27 lutego 2015

Oblatki Serca Jezusa


Instytut Sióstr Oblatek Serca Jezusa (OCJ)
Institutum Oblatarum Sacri Cordis Iesu
Institute of the Oblate Sisters of the Heart of Jesus
Istituto delle Oblate del Cuore di Gesù
Institut des Oblates du Coeur de Jésus
Instituto de las Oblatas del Corazón de Jesús
Instituto das Oblatas do Coração de Jesus
Institut der Oblatinnen des Heiligsten Herzens Jesu


Data i miejsce założenia:
1843 rok - Francja

Założycielka:
bł. Ludwika Teresa de Montaignac















Liczba sióstr na świecie: 202  (w Polsce: 22)  * dane z 2008 roku
Oblatki Serca Jezusa obecne są w krajach: Francja, Belgia, Portugalia, Polska, Meksyk, Salwador, Nikaragua,  Gwatemala, Honduras, Panama, Brazylia, Kongo Rep.Dem., RŚA.
Dom generalny: Francja (Paryż)

Habit aktualny:
Zgromadzenie bezhabitowe od początku swojego istnienia.


Duchowość:
W centrum duchowości zgromadzenia znajduje się kult Serca Jezusowego, który polega na kontemplacji Chrystusa. Według założycielki prawdziwe i dobre nabożeństwo do Serca Jezusa charakteryzuje się głęboką wiarą w Jego miłość, wdzięcznością za otrzymane dobro, gorliwym oddaniem się pracy dla Jego chwały oraz gorącym pragnieniem, by Jemu się przypodobać przez praktykę cnót, których On sam dał przykład.
Oblacja jest całkowitym ofiarowaniem całej osoby Bogu. Wyraża głębokie przywiązanie sióstr do Chrystusa. Przez nią Oblatki starają się dawać poznać ludziom Boga pełnego serdecznej miłości.
W życiu duchowym siostry kierują się wskazaniami św. Teresy z Avila i św. Ignacego z Loyoli. Wpatrują się także w Maryję, wzór serca zasłuchanego w Słowo Boże, które oddaje się całkowicie dziełu Boga, pomaga siostrom żyć zobowiązaniami zakonnymi i iść za Jej Synem z ufnością we wszystkich okolicznościach życia.


Działalność:
Zgromadzenie nie ma wyznaczonej konkretnej działalności apostolskiej. Siostry pracują jako nauczycielki, katechetki, pielęgniarki, włączają się w duszpasterstwo, pracę charytatywno-społeczną, wychowanie młodzieży, organizują rekolekcje i dni skupienia, prowadzą także pracownię hafciarską.

Historia:
Na życie duchowe bł. Ludwiki Teresy de Montaignac duży wpływ miała jej pobożna ciotka, dzięki której dowiedziała się o ślubie Sercu Jezusa. W 1843 roku sama złożyła taki ślub - całkowity dar siebie, aby odpowiedzieć na Miłość Boga i sprawiać, żeby inni Go znali i kochali. Ten rok przyjmuje się za datę powstania instytutu, choć w formie instytucjonalnej ukształtował się wiele lat później.
Ludwika początkowo chciała zostać karmelitanką. Jednak za radą spowiednika postanowiła zrealizować pragnienie już nieżyjącej ciotki o ożywieniu wiary w porewolucyjnej Francji przez utworzenie stowarzyszenia chrześcijańskich kobiet zjednoczonych przez nabożeństwo do Najświętszego Serca, mających wpływ na własne środowisko, aby je przenikać wartościami ewangelicznymi.
W Montluçon wraz z kobietami, które do niej przyłączyły się, rozpoczęła szeroką działalność. Założyła sierociniec, później zaangażowała się w naukę katechizmu, pomagała w urządzaniu i dekorowaniu ubogich kościołów wiejskich, organizowała rekolekcje. Dzieła Ludwiki rozszerzały się w całym regionie.
Po nieudanych próbach przyłączenia stowarzyszenia do innych już istniejących, w 1874 roku przekształciło się ono w Pobożne Zjednoczenie Oblatek Serca Jezusa z pierwszymi konstytucjami zatwierdzonymi przez biskupa diecezji Moulins. Składało się ono z trzech grup członkiń: Oblatek zakonnic żyjących we wspólnocie oraz Oblatek żyjących samotnie lub w rodzinie. Tak jest tez do dzisiaj. Oprócz Oblatek Zakonnic instytut tworzą Oblatki Świeckie konsekrowane, które również składają śluby, ale pozostają w swoich środowiskach oraz Oblatki Zjednoczone żyjące w dziewictwie lub małżeństwie. To co łączy Oblatki Zakonnice, Świeckie i Zjednoczone to ta sama oblacja, przeżywana na różny sposób zgodnie ze swoim stanem życia.


