14 lipca 2015

ss. Matki Bożej Miłosierdzia


Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia (ZMBM)
Congregatio Sororum Beatae Mariae Misericordiae
Congregation of the Sisters of Our Lady of Mercy
Congregazione delle Suore della Beata Vergine Maria della Misericordia
Congregación de las Hermanas de Nuestra Señora de la Misericordia
Congregação das Irmãs de Nossa Senhora da Misericórdia
Congrégation des Soeurs de Notre-Dame de la Miséricorde
Kongregation der Schwestern der Muttergottes von der Barmherzigkeit


Data i miejsce założenia:
1862 rok – Polska

Założycielki (od lewej):
m. Teresa Ewa z Sułkowskich Potocka
m. Teresa Rondeau



Liczba sióstr na świecie: 417 (w Polsce: 395)  * dane z 2008 roku
Siostry Matki Bożej Miłosierdzia obecne są w krajach: Polska, Białoruś, Ukraina, Słowacja, Czechy, Włochy, Izrael, Kazachstan, USA, Kuba.
Dom generalny: Polska (Warszawa)

Habit aktualny:

Czarny habit z pelerynką i białym kołnierzykiem, na głowie biały czepek
i czarny welon, na piersi zawieszony krzyż.

nowicjuszki


Na Kubie habit i welon szary.



Habit historyczny:






Duchowość:
Duchowość Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia streszcza się w słowie: miłosierdzie. Pierwotny charyzmat zgromadzenia to praca wychowawcza nad poprawą dziewcząt i kobiet potrzebujących głębokiej odnowy moralnej. Każda siostra stara się naśladować Chrystusa Miłosiernego pochylającego się w sposób szczególny nad grzesznikami.
Życie duchowe sióstr nawiązuje do duchowości ignacjańskiej, dlatego cechuje je gotowa do ofiar, żarliwa gorliwość o zbawienie dusz powierzonych ich opiece. W intencji dusz im powierzonych siostry ofiarują swoje modlitwy, umartwienia, prace i cierpienia. Ducha tej gorliwości siostry czerpią z częstego rozważania tego, co Bóg uczynił dla zbawienia dusz oraz z rozważania cnót Matki Bożej Miłosierdzia, której cierpliwość i macierzyńską litość dla grzeszników starają się naśladować. W duchowości zgromadzenia obecne jest również nabożeństwo do Serca Bożego i duch wynagrodzenia.


Od czasu uznania autentyczności objawień Pana Jezusa, którymi obdarzona została należąca do Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia św. siostra Faustyna Kowalska, duchowość zgromadzenia koncentruje się wokół tajemnicy Bożego Miłosierdzia, której kontemplacja prowadzi siostry do postawy bezgranicznego zaufania Bogu i miłosierdzia względem bliźnich. W tą duchowość wpisane jest głoszenie orędzia i nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego w formach, które przekazała s. Faustyna
Każda siostra poświęca na modlitwę ponad 4 godziny dziennie. Najważniejszy punkt życia modlitewnego stanowi codzienna Msza Święta. Ważne miejsce zajmuje także Liturgia Godzin, medytacja Słowa Bożego, adoracja Najświętszego Sakramentu w intencji wypraszania miłosierdzia Bożego dla świata, a szczególnie dla grzeszników, nabożeństwa pasyjne oraz kult Maryi Matki Miłosierdzia, św. Józefa i św. Faustyny.
Zadanie wypraszania miłosierdzia Bożego dla świata znajduje szczególny wymiar w otwartym niedawno pierwszym w zgromadzeniu klasztorze kontemplacyjnym.



Działalność:
Tak jak w początkach istnienia zgromadzenie prowadzi ośrodki wychowawcze dla dziewcząt. Siostry pełnią dzieła miłosierdzia również w innych formach: prowadzą domy samotnych matek, świetlice terapeutyczne i środowiskowe, przedszkola, domy opieki społecznej dla niepełnosprawnych, domy rekolekcyjne, bursy, katechizują w szkołach.
Ponadto zgromadzenie szerzy orędzie Miłosierdzia Bożego poprzez prelekcje w parafiach, więzieniach, poprzez różne stowarzyszenia i grupy dla świeckich oraz przez środki masowego przekazu. W tym celu siostry posiadają własne wydawnictwo, wydają czasopismo, współpracują z mediami.



