5 listopada 2012

Instytut "Nowe Jeruzalem" /bracia/


Instytut Zakonny Nowe Jeruzalem (NJ)
Instituto Religioso Nova Jerusalém
Instituto Religioso Nueva Jerusalén
Religious Institute New Jerusalem
Istituto Religioso Nuova Gerusalemme
Institut Religieux Nouvelle Jérusalem

Zgromadzenie składa się z księży i braci

Data i miejsce założenia:
1981 rok - Brazylia

Założyciele:
o. Caetano Minette de Tillesse
m. Maria dos Anjos


Liczby: brak danych
Księża i bracia Instytutu „Nowe Jeruzalem” obecni są w krajach: Brazylia.
Dom generalny: Brazylia (Fortaleza)

Habit aktualny:

Błękitny habit z granatowym (?) szkaplerzem z kapturem, przepasane czarnym skórzanym paskiem, na piersi krzyżyk.
 
 Nowicjusze cały strój w kolorze błękitnym.

Duchowość: 
Charyzmat Instytutu „Nowe Jeruzalem” to szczególna miłość do Słowa Bożego zawartego w Piśmie Świętym. Powołanie zakonników konkretyzuje się na trzech płaszczyznach: kontemplacja, dogłębne studium Biblii oraz duszpasterstwo biblijne. W słowach Pisma Świętego odnajdują fundament wiary, dlatego czytanie go, modlitwa Słowem Bożym oraz życie nim jest nieodłącznym elementem życia każdego chrześcijanina. W związku z tym pragną dzielić się Słowem Bożym z innymi w jedności z Kościołem i zachęcać ich do czytania Biblii. Członkowie instytutu starają się sprawić, aby Słowo Boże było żywe i obecne w życiu każdego człowieka, wierzą, że czytanie Biblii pomaga człowiekowi odkryć Boży plan zbawienia i uświadomić sobie, że Bóg nie jest obojętny wobec jego problemów i nadziei. Aby ich misja była skuteczna zakonnicy starają się wyjaśniać Nowy i Stary Testament w języku różnych kultur, jednak przede wszystkim dążą do tego, by wcielać w życie to, co głoszą słowami.


Działalność:
Zgodnie z charyzmatem powołaniem instytutu jest duszpasterstwo biblijne realizowane poprzez organizowanie kursów biblijnych, seminariów, nauczanie w szkołach i kolegiach. Księża i bracia prowadzą także parafię i dom rekolekcyjny dla grup i indywidualnych osób. Przy zgromadzeniu istnieje ruch dla młodych osób świeckich żyjących charyzmatem instytutu.

Historia:
Ojciec Caetano (Gaëtan) Minette de Tillesse urodził się w Belgii. Po II Wojnie Światowej wstąpił do kontemplacyjnego klasztoru trapistów, gdzie spędził 22 lat swojego życia w ciszy i na modlitwie. W międzyczasie został wysłany do Rzymu na studia teologiczne, tam dołączył do Instytutu Biblijnego. To właśnie studia w Rzymie rozpaliły w nim miłość do Pisma Świętego. Po powrocie do klasztoru, wykładał Pismo Święte przez 11 lat, jednak zaczął odczuwać potrzebę dzielenia się Słowem Bożym zawartym w Biblii z innymi, zwłaszcza biednymi i mającymi utrudniony dostęp do Pisma Świętego. W 1968 roku przybył do Brazylii, gdzie rozpoczął działalność duszpasterską. Z czasem wzrastało w nim przekonanie, że Bóg chce czegoś nowego, nowej formy życia konsekrowanego, której centralnym punktem byłoby Pismo Święte i jego studium, a misją szerzenie jego znajomości wśród ludzi. Zachęcony także przez Sobór Watykański II, który zalecał wiernym czytanie Pisma Świętego założył w 1981 roku nową wspólnotę zakonną nazwaną Nowe Jeruzalem o dwóch gałęziach: męskiej i żeńskiej. Pierwszy dom powstał w ubogiej dzielnicy w Fortaleza.
W czasie swojej pracy w Brazylii zetknął się z s. Marią dos Anjos, zakonnicą zajmującą się formacją świeckich katechetów. Podjęła ona ideę o. Caetano i gdy powstał instytut zajęła się formacją kandydatek do życia zakonnego w jego szeregach, a nieco później także przyszłych braci, stając się współzałożycielką instytutu. Jednak dopiero z biegiem lat sama postanowiła zostać członkinią wspólnoty. Nowych powołań nie było zbyt wiele, dlatego wstąpienie m. Marii dos Anjos do instytutu dało bezpieczeństwo siostrom będącym dopiero na początku drogi życia zakonnego oraz stabilność wspólnocie żeńskiej. Aktualnie instytut ma w Kościele status publicznego stowarzyszenia wiernych; gałąź męska posiada 3 domy.


Strony www:
http://irnovajerusalem.com.br
http://institutonovajerusalem.blogspot.com
http://vocacionalnj.blogspot.com
Nowicjat: http://noviciadonj.blogspot.com

Zdjęcia pochodzą ze stron internetowych zgromadzenia.
.
.

.