14 grudnia 2012

Pracownice Chrystusa Robotnika


Zgromadzenie Pracownic Chrystusa Robotnika (WCW)
Workers of Christ the Worker
Congrégation des Ouvrières du Christ Ouvrier
Die Arbeiterinnen Christi des Arbeiters

Data i miejsce założenia:
1971 rok - Filipiny

Założycielka:
m. Deolindis - Emerita Arambulo Luza














Liczby: 81 sióstr na świecie (w tym 10 nowicjuszek, 2 postulantki)
Pracownice Chrystusa Robotnika obecne są w krajach: Filipiny, Sri Lanka, Szwajcaria, Włochy, Nowa Zelandia.
Dom generalny: Filipiny (Binalonan)

Habit aktualny:

Niebiesko-szary (siny) habit z kołnierzykiem w takim samym kolorze, na głowie prosty niebiesko-szary (siny) welon, na piersi krzyż.


Duchowość:
Termin „pracownice” użyty w nazwie zgromadzenia na określenie sióstr podkreśla, że ich powołaniem jest bycie pracownicami posłanymi przez Chrystusa na swoje żniwo (Mt 9, 37-38), do pracy w winnicy Pańskiej. Wzorem postępowania jest dla nich Pan Jezus, którego serce płonie współczuciem dla wszystkich. Jego pełne litości zdanie wypowiedziane na widok tych, którzy przyszli Go słuchać: Żal mi tego tłumu (Mt 15, 32) stało się hasłem zgromadzenia. Dla sióstr jest ono nauką, że prawdziwe współczucie wymaga osobistego zainteresowania i troski o potrzeby bliźnich opartej na miłości braterskiej. Szczególną uwagę poświęcają ubogim mieszkańcom wsi, aby na fundamencie Słowa Bożego i katolickiej nauki społecznej, dążyć do przemiany świata, w którym sprawiedliwość i pokój będą panowały na chwałę Boga. Siostry pragną czynić to poprzez budowanie wspólnot chrześcijańskich skupionych wokół Eucharystii, aby "wszyscy byli jedno". Każda siostra stara się odznaczać się duchem miłości, jedności, sprawiedliwości, współczucia, prostoty, radości, umiłowania pracy i wierności hierarchii kościelnej. Duchowość zgromadzenia nawiązuje także do duchowości Ruchu Focolari, założonego przez Chiarę Lubich, którego główną ideą jest, by stawiać Boga zawsze na pierwszym miejscu, odnajdywać Go w każdej chwili swojego życia oraz, jako Jego uczniowie, wyróżniać się nie wielkimi dziełami, ale wzajemną miłością.


Działalność:
Apostolstwo zgromadzenia skierowane jest w pierwszej kolejności do ubogich mieszkańców obszarów wiejskich: rolników, rybaków i innych. Swoją pracą siostry starają się podnieść gospodarcze, społeczne, intelektualne, a przede wszystkim duchowe warunki tych ludzi. Siostry służą ubogim materialnie, katechizują, przygotowują do przyjęcia sakramentów świętych, apostołują wśród emigrantów i cudzoziemców, opiekują się ludźmi starszymi w domach opieki. Ponadto posługują w nuncjaturach, różnych urzędach kościelnych i instytucjach charytatywnych.

Historia:
Matka Deolindis Luza urodziła się w głęboko religijnej filipińskiej rodzinie, gdzie otrzymała solidne wychowanie chrześcijańskie, wpojono jej miłość do Boga i bliźniego oraz wrażliwość na ludzi biednych. W młodości wstąpiła do Zgromadzenia Służebnic Ducha Świętego. W czasie swojej posługi dostrzegła, że większość nieszczęść jakich doświadczają ludzie wypływa z niesprawiedliwości społecznej, której prawdziwym korzeniem jest grzech. Była przekonana, że tylko wprowadzenie w życie Ewangelii i wypływającej z niej społecznej nauki Kościoła jest w stanie zaradzić różnego rodzaju biedzie. To przekonanie pogłębiło się także po zetknięciu się m. Deolindis z dwoma kościelnymi organizacjami: Ruchem Focolari i jego postulatem bezwarunkowego postawienia Boga w centrum swojego życia oraz katolickim ruchem skierowanym do rolników.
Zainspirowana przez Boga aby pracować wśród ubogich, uzyskała niezbędne pozwolenia od władz kościelnych i przełożonych swojego zgromadzenia. W ówczesnych Filipinach największe ubóstwo panowało wśród ludności wiejskiej, dlatego właśnie do niej postanowiła skierować swoją misję. Doprowadziło to do powstania w 1971 roku w mieście Urdaneta nowego zgromadzenia Pracownic Chrystusa Robotnika.

Strony www:
http://workersforchristtheworker.blogspot.com/
.
.
.