Strony www:
Polska: www.osj-instytut.org
kraje francuskojęzyczne: www.ocj-institut.org
kraje hiszpańskojęzyczne.: www.ocj-instituto.org
kraje portugalskojęzyczne: www.ocj-instituto-pt.org



24 lutego 2015

ss. Matki Bożej Pocieszenia


Siostry Matki Bożej Pocieszenia (NSC)
Hermanas de Nuestra Señora de la Consolación
Irmãs de Nossa Senhora da Consolação
Suore di Nostra Signora della Consolazione
Sisters of Our Lady of the Consolation
Soeurs de Notre Dame de la Consolation
Schwestern Unserer Lieben Frau vom Trost
Sestry Panny Márie Útechy


Data i miejsce założenia:
1857 rok - Hiszpania

Założycielka:
św. M. Rosa Molas y Vallvé















Liczba sióstr na świecie: 717   * dane z 2005 roku
Siostry Matki Bożej Pocieszenia obecne są w krajach: Hiszpania, Portugalia, Włochy, Słowacja, Meksyk, Wenezuela, Peru, Ekwador, Boliwia, Brazylia, Argentyna, Chile, Burkina Faso, Wybrzeże Kości Słoniowej, Togo, Mozambik, Korea Płd., Filipiny.
Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:
Brak wspólnoty stroju zakonnego.

Większość sióstr w Europie, Ameryce Płd. (z wyj. Wenezueli), Korei Płd.:
Szary habit z szarym kołnierzykiem, na głowie szary welon, na piersi zawieszony krzyżyk.

Część sióstr w różnych krajach
nie nosi habitów w ogóle.


W Wenezueli: Habit i welon biały.

W Afryce: Habit i welon beżowy.
Na Filipinach: Szara bluzka
i spódnica, szary welon.
(w dolnym rzędzie - nowicjuszki)


Habit historyczny:

Czarny habit z pelerynką, czarny welon.


-----------------------------------------------





Duchowość:
Źródłem charyzmatu zgromadzenia jest Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy (2 Kor 1,3), który na kartach Starego Testamentu woła: Pocieszcie, pocieszcie mój lud – mówi wasz Bóg (Iz 40, 1). Uczynił to za pomocą proroka. Prorok ten przemówił do serca człowieka i przypomniał mu przymierze miłosierdzia i przygotował drogę na przyjście Pana. Wstąpił na górę wysoką i ogłosił miastom judzkim: Oto wasz Bóg (Iz 40, 9).
Wołanie proroka stało się rzeczywistością w Jezusie Chrystusie, który uzdrawiał, odpuszczał winy, pocieszał strapionych. Mówił: Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią i ci, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni (Mt 4, 4-7).
Powołaniem sióstr jest więc naśladowanie czynów Pana Jezusa, w postawie życzliwości, miłości, prostoty, bezinteresownej i gorliwej służby. To poszukiwanie tych, którzy się smucą, aby przygotować drogę Bogu, by mógł przemówić do serca ludzkiego. Siostry pragną zrealizować pragnienie Boga, aby pocieszyć, Jego lud. Świadectwem swojego życia chcą mówić o Bogu, który jest miłością. Dostrzegają, że świat potrzebuje pocieszenia Boga; potrzebuje proroków, którzy mówią do serca człowieka.
Charyzmatem zgromadzenia jest zatem być narzędziem miłosierdzia i pocieszenia ludzi swoich czasów, natomiast patronką wspólnoty jest Matka Boża Pocieszenia.


