7 grudnia 2011

ss. Miłosierdzia Jezusa i Maryi ze Schijndel

.
Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Jezusa i Maryi, Matki Dobrej Pomocy ze Schijndel
Congregatie van de Zusters van Liefde van Jezus en Maria, Moeder van Goede Bijstand te Schijndel
Congregation of the Sisters of Charity of Jesus and Mary, Mother of Good Succor of Schijndel
Congregación de las Hermanas de la Caridad de Jesús y de María, Madre del Buen Socorro de Schijndel
Congregazione delle Suore della Carità di Gesù e di Maria, Madre del Buon Soccorso di Schijndel
Congrégation des Sœurs de la Charité de Jésus et de Marie, Mère du Bon Secours de Schijndel

inna nazwa: ss. Miłosierdzia ze Schijndel

Data i miejsce założenia:
1836 rok - Holandia

Założyciel:
ks. Antonius van Erp















Liczby: 198 sióstr na świecie
Siostry Miłosierdzia ze Schijndel obecne są w krajach: Holandia
Dom generalny: Holandia (Schijndel)


Habit aktualny:

Zgromadzenie założone jako habitowe. Pod wpływem Soboru Watykańskiego II siostry przestały chodzić w habitach.











Habit historyczny:




Biały habit używany na misjach
Habit używany w latach 50-tych i 60-tych
ubiegłego wieku



Duchowość:
Pierwotnym celem zgromadzenia było: uświęcenie swoich członków oraz służba innym, poprzez spełnianie różnych dzieł miłosierdzia, w duchu zasady: Ora et labora – Módl się i pracuj. Życie sióstr opiera się na trzech filarach: duchowość, wspólnota oraz misja. Siostry starają się żyć na wzór Jezusa Chrystusa, w jedności z Nim budować Królestwo Boże na tym świecie pod przewodnictwem Jego Ducha. Ślubując ubóstwo, czystość i posłuszeństwo deklarują pragnienie podążania za Jezusem. Szczególną troską jest rozwijanie ducha prostoty, sprawiedliwości i miłości, wierności i miłosierdzia. W życiu duchowym oprócz osobistej modlitwy, ważną rolę odgrywają wszelkiego rodzaju celebracje liturgiczne, studiowanie Biblii, medytacja i rekolekcje. Duchowość wspólnoty podkreśla ścisły związek między modlitwą a pracą w zgromadzeniu. W działalności apostolskiej szczególnie zwracają się w stronę ubogich za przykładem św. Wincentego a Paulo i jak ów święty chcą wychodzić z klasztorów by służyć ubogim i potrzebującym. Duże znaczenie w życiu zgromadzenia odgrywa siostrzana wspólnota. Siostry szczególnie uroczyście obchodzą święto patronki zgromadzenia Maryi, Matki Dobrej Pomocy 24 maja oraz dzień 1 listopada – rocznicę założenia.


Działalność:
Przez dziesięciolecia istnienia zgromadzenia angażowało się w różną posługę począwszy od edukacji, opiekę zdrowotną, troskę o ludzi starszych, sieroty, pracę parafialną i misyjną. Obecnie ze względu na malejącą liczbę i coraz starszy wiek sióstr, zgromadzenie wycofało się z prawie całej działalności apostolskiej. Obecnie siostry skupiają się na współpracy z organizacjami charytatywnymi i instytucjami oraz na organizowaniu środków finansowych na cele, które w przeszłości przez lata realizowały bezpośrednią posługą w dziełach miłosierdzia.



Historia:
Zgromadzeniu dał początek ks. Antonius van Erp. Jako duszpasterz planował on otworzenie szkoły dla dziewcząt w Schijndel w Holandii. Do realizacji swoich zamierzeń zaprosił dwie kobiety, jedną z nich była rodzona siostra kapłana Maria van Erp. Szkoła rozpoczęła działalność kształcąc dziewczęta w zakresie rzemiosła oraz katechizmu. Jednak siostra szybko zmarła i ksiądz
Antonius  znów  stanął  przed problemem znalezienia odpowiednich ludzi do prowadzenia szkoły. Chcąc jednak w pierwszej kolejności wychowywać uczennice w duchu katolickim doszedł do wniosku, że najlepszymi osobami byłyby zakonnice. Ten impuls doprowadził do powstania nowego zgromadzenia w 1836 roku. Siostry podjęły się zadania kształcenia i wychowywania dziewcząt w szkole ks. Antoniusa. Od początku szkoła miała otwarte drzwi dla dzieci ubogich. Początkowo wspólnota oficjalnie egzystowała jako stowarzyszenie mające na celu edukację, gdyż w owych czasach władze świeckie przesiąknięte duchem Rewolucji Francuskiej, nie zezwalały na istnienie zgromadzeń zakonnych. Siostry szybko poszerzyły zakres swojej działalności na opiekę nad dziećmi, starszymi i chorymi, także w ich domach oraz posługę parafialną. Zgromadzenie dynamicznie się rozwijało, otrzymało zatwierdzenie na prawie papieskim, z czasem otwarło swoje domy poza granicami Holandii: w Curacao, Indonezji, Niemczech, Zambii, Chile, Peru i na Filipinach. W szczytowym okresie w latach 50-tych ubiegłego wieku liczyło ponad 1100 sióstr. Procesy laicyzacji Kościoła w okresie posoborowym dały się odczuć także w życiu sióstr. Liczba nowych powołań zaczęła szybko spadać. Od 1975 roku do zgromadzenia nie wstąpił już nikt. W 2001 roku było jeszcze 390 sióstr, lecz liczba ta gwałtownie maleje; dziś jest już ich tylko 198. Wszystkie domy za granicą zostały zamknięte, natomiast siostry z Indonezji odłączyły się, tworząc nowe zgromadzenie. Siostry Miłosierdzia Jezusa i Maryi ze Schijndel są dziś jedną z wielu wspólnot zakonnych, która potrzebuje gorliwych kobiet gotowych podjąć i na nowo ożywić charyzmat dany przez Boga ks. Antoniusowi i odnowić zgromadzenie.
.


Strony www:
http://www.zustersvanliefde.nl/

Zdjęcia pochodzą ze strony internetowej zgromadzenia..
.
.