28 listopada 2014

Małe Franciszkanki Maryi


Małe Franciszkanki Maryi (PFM)
Petites Franciscaines de Marie
Little Franciscan Sisters of Mary
Piccole Francescane di Maria
Pequeñas Franciscanas de María
Pequenas Franciscanas de Maria


Data i miejsce założenia:
1889 rok - USA

Założyciele:
ks. Ambroise Martial Fafard
11 pierwszych sióstr



Liczba sióstr na świecie: 152  * dane z 2012 roku
Małe Franciszkanki Maryi obecne są w krajach: Kanada, USA, Madagaskar.
Dom generalny: Kanada (Baie-St-Paul)


Habit aktualny:

Zgromadzenie założone jako habitowe. W okresie posoborowym siostry zamieniły habity na strój świecki dopuszczony w trzech kolorach: białym, beżowym lub brązowym.





 
  W Ameryce pojedyncze siostry, a na Madagaskarze większa część sióstr noszą biały welon do świeckiego ubrania.



Habit historyczny:

Strój pierwotny używany do 1965 roku:
brązowy habit przepasany białym sznurem, brązowy szkaplerz, na głowie biały czepek i czarny welon, na piersi krzyż, przy boku koronka franciszkańska.

 ----------------------------------------

Strój używany od 1965 roku do ok. 1970.
 ----------------------------------------

Małe Franciszkanki Maryi na Madagaskarze.


Charyzmat:
Celem istnienia Małych Franciszkanek Maryi jest współpraca w misji Kościoła zgodnie z potrzebami ludu Bożego, ze szczególnym uwzględnieniem ubogich. Kierując się ewangelicznym duchem św. Franciszka z Asyżu i zainspirowane życiem Maryi, Matki Bożej siostry starają się pełnić wszelkie formy miłosierdzia, jakie w danym miejscu i czasie są potrzebne.
W duchu franciszkańskiego braterstwa siostry posługują w dziedzinie edukacji, służby zdrowia, pracy socjalnej wśród starszych i ubogich, w animacji duszpasterskiej w parafiach oraz na misjach w Afryce.


Historia:
Pod koniec XIX wieku wiele francuskojęzycznych rodzin z Kanady osiedliło się Stanach Zjednoczonych, tworząc francuskie parafie w kilku stanach. Jedną z nich była parafia w Worcester w stanie Massachusetts, gdzie proboszczem był ks. Joseph Brouillet.
Widział on wiele błąkających się po ulicach miasta dzieci, ponieważ ich rodzice zmarli bądź całymi dniami pracowali  w fabrykach. Aby zaradzić tej sytuacji ks. Brouillet założył w 1889 roku sierociniec, następnie zwerbował kilka pobożnych kanadyjskich dziewcząt z okolicy do pracy w sierocińcu i zapewnienia edukacji przebywającym tam dzieciom. Miał nadzieję, że ta grupa dziewcząt stanie się wspólnotą zakonną. Wraz ze wzrostem liczby sierot, wzrastała też liczba chętnych do pracy dziewcząt, które rzeczywiście zaczęły odczuwać pragnienie życia zakonnego. Zostały one tercjarkami franciszkańskimi, przyjęły habity i nazwę Oblatek św. Franciszka.
W tym samym czasie w Kanadzie w małej miejscowości Baie-Saint-Paul w Quebecu został mianowany proboszczem ks. Ambroise-Martial Fafard. Poruszony widokiem żebrzących ludzi w podeszłym wieku pozostawionych samym sobie, już w pierwszych dniach pobytu w parafii założył dla nich hospicjum św. Anny, które wkrótce objęło opieką także ludzi ubogich i niepełnosprawnych intelektualnie, szukając jednocześnie zgromadzenia chętnego do podjęcia pracy w ośrodku.


Tymczasem w Worcester miejscowy biskup zwrócił się w 1891 roku do tercjarek, aby przestały nosić habity, skoro nie są członkiniami żadnej wspólnoty zakonnej, był także niechętny pomysłowi utworzenia nowego zgromadzenia. Chcąc prowadzić życie zakonne siostry musiały szukać innej diecezji, gotowej do ich przyjęcia.
Wtedy właśnie o istnieniu wspólnoty w Worcester dowiedział się ks. Fafard. Jeszcze w tym samym roku sprowadził cztery spośród jedenastu sióstr do Kanady do Baie-Saint-Paul, gdzie objął formacją młode siostry. Za zgodą miejscowego biskupa oficjalnie mogło już powstać nowe zgromadzenie, tam też założono dom macierzysty. Pozostałe siostry kontynuowały posługę w sierocińcu w Worcester, podlegając już przełożonej w Baie-Saint-Paul. W ten sposób ks. Fafard wraz z grupą pierwszych jedenastu sióstr, które wniosły istotny wkład w kształt rodzącej się wspólnoty, stali się współzałożycielami zgromadzenia. W niedługim czasie siostry zmieniły swoją nazwę na Małe Franciszkanki Maryi.
Siostry przez lata pracowały głównie w szpitalach, sierocińcach i szkołach, opiekowały się ludźmi starszymi, włączały się w prace duszpasterskie Kościoła, w działalność charytatywną wśród ubogich, wyjechały także na misje na Haiti i Madagaskar. Największy rozkwit zgromadzenie przeżywało w latach 1950-tych i 1960-tych, osiągając liczbę 700 sióstr. Posoborowy kryzys powołań zmniejszył tą liczbę do ponad 150 obecnie.

Dom generalny:
Petites Franciscaines de Marie
63 Rue Ambroise Fafard,
Baie-Saint-Paul, QC, Canada
Tel.: +1 418-435-3520

Filmy:



http://gloria.tv/media/jpqKo56biHq