Działalność:
Apostolstwo zgromadzenia przybiera różne formy. Siostry prowadzą szkoły, szpitale, ośrodki zdrowia, dom opieki dla dzieci nieuleczalnie chorych, domy opieki dla ludzi w podeszłym wieku. Pomagają ubogim, dzieciom znajdującym się w trudnej sytuacji, włączają się w działalność duszpasterską w parafiach, katechizują, głoszą rekolekcje, prowadzą religijne grupy młodzieżowe.



Historia:
Św. M. Róża Molas wychowała się w bardzo religijnej rodzinie, szybko poczuła powołanie do życia zakonnego. Cechowała się dużą wrażliwością na cierpienia i biedy innych. Dostrzegała smutek ludzi chorych, starszych, włóczęgów, prostytutek, ludzi żyjących w skrajnym ubóstwie, porzuconych dzieci, młodzieży nie umiejącej nawet pisać i czytać. Ludzi takich było mnóstwo w XIX-wiecznej Hiszpanii. Sama również doświadczyła cierpienia. Gdy miała 19 lat zmarła jej matka; wówczas odkryła, że Bóg często skrywa się w cierpieniu i bólu.
Róża wstąpiła do zgromadzenia sióstr szarytek i zajęła się pracą wśród chorych w szpitalu. Po pewnym czasie została przeniesiona do Tortosy, gdzie zaczęła uczyć w miejscowej szkole, nadal też pomagała chorym. Tam Róża dojrzała do ważnej w swoim życiu decyzji; w 1857 roku wraz z kilkoma współsiostrami odłączyła się od zgromadzenia i poddała kierownictwu miejscowego biskupa. Rok później młoda wspólnota otrzymała nazwę Sióstr Matki Bożej Pocieszenia stając się oficjalnie nowym zgromadzeniem zakonnym.
W 1876 roku w chwili śmierci założycielki było 75 sióstr w 10 domach.


Strony www:
Dom generalny: www.consolacion.org
Hiszpania: prow. północna, prow. południowa
Słowacja: www.sestryutechy.sk
Meksyk: http://consolacionmexico.blogspot.com          
Wenezuela: http://consolacionvzla.webnode.es
Brazylia: www.consolacao.org.br
Argentyna: www.cconsolacion.com.ar


 

21 lutego 2015

Mariańscy Misjonarze Krzyża Świętego


Mariańscy Misjonarze Krzyża Świętego (MMHC)
Marian Missionaries of the Holy Cross

Data i miejsce założenia:
1976 rok - Filipiny

Założycielka:
Leticia Tordesillas Albert 














Liczba zakonników na świecie: brak danych
Mariańscy Misjonarze Krzyża Świętego obecni są w krajach: Filipiny, Tajwan, USA.
Dom generalny: Filipiny (Silay City)


Habit aktualny:

Biały habit przepasany białym pasem wiązanym po prawej stronie. Po ślubach wieczystych przy boku różaniec zakładany po stronie wiązania pasa.



Duchowość:
Mariańscy Misjonarze Krzyża Świętego są zgromadzeniem kapłanów i braci zakonnych. Źródłem ich duchowości jest miłość Pana Jezusa Ukrzyżowanego i współczująca i wszechogarniająca miłość Boga Ojca.
Wspólnota ożywiana jest przez życie modlitwy i pokuty prowadzone w duchu miłości i radości, w wiernym naśladowaniu życia Najświętszej Maryi Panny. Jest Ona dla zgromadzenia Matką i wzorem postępowania, człowiekiem radosnego posłuszeństwa i wiary. Razem z Nią Mariańscy Misjonarze trwają u stóp Krzyża.
Powołaniem zakonników jest, aby budzić sumienia młodzieży, przywrócić godność, szacunek do siebie i religijność wśród młodych ludzi, którzy stracili je pogrążeni w otaczającym, współczesnym chaosie moralnym i doprowadzić ich do Krzyża Chrystusowego.
Hasłem wspólnoty są słowa: Gaudium in Cruce – czyli Radość w Krzyżu oraz Przyprowadzać serca do Jezusa przez Maryję.



Działalność:
Posługa apostolska zgromadzenia skierowana jest do młodzieży szkolnej oraz osób przebywających za kratami więziennymi. Misję tą Mariańscy Misjonarze realizują poprzez formację chrześcijańską i zaszczepianie w nich prawdziwej pobożności maryjnej. Prowadzą również rekolekcje dla uczniów i nauczycieli, włączają się w duszpasterstwo młodzieży z ramienia diecezji. W więzieniach sprawują sakramenty, zwłaszcza Eucharystii i Pojednania, uczą katechizmu, prowadzą rozmowy z więźniami pomagając im docenić obecność i znaczenie Boga w ich życiu.
Misją zgromadzenia jest także szerzenie autentycznego nabożeństwa do Matki Najświętszej.


Historia:
Założycielką zgromadzenia jest świecka kobieta Leticia Tordesillas Albert. Jego historia sięga 1976 roku, gdy w stolicy Filipin, Manili  powstała katolicka grupa młodzieżowa o nazwie Młodzieżowa Krucjata Maryjna (obecnie: Młodzież dla Maryi i Chrystusa), która później rozprzestrzeniła się w różnych regionach kraju. Grupa ta stawiała sobie za cel rozbudzenie wiary wśród młodzieży szkolnej.
To właśnie w grupie pierwszych członków pojawiły się pierwsze powołania zakonne, z których powstało zgromadzenie Mariańskich Misjonarzy Krzyża Świętego. Nowa wspólnota znalazła przychylność w osobie biskupa diecezji Bacolod, który w 1990 roku uznał zgromadzenie jako pobożne stowarzyszenie wiernych, a w 1997 roku jako zgromadzenie zakonne na prawie diecezjalnym. Dom macierzysty znajduje się w Silay City w diecezji Bacolod.

Strony www:
http://mmhc.com.ph



17 lutego 2015

ss. Matki Bożej Niepokalanej


Siostry Matki Bożej Niepokalanej (SOLI)
Sisters of Our Lady Immaculate
Suore di Nostra Signora Immacolata
Hermanas de Nuestra Señora Inmaculada
Irmãs de Nossa Senhora Imaculada
Soeurs de Notre-Dame Immaculée


Data i miejsce założenia:
1977 rok - Kanada

Założyciele:
ks. William Lloyd Ryan
m. Mary Josephine Mulligan



Liczba sióstr na świecie: brak danych
Siostry Matki Bożej Niepokalanej obecne są w krajach: Kanada.
Dom generalny: Kanada (Cambridge, ON)


Habit aktualny:

Strój używany od 2000 roku:
Granatowy habit ze szkaplerzem z białym kołnierzykiem, na głowie biały czepek i granatowy welon, na piersi zawieszony krzyżyk, przy boku różaniec.

W białych welonach – nowicjuszki; szary stój z welonem – postulantki; szary strój bez welonu – kandydatki.


Habit historyczny:

Strój pierwotny używany do 2000 roku:
jasno-niebieski bezrękawnik, biała bluzka, na głowie biały czepek i granatowy welon, na piersi zawieszony krzyżyk.