Historia:
Założycielka zgromadzenia Ewa z Sułkowskich Potocka po śmierci męża, nie mając dzieci, zaczęła myśleć o całkowitym poświęceniu się Bogu. Po lekturze biografii Marii Thérese de Lamourous założycielki Domu Miłosierdzia w Bordeaux we Francji dla dziewcząt i kobiet potrzebujących odnowy moralnej, zapragnęła podjąć takie samo dzieło na ziemiach Polskich.
W 1861 roku za radą swojego kierownika duchowego, wraz z dwiema innymi kobietami, wyjechała do Francji do Laval, gdzie podobny Dom Miłosierdzia prowadziła założycielka Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia m. Teresa Rondeau, aby zapoznać się z metodami pracy apostolskiej i odbyć pod jej kierunkiem formację zakonną, a następnie założyć podobne dzieło w Polsce. Po przyswojeniu sobie ducha życia zakonnego, zwyczajów i reguł Domu Miłosierdzia w Laval trzy Polki przyjęły habit zakonny i nowe imię.



Ewa, teraz już jako m. Teresa, wraz z towarzyszkami wróciła do Polski, gdzie w Warszawie w 1862 roku założyła wzorowany na francuskim Dom Miłosierdzia, w którym zamieszkało 12 dziewcząt. Dzień ten uznaje się za datę założenia polskiego Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, które początkowo nazywane były Magdalenkami. Ze względu na wpływ m. Rondeau na kształt i ducha zgromadzenia, polskie siostry uznają w niej swoją współzałożycielkę. Wraz ze wzrostem liczby sióstr i wychowanek kilka lat później powstał drugi dom, w Krakowie.
Jakiś czas później przełożona z Laval zwróciła się do m. Potockiej z propozycją przyłączenia zgromadzenia polskiego do wspólnoty francuskiej, w celu uzyskania aprobaty Stolicy Apostolskiej. Połączenie obu zgromadzeń nastąpiło 1878 roku. Od tego czasu polskie siostry zaczęły podlegać przełożonej generalnej w Laval. W 1922 roku zgromadzenie w Polsce ponownie stało się niezależne i wybrało własną przełożoną generalną i zarząd.


W okresie międzywojennym Domy Miłosierdzia przekształciły się w zamknięte zakłady wychowawcze, do których kierowane były także nieraz dziewczęta z wyrokami sądowymi. Opieką zostały objęte także dziewczęta moralnie zagrożone. Po wojnie władze komunistyczne odebrały zgromadzeniu zakłady; siostry zajęły się więc opieką nad dziećmi upośledzonymi, chorymi psychicznie kobietami i samotnymi matkami. Współcześnie świadczą różnorodne formy miłosierdzia, powróciły również do pracy wychowawczej nad dziewczętami zagubionymi moralnie.
W 1881 roku w chwili śmierci założycielki wspólnota liczyła 23 siostry, w 1928 roku było 221 sióstr, a w 1939 roku – 306. Obecnie jest ich ponad 400, a zgromadzenie ma jedną z największych liczbę powołań spośród zakonów obecnych w Polsce. W 2008 roku siostry założyły we wsi Świnice Warckie pierwszy klasztor kontemplacyjny.



św. Faustyna
Do Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia należała w latach 1925-1938 jedna z największych świętych Kościoła Katolickiego, siostra Faustyna Kowalska. Doświadczała wielu łask mistycznych, jej objawiał się Pan Jezus polecając głosić światu prawdę o Bożym Miłosierdziu. Za jej pośrednictwem przekazał nowe formy kultu Miłosierdzia Bożego m.in. Koronkę do Bożego Miłosierdzia, nowennę, obraz Pana Jezusa z podpisem Jezu, ufam Tobie, ustanowienie w Kościele w pierwszą niedzielę po Wielkanocy święta Miłosierdzia Bożego. Kaplica zakonna klasztoru w krakowskich Łagiewnikach, w którym zmarła s. Faustyna stała się znanym na całym świecie Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Pan Jezus polecił także s. Faustynie założyć nowe zgromadzenie zakonne, którego celem byłoby wypraszanie Miłosierdzia Bożego dla świata. Stało się to za pośrednictwem jej spowiednika, ks. Michała Sopoćko, który w 1947 roku założył Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego.




Strony www:
Polska: www.faustyna.pl/zmbm/zgromadzenie
Czechy: www.kmbm.cz
Słowacja: www.milosrdenstvo.sk

Filmy:





więcej filmów:
www.youtube.com/watch?v=Ge5BseI51wo
www.youtube.com/user/wwwfaustynapl/videos