



Strony www:
Niemcy:
  - www.franziskanerinnen-thuine.de
  - www.franziskanerinnen-schwagstorf.de 
Holandia: www.zustersvandenekamp.nl
USA: www.altonfranciscans.org
Kuba: www.arquidiocesisdelahabana.org/hermanas.htm
Brazylia: http://franciscanasfsgm.blogspot.com
Indonezja: http://fsgmindonesia.blogspot.com

Filmy: