30 grudnia 2014

Kanosjanki


Zgromadzenie Córek Miłości Służebnic Ubogich Kanosjanek (FdCC)
Congregatio Filiarum Caritatis Canossarum
Congregazione delle Figlie della Carità Canossiane - Serve dei Poveri
Canossian Daughters of Charity Servants of the Poor (Canossian Sisters)
Congregación de las Hijas de la Caridad Canossianas - Servias de los Pobres
Congregação das Filhas da Caridade Canossianas - Servas dos Pobres
Congrégation des Filles de la Charité Canossiennes - Servantes des Pauvres
Kongregation der Töchter der Liebe Canossianerinnen - Dienerinnen der Armen


Data i miejsce założenia:
1808 rok - Włochy

Założycielka:
św. Magdalena di Canossa















Liczba sióstr na świecie: 3094 (w Polsce: 10)  * dane z 2005 roku
Kanosjanki obecne są w krajach: Włochy, Polska, Ukraina, Albania, Francja, Wielka Brytania, Portugalia, USA, Kanada, Meksyk, Brazylia, Paragwaj, Argentyna, Egipt, Sudan, Wyspy Św. Tomasza i Książęca, Togo, Kongo-Rep.Dem., Kenia, Tanzania, Uganda, Angola, Malawi, Indie, Birma, Chiny, Makao, Hong Kong, Japonia, Malezja, Singapur, Filipiny, Indonezja, Timor Wschodni, Papua Nowa Gwinea, Australia.
Dom generalny: Włochy (Rzym)

Habit aktualny:
Brak wspólnoty stroju zakonnego. Duża różnorodność w zakresie stroju nawet w obrębie jednego kraju. Znakiem wspólnym jest zawieszony na piersi medal z wizerunkiem Matki Bożej i słowami: Ecce Mater Tua.

Strój najczęściej spotykany w Polsce oraz u części sióstr we Włoszech,
w Argentynie, Japonii i Hong Kongu:
szary habit z małym białym kołnierzykiem o rogach zaokrąglonych, na głowie czarny welon z białą wypustką, na piersi zawieszony medal zgromadzenia.


Możliwy także szary lub biały welon do habitu, często we wszystkich krajach  używany również habit o kroju sukienki.


Kanosjanki w Afryce

Na Filipinach, w Indonezji i Timorze Wschodnim: habit i welon biały lub szary ze zwykłym kołnierzykiem.

Kanosjanki na Filipinach
W Indiach oprócz habitu
używane również pomarańczowe sari.



We Włoszech oprócz habitu
spotykany również strój świecki
z welonem lub bez welonu.
Kanosjanki w USA


Kanosjanki w Brazylii
Kanosjanki w Australii


Habit historyczny:

 Brązowy habit z czarną pelerynką, na głowie czarny czepek, na piersi zawieszony medal zgromadzenia.
Na misjach cały strój w kolorze białym.



-------------------------------------

W późniejszym czasie czepek zamieniono na welon.
-------------------------------------




Duchowość:
Podstawą duchowości Kanosjanek jest wskazanie założycielki, aby wpatrywać się we wzór dany w Chrystusie Ukrzyżowanym i kontemplować Jego miłość wyrażoną na krzyżu. W konsekwencji, każdego dnia siostry uczą się umierania dla samych siebie, by się odrodzić jako nowe stworzenie.
Szczególnym zadaniem zgromadzenia jest dać poznać Chrystusa, aby został On przez wszystkich umiłowany, dlatego siostry stawiają Królestwo Boże ponad wszelkie ludzkie interesy, co przejawia się w prowadzonym apostolstwie. Jako Córki Miłości siostry czują się winne Bogu dziecięcą i głęboką miłość w bezwarunkowym poddaniu się Jego woli.
Wierności charyzmatowi miłości uczą się od Matki Bożej, którą czczą jako Matkę Miłości stojącą pod Krzyżem. Ona jest dla Kanosjanek wzorem wiary i całkowitej wierności Bogu i towarzyszką w drodze do nieba. Do Niej zwracają prosząc przez Jej wstawiennictwo o łaskę uległości Duchowi Świętemu.
Siostry starają się szczególnie odznaczać cnotami łagodności, pokory i wielkoduszności.



Działalność:
Kanosjanki prowadzą działalność edukacyjną i wychowawczą w szkołach, formacją duchową osób świeckich, głoszą rekolekcje, katechizują, aktywizują młodych ludzi do wolontariatu wśród potrzebujących, pomagają ludziom chorym, samotnym i cierpiącym, pracują na misjach.