Duchowość:
Siostry Matki Bożej Niepokalanej są kontemplacyjno-czynną wspólnotą zakonną, której głównym celem jest dążenie do świętości życia na wzór Pana Naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa i Jego Świętej Matki, Maryi. Specyficzny charakter duchowy zgromadzenia opiera się na głębokiej miłości do Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, szczerym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny i wierności nauczaniu Ojca Świętego i Kościoła Katolickiego.
Charyzmat sióstr zawiera się w pragnieniu odnowy życia zakonnego poprzez wierne wypełnianie ślubów i obowiązków zakonnych według nauki Kościoła oraz w poświęceniu swojego życia, modlitw i pracy na rzecz wzrostu i rozprzestrzeniania się wiary katolickiej poprzez pomoc w ponownym poznawaniu swojej wiary przez dzieci i dorosłych katolików. Pierwszym obowiązkiem sióstr jest prowadzenie świętego życia, dopiero później praca apostolska.
Sercem zgromadzenia jest Chrystus obecny w Eucharystii, którego siostry codziennie przyjmują do swoich dusz. Każdy dzień rozpoczyna się od modlitwy przed tabernakulum, na wzór Marii z Betanii siedzącej u stóp Pana. Również co wieczór przed udaniem się na spoczynek siostry odprawiają Godzinę Świętą przed Najświętszym Sakramentem. W niedziele adoracja trwa przez cały dzień.
Siostry Matki Bożej Niepokalanej starają się iść do Boga przez Maryję i naśladować Ją w głębokim życiu wewnętrznym i całkowitej rezygnacji z siebie na rzecz woli Boga. Codziennie odmawiają wszystkie tajemnice różańca, poświęcają się też Maryi według wskazań św. Ludwika Marii de Montfort.
Życie duchowe zgromadzenia obejmuje ponadto Liturgię Godzin, medytację, czytanie Pisma Świętego i innych książek duchowych, osobiste formy pobożności każdej siostry, częste korzystanie z sakramentu pokuty, miesięczne dni skupienia oraz coroczne ośmiodniowe rekolekcje.
Cnotami bliskimi duchowości wspólnoty są: posłuszeństwo, pokora, miłość i prostota. Ważne miejsce zajmuje życie wspólnotowe, które prowadzone jest według reguły św. Augustyna.



Działalność:
Apostolat sióstr obejmuje przede wszystkim katechizację dzieci, młodzieży i dorosłych w parafiach oraz edukację katolicką, rekolekcje i konferencje dla młodzieży, zgromadzenie prowadzi także ośrodek opieki dla osób starszych i upośledzonych.


Historia:
Historia narodzin Sióstr Matki Bożej Niepokalanej jest podobna do wielu innych wspólnot powstałych w okresie posoborowym w krajach zachodnich.
W 1976 roku ks. William Lloyd Ryan, proboszcz parafii w Guelph, w stanie Ontario w Kanadzie, wraz z grupą swoich parafian rozmawiał o zamęcie, w jakim pogrążył się kanadyjski Kościół po zakończonym niedawno soborze, szczególnie o upadku kształcenia religijnego dzieci i kryzysie życia zakonnego, coraz bardziej odchodzącego od zdrowych, tradycyjnych wzorców. Pojawiła się wówczas myśl, że odpowiedzią na oba problemy może być nowe zgromadzenie żeńskie, które w pełnym posłuszeństwie Magisterium Kościoła prowadziłoby autentyczne, wierne wskazaniom Kościoła życie zakonne oraz odważnie nauczałoby prawd wiary bez zniekształcania doktryny katolickiej.
Tą ideą ks. Ryan podzielił się na łamach kilku katolickich gazet. Jedną z osób, które przeczytała artykuł o tym była s. Mary Josephine Mulligan, należąca do Szarych Sióstr Niepokalanego Poczęcia. Nie tylko zgadzała się z myślą kapłana, ale poczuła że powinna zaangażować się w to zadanie. Nawiązała korespondencję z ks. Ryanem i na jego zaproszenie przybyła do Guelph, aby w 1977 roku założyć tam zgromadzenie. Rok później zgłosiła się pierwsza kandydatka, w następnych miesiącach kolejne, dołączyła również jedna z sióstr z byłego zgromadzenia założycielki.
Dziś zgromadzenie jest jedną z nielicznych rozwijających się wspólnot zakonnych w Kanadzie, których nie dotyka problem braku powołań. W przeciwieństwie do wielu innych zgromadzeń, które zmodernizowały swój styl życia, regularnie zgłaszają się do niego nowe kandydatki. Aktualnie siostry żyją w 4 domach w Kanadzie.


Strony www:
www.solisisters.ca

Filmy:



więcej filmów: www.youtube.com/user/solisisters/videos