Historia:
Św. Magdalena di Canossa pochodziła ze szlacheckiego i zamożnego rodu. Cierpienia, jakich doświadczyła w młodości pomogły jej odkryć miłość Boga objawioną w Chrystusie Ukrzyżowanym. Chciała poświęcić się wyłącznie Bogu, ale umierająca krewna dała jej pod opiekę swoje kilkumiesięczne dziecko. Magdalena wyrzekła się więc swoich marzeń wierząc, że jej prawdziwym powołaniem jest poświęcanie samej siebie innym.
Oblicze Pana Jezusa Ukrzyżowanego zaczęła dostrzegać także w ubogich, odrzuconych i cierpiących ludziach na przedmieściach Werony, w której mieszkała. W 1808 roku, udało jej się pokonać opór rodziny i wyrzekając się bogactwa i tytułu markizy - wraz z pierwszymi swymi towarzyszkami, założyła Dzieło Miłości – nowe zgromadzenie zakonne.
Magdalena otwierała szkoły, nauczała katechizmu, prowadziła i organizowała rekolekcje duchowne dla kobiet ze szlacheckich rodów, w czasie których uwrażliwiała je na potrzeby ubogich, kształciła przyszłe nauczycielki, zajmowała się chorymi w szpitalu. Po jej śmierci Kanosjanki wyjechały również na misje. W 1831 roku Magdalena dała początek męskiemu zgromadzeniu Kanosjanów.
Kanosjanki w Polsce obecne są w dwóch domach: w Krakowie oraz w Gosławicach koło Tarnowa.


Strony www:
Polska: www.kanosjanki.org.pl
Dom generalny: www.canossian.org
Europa: www.materecclesiae.fdcc.org
Włochy: www.canossiane.it
USA: www.canossiansisters.org
https://canossianssacramento.wordpress.com
Indie: http://canossiansindiacentre.in
Hong Kong: www.canossianfdcc.hk
Singapur: http://canossians-sg.org
Filipiny: www.canossaphil.org
Timor Wschodni: http://fdcctl.com
http://fdcc.tl
Australia: http://canossiansisters.org.au


Filmy:

Film o Kanosjance - św. Józefinie Bakhicie:





27 grudnia 2014

Mercedarki Dzieciątka Jezus


Siostry Mercedarki Tercjarki Dzieciątka Jezus
Hermanas Terceras Mercedarias del Niño Jesús
Irmãs Terciárias Mercedárias do Menino Jesus
Tertiary Mercedarian Sisters of the Child Jesus
Suore Terziarie Mercedarie del Bambino Gesù
Soeurs Tertiaires Mercédaires de l'Enfant Jésus


Data i miejsce założenia:
1887 rok - Argentyna

Założyciel:
o. José León Torres OdeM















Liczba sióstr na świecie: brak danych
Mercedarki Dzieciątka Jezus obecne są w krajach: Argentyna, Urugwaj, Ekwador.
Dom generalny: Argentyna (Cordoba)

Habit aktualny:

Biały habit przepasany czarnym paskiem, biały szkaplerz wycięty w szpic, na głowie biały czepek i czarny welon z białą wypustką, na piersi przypięty znak zakonu mercedariańskiego.





Habit historyczny:





Duchowość:
U podstaw duchowości zgromadzenia stoi przykład Chrystusa Odkupiciela: Chrystusa posłusznego aż do śmierci krzyżowej i Chrystusa pokornego w chlebie Eucharystii. Jako członkinie rodziny mercedariańskiej siostry widzą w Jezusie Chrystusie Tego, który przyszedł do uciśnionych, aby ich wyzwolić od śmierci i grzechu. Starają się więc być wszędzie tam, gdzie wolność i godność człowieka są zagrożone nowymi formami niewoli - antychrześcijańskimi ideologiami, niewiedzą i dehumanizacją.
Cała misja zgromadzenia znajduje się pod opieką Matki Bożej Miłosierdzia. Ważne miejsce zajmuje również przykład Najświętszej Maryi Panny, która żyła tajemnicą Odkupienia swojego Boskiego Syna. Duchowość wspólnoty jest więc także maryjna i eucharystyczna; opiera się na wierze, miłości, pokorze i posłuszeństwie.



Działalność:
Misją zgromadzenia jest świadczenie miłości poprzez ewangelizację, dzieło edukacji dzieci i młodzieży w wielu prowadzonych przez siostry szkołach, ponadto przez towarzyszenie młodzieży na początku ich dorosłego oraz pomoc dzieciom i kobietom w potrzebie.



Historia:
Zgromadzenie powstało w okresie, gdy Argentyna przeżywała głęboki kryzys. Szerząca się liberalna ideologia, otwarcie antyklerykalna, głosiła nową wizję świata i relacji międzyludzkich opartego na materialiźmie, którego celem jest jedynie postęp gospodarczy. Kultywowała ona indywidualizm, jednocześnie niszcząc godność człowieka, jego wierzenia i zwyczaje. Jednocześnie w kraju szerzyła się bieda, chciwość, rosła liczba porzucanych dzieci.
Gorliwy mercedarianin z Cordoby o. José León Torres nie był obojętny na utratę wiary wśród swoich rodaków. Angażował się w kręgach intelektualnych miasta, w których  poruszano problemy dzieci i młodzieży oraz kwestię ich edukacji.
W 1887 roku w czasie sprawowania Eucharystii w czasie Podniesienia został przyszła mu myśl o założeniu żeńskiego zgromadzenia, które zajęłoby się formowaniem sumień i serc dzieci i młodzieży Cordoby. Myśl tą urzeczywistnił jeszcze w tym samym roku powołując do istnienia Mercedarki Dzieciątka Jezus wraz z grupą dziesięciu pierwszych sióstr. Zgromadzenie pełniło swoją misję w tradycyjnych szkołach oraz prowadząc apostolstwo wśród dziewcząt.

Strony www:
www.hermanasmercedarias.com